Met Mendonck naar Mendonk

Wie kent de sympathieke Robert Mendonck, de grote baas van de Jobdienst van de Universiteit Gent, niet? Jij? Echt niet? Welaan, dan: hier zie je deze correcte man bezig bij het leggen van een laatste hand aan de Gentse Feesten 2009. Deze onberispelijke type neemt ons op zondag 29 november vanaf 14u30 mee op een trip doorheen één van de meest noordelijke deelgemeenten van Gent: Mendonk. Noordelijk doch evenzeer krakend van onberispelijkheid. Een kleine twee jaar geleden hakte ik een aantal belangrijke knopen door in dit dorp, op wandeltocht van de meest noordelijke woonkerk van Gent, te weten Sint-Kruis-Winkel, naar de kern van het midden van het centrum van Gent, te weten mijn kot.

In Klein Turkeye wordt er serieus wat afgebeld door de liefhebbers van Hard Style, striptease en de betere tafeldans.

Frédérique Joos en ikzelf nodigen elkeen met een hart voor Moeder Latijnse, De Beestige Bikers, Robert Mendonck of – dit maakt de potentiële groep natuurlijk een pak groter – voor ons graag  uit op deze activiteit, waarvan we weten waar ze begint, maar niet waar ze eindigt, een activiteit die zelfs de interesse van ons aller Rector wekte op de doctoraatsverdediging van Lientje. We gaan voor een frisse neus en onversneden zondagsgevoel. Robert bereidt alvast “een beetje geschiedenis, cultuur en aanverwanten” voor. En van Robert weet je: weeklacht van meer dan één gesneuveld regenwoud.

Praktisch zijn er twee afspreekplaatsen:

• Om 14u30 aan de kerk van Mendonk (Sint-Bavokerk).
• Om 13u20 vertrekt de fietskaravaan aan mijn kot (Hooiaard 14) (het is 15 km fietsen). Iedereen is dus welkom na De Zevende Dag.

Breng gerust lieven, vrienden en (de) collega’s mee!

Mendonk is een kanaaldorp. Vele inwoners stromen er door naar regulier werk.

Ooit vroeg ik aan Koning Boudewijn of hij wist wat Marc Dutroux in een ei is. Dat was een beetje als vloeken in de Sint-Bavokerk.

Alumni After Work 2009 en de ambitie: groter, sterker, beter!

Houden van de UGent (om te beginnen) is toevallig een van mijn specialiteiten. En liefde is een werkwoord. Van Bert De Visscher weet je: hij weet dat. Om te beginnen. Het hoefde dan ook niet te verbazen dat hij in het voorjaar van 2008 Stefaan en mezelf, twee partners-in-crime uit de beginjaren van Student Kick-Off, uitkoos om het idee mee te delen dat hij Jo Vallygewijze in een droom had zien staan – een idee met potentieel om een boost te geven aan de UGentse alumniwerking. De 1e editie van UGent Alumni After Work werd een groot succes. De bewijzen zijn er naar: meer dan duizend alumni, al dan niet in het gezelschap van hun sympathieke partners, gaven er een toek-derop op en lieten zich gewillig fotograferen in Mastertoga.

Op Alumni After Work 2009 krijg je opnieuw de kans jezelf te laten vereeuwigen middels een foto in UGent-Mastertoga. Mét een wit randje. Je zorgt er dus maar beter voor dat je tanden gepoetst zijn.

Hoewel ook tijdens een after work party gezelligheid voorop staat voor Matthias (rechts), veeleer dan geforceerd contacten leggen, heeft hij op het einde van de avond toch telkens opnieuw iedereen in zijn zak. "Croyez-moi, la réflexion est toujours là.", grijnslachte hij vorig jaar.

Voor de 2e editie trekken we naar Culture Club. Met de realisatie van 2 feestzalen, waar DJ’s Zaki, 4T4, Davidov en Maximilian zullen heersen en 1 geluidsluwe netwerkruimte – waar ook een niet-vette bek kan gehaald worden – denken we nog meer op de wensen van de mensen in te spelen. Bijzondere dank gaat uit naar Rector Van Cauwenberge die dit project een warm hart toedraagt en – liefde is een werkwoord, weetwel – ten volle steunt.

Een flyer met een boodschap. Zo zijn er geen 12 in een dozijn.

Verjaardagsdrink – Aqua de Valencia

Woensdagavond bracht een ronduit memorabele verjaardagsdrink op mijn kot annex slagveld. De sfeer zat er als vanouds in, sloten van allerlei soorten dranken deden Heraclitus eer aan en talloze glazen sneuvelden eervol.

Fijn was het te merken hoe vrienden uit verschillende omgevingen het prima met elkaar leken te vinden. Fijn waren ook de overdreven geschenken, met een bijzondere vermelding voor het handgeschreven kaartje van Betty dat me bereikte alsook de wensen van Koning Boudewijn, een spionagekit en een mand siergroenten. De meeste genodigden waren aanwezig, wat ik enorm apprecieerde. Een jaar lang dank aan o.a. Ruth, Stefaan, Joos, Kathelijne, Ewoud, Lientje, Hans, Geert, Marc, Frederick, Vincent, Rob, Gertjan, Tom VA, Bram, Rob, Matthias, Peter, Lynn, Pieter, Jeroen, Tom B, Lien M, Hanna, Hendrik, Joke, Dries, Thomas, Maxime, Tine, Nicholas, Mieke, Olmo, Thomas, Helder, Bert,  Laurens en hun sympathieke partners!

Gezien de succes van mijn brouwsel (er vloeide een liter of 15 van), geef ik nog even de ingrediënten (toevoegen in die volgorde) van Aqua De Valencia mee:

Een foto waarop ik op Roland Verhavertse wijze een glaasje Aqua De Valencia drink. Op jouw gezondheid natuurlijk.

• 20 cl versgeperst fruitsap
• 5 cl gin
• 5 cl vodka
• 70 cl Cava
• suiker

Fier op Student Kick-Off 2009

Met enige trots, leef ik toe naar Student Kick-Off 2009. Die trots is niet ingegeven door een eigen grote inbreng (ik zit als gewezen initiatiefnemer van Student Kick-Off wel nog in de Raad van Bestuur en Algemene Vergadering van de VZW, maar de eigenlijke organisatie ligt bij de jonge wolven uit van het organisatiecomité 2009, mijn goede vriend Joos die deze editie coördineert in het bijzonder) maar vanzelfsprekend zal ik me altijd verbonden voelen met mijn geesteskind.

Enkele plaatjes uit Valencia!

Nog 314 dagen tot de Gentse Feesten 2010.

Op zaterdag 8 augustus organiseerde ik voor de 6 geweldigste mensen van de Gentse Feesten (te weten: Stefaan, Joos, Jens, Nicholas, Matthias en Ewoud) en hun sympathieke partners, een BBQ bij mij thuis. Een traditie, jazeker! Geniet gerust mee van de volgende fotows.

De BBQ was tot in de puntjes geregeld. Toch vond Stefaan het nodig een hele avond te zitten mokken omdat hij geen scampi lust. Een beetje kinderachtig van hem. Dan is Tineke een pak "verdraachelijker".

"De Walen hebben een nieuwe attractie, naast de grotten van Han, de botten van An." Matthias zoals hij op zijn best is, de verheerlijking die hem te beurt valt voor zijn dolle fratsen grijnslachend aanhorend bij een ondergaande zon.

"Er komt een meisje naar mij in de Duveltent en ze vraagt: 'Bent u Frédérique Joos?' Natuurlijk ben ik Frédérique Joos. Wie zou dat anders zijn?"

Mama wacht een moment af waarop iedereen - behalve Stefaan dan - aan het voorgerechten is om met heimelijk met een fles aan de haal te gaan. Ge moet maar durven.

De avond viel en sommige aanwezigen kregen het koud. Joos trok een nieuwe pull aan die door Matthias en Nicholas op een bijzonder correcte manier werd onthaald.

Ondertussen zijn we 50 dagen na het begin begin van de Gentse Feesten, 100 dagen na het moment dat ik ben beginnen aftellen. Hier eindigt het dan ook. Nog 314 dagen.

Dag 10: DE NACHT DES OORDEELS

Die nacht was Hij in Gent. Voor een laatste maal zou Hij zich begeven onder het Gentse volk dat in die tijd druk in de weer was met het jaarlijkse feest. Hij verzamelde Zijn broeders voor een laatste maal rond de tafel in de schaduw van de Sint-Baafsabdij. Aan de begrippen “Sint” en “Abdij” kon zelfs Hij geen invulling aan geven. Ze genoten van een plaatselijk gerecht op basis van rundvlees, mosterd, brood en bruin bier. Ondanks de afgelopen 9 dagen waren zij nog lang niet zo arm als Job doch zeker rijk aan ervaring en herinneringen…

Hij nam zijn beker met wijn, dronk hiervan en sprak tot hen: “Nog voor de haan zijn remslaap bereikt zal hebben, zal Urgent.fm opnieuw de hele gemeenschap bedriegen en minachten. Maar gij, Mijn broeders, gij hebt Mij de afgelopen dagen meer gegeven dan ik nodig had. Bovendien, al wat gij gedaan hebt aan één van hen die feest vierden in Gent, hebt gij aan Mij gedaan.” Toen nam Hij Zijn programmagids, bladerde erin en sprak tot hen: “Kom, laat ons nu naar Zaki gaan.”

Hij, diene mengs, zat nooit verlegen om een parabel. Al een chance, niewaar.

Hoewel Hij hen altijd de weg had gewezen, ging Stefaan, de hoogmoedige, toch voorop. Uren en uren verdwaalden zij door de Gentse woestenij. Stefaan zag het teken in, richtte zijn blik naar de hemel en schreeuwde: “Ben ik niet een apostel? Ben ik niet vrij?” Daarop stelde Hij aan Stefaan de volgende vraag: “Gesteld dat Jean-Jacques aan Matthias de weg zou willen tonen van de Overpoort naar het Keizersvest, zou Matthias dan niet, hoewel niemand beter dan hij die weg kent, op Jean-Jacques vertrouwen omdat die hem ook in het verleden altijd de weg toonde?”.

Uiteindelijk bereikten zij het plaatselijke strand, waar de menigte zich reeds verzameld had rond Zaki, die die nacht op de aarde Gods bevelen uitvoerde. Sommigen, klein van gestalte, namen  plaats in de palmbomen om hem te kunnen zien. Hij en Zijn vrienden voelden zich dan ook niet waardig dat Zaki tot hen kwam. Na de gaven van deze laatste te hebben bewonderd en zijn bewegingen te hebben bestudeerd, trokken Hij en Zijn vrienden verder door de Gentse straten. Hun ontmoeting met Zaki had hen duidelijk gezond gemaakt. Vele plaatselijke edelieden zoals Trond Sollied, Chris Janssens, Johan Verminnen, Lieven Decaluwe en Koen Crucke bejegenden hen met eerbied. Koen Crucke wuifde hen zelfs vriendelijk toe toen zij zijn naam noemden. Zo bereikte Hij en Zijn vrienden die nacht ook de Duveltent en Café Planchee, vol van vreugde, gesterkt door Zaki’s barmhartigheid die zij, uit eerbied voor hem, met zich mee droegen. Zij deelden hun vreugde, zij deelden samen, zij rustten in God.

Hij en Zijn vrienden.

Op het einde van de nacht lieten Zijn broeders hem alleen voor een kleine tocht door de woestijn te midden van de Gentse Vlasmarkt. Het volk klampte Hem aan. Hij behoedde hen voor zonden. Toen zag hij Adriaan. Deze trad op Hem toe en sprak: “Heer, bij deze schenk ik de helft van mijn drank aan de armen. Ik heb toch een beker teveel.” Hij gaf, na lang overwegen wie hem het meeste toekwam, de beker aan een jongen die men Rob noemde hoewel er veel edeler volk op de Vlasmarkt was. Toch begrepen de omstaanders hem dadelijk. Voor kleine mensen is Hij bereikbaar, Hij geeft hoop aan rechtelozen, hun bloed is kostbaar in Zijn ogen.  Toen de zon allang was opgekomen en de muziek op de markt werd stilgelegd, trok Hij naar huis. Zo ging Hij. En met Hem Zijn wonderen.

Dag 9: TOPNACHT

Goeiemiddag. Vanochtend werd ik wakker met de onstilbare drang om muziek van Daan te horen. Teken dat ik dringend verslag moest uitbrengen van Dag 9 van de Gentse Feesten, de dag dat hij aldaar een liedje kwam zingen. Teken ook dat ik soms een beetje vang, dat vooral. Daan is immers een charlatan. Niet zo erg als die “mannen” van Urgent.fm natuurlijk. Toen ik hun Feesten-caravan op een Vlasmarktnacht grondig bestudeerde, bleken deze laatsten het gepresteerd te hebben met geen vierkante millimeter naar de UGent te verwijzen op of in hun caravan, laat staan op een serieuze  – het woord “oprecht” gebruiken in Urgent.fm-context zou even onnozel zijn als “efficiënt” in een opstelletje over de NMBS – manier de UGent te vermelden in hun informatiedragers. Dat laatste beloofden ze echter wel te zullen doen toen ze kwamen flemen voor hun nieuwe studio. Sinds die hen werd toegezegd – u moet dat eens gaan bekijken onder Home Vermeylen, de scheepslift van Strépy-Thieu is minder genant – bleef quasi elk onderdeel van hun kant van de engagementsverklaring in de praktijk een dode letter. Naar de geest is het echt om triestig van te worden (zie eerder). Zo’n klutser is Daan nog net niet. De manier waarop hij met zijn medemens, vooral die van de vrouwelijke of concertorganiserende soort, omgaat en daar dan nog eens over pocht, dat boeit echt niet. Echter. Daan is echter naast een foefelaar ook – het bleek ook tijdens zijn optreden – ronduit cool, terwijl die “mannen” van Urgent.fm het vooral zelf allemaal vre geestig vinden wat ze op kosten van mijn alma mater doen. Wij van Stalhof 6, weetwel. Eerder gevaar voor kansarmoede dan voor roem.

Soms kan kunst helpen om je emoties te kanaliseren.

Die 9e nacht van de Gentse Feesten was, voor ik danig van de muziek van Daan onder de indruk was gekomen, gestart met het toneelstuk Potaarde in Parijs in het geweldige gezelschap van Ewoud (schuilnaam Josephine). Dit verzorgde toneelstuk werd gebracht door De Melomanen in 3 bedrijven en 5 taferelen. Agnella Lefevere speelde de rol van meisje-van-plezier Malou. Het stuk wekte minder lachbuien op dan de Mossels mee frieten van een paar dagen eerder maar was toch een aardige opener van een lange nacht die echt briljant zou worden.

Ewoud en ik sloten, na een bezoek aan het Baudelopark, omstreeks 2u15 aan bij getrouwen Stefaan, Joos, Nicholas en Gertjan in de Duveltent. Daar bleek Nicholas, 4 jaar na ons grote dispuut op het galabal van de VGK, nog steeds geen respect te kunnen opbrengen voor met zorg ontwikkelde jongenskapsels toen hij een glas Duvel over Gertjans haar goot. Gertjan ging – helemaal terecht – niet akkoord met Nicholas’ stelling dat zijn kapsel, plat en zeiknat, zo beter was en nam dan ook – nog terechter – wraak door zoveel Duvel als hij in zijn mond kon nemen uit te spuwen onder Nicholas’ shirt. Het bobeintje van deze laatste bleek daarna, toen Stefaan alweer de vensterbank van de Planchee beklommen had, zo hard af dat Joos en ik ons voornamen hem naar huis te brengen, ware het niet dat “Bij René” ons lokte en Nicholas gaan lopen was terwijl wij ons slecht aan het eten waren in reuzehamburgers en reuzeworsten. Vele fijne mensen op de Vlasmarkt kwamen daarna nog gewillig in onze ademruimte staan.

2 Brothers on the 4th Floor. Stefaan wijst de weg.

Bedankt voor de allergeweldigste Gentse Feesten 2009 !

Aangezien snodaards als Nicholas en Peter blijven weigeren hun Gentse Feesten - foto’s online te brengen, stel ik mijn verslag van de twee laatste dagen van de Gentse Feesten 2009 nog even uit. Concluderend kan ik niet anders dan stellen dat – hoe onmogelijk dat ook was – de Feesten 2009 de hooggespannen verwachtingen meer dan inlosten. Nooit voorheen voelde ik me tijdens een editie zo goed. Ik ben dan ook vele mensen dankbaar.

• Stefaan. Hij maakte de niet in te lossen verwachtingen die ik in hem stelde toch meer dan waar, liet ook tijdens de Feesten 100% op zich te bouwen en haalde tijdens een gesprek een aantal weken voor de feesten de druk wat van de ketel.
• Joos. Hij maakte de niet in te lossen verwachtingen die ik in hem stelde toch meer dan waar.
• Jens. Hij is grotendeels verantwoordelijk voor de constante in het goede gevoel tijdens deze editie.
• Nicholas. Hij dook elke avond wel eens gezellig feestelijk op.
• Matthias. Als hij er bij was (en bij bleef), was het feestelijk, zeer feestelijk.
• Ewoud. Omdat ook tijdens de Gentse Feesten een fijn gesprek en een paar typische kwinkslagen erg deugd kunnen doen.
• Adriaan. Omdat het ongelofelijk veel voor me betekende de Feesten zo feestelijk af te sluiten op de Vlasmarkt, dankzij zijn onderhoudende aanwezigheid dus en sympathieke voorstellingsronde aan o.a. Rob.
• Zander. Hij was werkelijk geweldig tijdens de 1e 10 uren van de Gentse Feesten.
• Gertjan. Hij voelde zich als fijne mens toch te goed ons vele dagen te entertainen.
• Bram. Ook naast de 1e dag bleef hij deze editie eens langer dan 5 minuten bij mij.
• Marc en Marleen. Zonder de fantastic four & partners is een editie van de Gentse Feesten niet geslaagd.
• Magali. Hoe goddelijk een deus ex machine kan zijn…
• Hanna. Zij maakte de allergeweldigste woensdag mee allergeweldigst.
• Peter en Lynn. Dit sympathieke koppel was goed voor minstens één ontmoeting per dag. Bovendien stelden ze hun prachtige huis ter beschikking voor een BBQ.
• Joke en Vincent. Omdat hun aanwezigheid mij alijd en overal blij maakt.
• Bert. Omdat hij aan de minste nacht toch een filosofische touch gaf.
• Rob. Niet helemaal in vorm maar toch lekker lollig op mijn drankstart.
• Geert en Lientje. Een beetje zoals Koning Boudewijn: meestal vanop afstand, toch immer aanwezig.
• Kathelijne, Laurens, Mieke, Ruth, Sven en Greet, Anneleen, Tine, Emma en Olivier. Ook zij troostten zich de moeite naar mijn drankstart te komen.
• Frederick, Olmo, Frederik, Riet, Mattias, Peter, Fery, Harko, Ellen, Jan, Fanny, Tineke, Lien en vele anderen. Omdat elke ontmoeting tijdens de Feesten bijdraagt tot het wonderlijke gevoel dat deze elk jaar brengen.

Degenen die het meest de Gentse Feesten voor mij maakten (de eerste zes van bovenstaand lijstje en hun sympathieke partners), mochten dat afgelopen zaterdag proeven tijdens mijn traditionele post-Feesten-BBQ. Ik liet hen tijdens de smulpartij vanzelfsprekend genieten van de muziek uit de Duveltent, die ze ook mee naar huis kregen.

Dag 7: DEUS EX MACHINA

De vrijdag van de Gentse Feesten is – de vermoeidheid begint dan al stevig op te steken – een dag waarop het feestgedruis een inleiding verdient. Dan spreek je dus af met je broeders Stefaan en Joos aan de Mc, die als afspreekplaats haar gelijke niet kent tijdens de Feesten, en neem je aldaar een eerste bus richtinch de Weba alwaar het schitterende havenjacht Jacob Van Artevelde op je wacht. Je laat de zon in je hart en pleziert menig medemens met een hoogachtende knipoog of een toestemmende blik. En je bent vrolijk blij. Want wanneer je bij het jacht aankomt, tref je meteen ook Peter en zijn sympathieke vriendin Lynn alsook de echtgenoten Vincent en Joke Latré-Renneboog en je weet dat zij samen met jou van wal zullen steken. Peter mag je dan zelf wel een beetje minder sympathiek vinden daar hij weigert zijn Feesten-fotows beschikbaar te stellen, maar dat deert je niet.

Je verdrinkt in een cola op het havenjacht, geeft je over aan de golven en vergeet heel even hoe briljant de combinatie van een zwart jasje en een zwarte boxershort is.

Een echte Gentse Feesten-inleiding heeft nood aan een BBQ, temeer daar je beseft hoe schitterend die het jaar tevoren was, in de tuin van Marc en Marleen. Je ruikt als het ware de verse bloesem van de Magnolia Grande Flore nog. Je denkt aan Marc’s schitterende verse fruitsla. Met ijs. En je ontwaakt. In het gezelschap van Jens, Stefaan, Fanny, Ewoud, Geert, Lientje, Joke, Vincent, Peter en Lynn in de prachtige woning van die laatste twee, tussen vers gebarbecuede kip en steak. Tussen balletjes allerhande. Tussen een paar ribben. BBQ tijdens de Gentse Feesten is scoren. En toch: à la recherche du BBQ perdu.

Iets bijzonders moest volgen die nacht. En op het moment dat je het het minst verwacht, volgt het ook. Om 3u10. Wanneer je de Duveltent al 10 minuten ziet leeglopen. Op dat moment komt het gewoon voorbij. Je komt in extase wanneer zij zomaar passeert. Magali Feys. Je vermaakt je wanneer je ziet hoe om je heen de tent op zijn kop gaat door haar verschijning, hoe Joos – die de legende voorheen nog nooit ontmoette – door het dolle heen is en hoe Nicholas, met minder controle dan ooit, zijn gezelschap achterlaat en zich op haar stort. Magali: op de troon ermee. En wat je nooit voor mogelijk hield, gebeurt gewoon. Door het gezelschap van deze dame versterkt, beleven je allergewoonste zelve en je broeders, uitzonderlijk van gewoonte, een buitengewone nacht, in de Planchee en op de Vlasmarkt.

Je weet: morgen zal je zalig rusten. Vol van bevrediging. Want genadig ben je doorheen je leven al altijd geweest.

Dag 6: MOSSELS MEE FRIETEN

Bij Zulma en Fons in De Vuile Handdoek wordt er druk gewerkt aan Mossels mee frieten. Etienne en Amedé, buur en knecht, willen geen vrouwen mee naar de Fieste. Sylvie blijft in de winkel. Een charmante heer komt op bezoek en dat brengt Zulma op een idee.

Donderdagavond liet ik Stefaan, Joos en Matthias, na hen een glaasje kir te hebben ingeschonken, instappen in een taxi richting een stukje cultuur. De bestemming, de Buurtloods op de Muide, was voor hen onbekend, alsook het toneelstuk dat we zouden gaan bekijken, “Mossels mee frieten”, een blijspel van Lea Van Volsem (die ook instond voor de regie, de kleding, het programmaboekje – dat vooral over Lea Van Volsem ging – en een tweetal rollen) gebracht door de Van Daele Compagnie. Het blijspel in drie bedrijven werd een absolute voltreffer. Tussen de bedrijven door werd er vrolijke muziek gespeeld door de voorzitter annex oprichter annex acteur annex PR-man van het gezelschap op zijn elektrische orgel en konden de aanwezigen iets drinken of een boterham eten.

De personages die aan bod kwamen evolueerden nogal sterk doorheen het stuk. Echte karakters, geen typetjes, werden neergezet en dat miste zijn effect niet.

De souffleur praatte soms harder dan de acteurs, de spelers wisselden de namen van hun tegenspelers lekker om, aanwezig Schepen Van Rouveroij werd gedurende een kwartier in de bloemetjes gezet, een trouwe aanwezige werd gevierd en het stuk zelf nam de gekste wendingen. Vooral het derde bedrijf, waarin elke acteur, volledig buiten het plot, een eigen talent mocht etaleren (accordeon spelen, een liedje zingen, een travestieshowtje opvoeren…) was te gek voor woorden. Op een bepaald moment hadden Stefaan en ikzelf zo hard de slappe lach dat we niet meer konden kijken omdat onze buik zo’n pijn deed van het lachen.

Op het einde van het stuk werden de acteur gevierd. Als helden. En terecht.

Na het stuk, dat zo’n 4 uur had geduurd, zochten we – enkel en alleen voor de traditie, wees gerust – de Dulle Friet op, alwaar Stefaan zijn heldhaftigheid bewees door mijn bestelling tegen de grond te gooien. De uren die  volgden waren klassiek feestelijk met de Duveltent en een bezoekje aan de Vlasmarkt. Rond 5u rondden we reeds af omdat de volgende dag een boot wachtte.

Dag 5: GREAT GOLD MEDAL

De Gentse Feesten kennen zo hun hoogdagen. Niet dat deze dagen op zich het gevoel bepalen dat je bijblijft over de editie, maar zij geven wel vaak vorm aan de herinneringen die de jaren nadien opduiken. Woensdag 22 juli 2009 was zo’n absolute Gentse Feesten-hoogdag. Hilarisch was die woensdag. Ondanks – jawel – vreselijke sabotage. Zo saboteerde Mieke haar eigen eten door overal kaas in te gooien en deed Carla Bruni in de Duveltent mijn treintje mislukken.

Na het etentje met Olmo en Frederik bij Mieke, trok ik samen met Stefaan naar de Mc om echt te eten, waarna we samen met Joos, Matthias en Gertjan naar Frank Boeijen (door culturele Nicholas gekend als “Hans Boeijen”) gingen kijken en – bij zijn verstaanbare momenten – luisteren. Een heel fijn optreden. Volgens Frank Boeijen is er trouwens heel wat gebeurd doorheen de geschiedenis tussen Belfort en Sint-Baafs. Niet slecht bedacht.

Matthias is en blijft een echte syndicalist. Tijdens het optreden van Boeijen ging hij dan ook op zoek naar enkele nieuwe leden. "Als jullie bij ons komen, kan ik jullie garanderen dat er de komende maanden een aantal verrassende acties zullen plaatsvinden die tot vele vrije dagen zullen leiden."

Na een kort ommetje langs het Baudelopark volgde een hilarische editie van de Duveltent. Fotograaf Nicholas probeerde vanuit de verte enkele beelden vast te leggen op foto maar werd daarbij gehinderd doordat vele aanwezigen dachten dat het de bedoeling was dat hun prachtige fysieke toestanden zouden gecapteerd worden – quod non, dat spreekt. Confronterend was dan weer dat Peter Dedecker bij het verlaten van de Duveltent niet wou meezingen met onze vrolijke liederen over les Wallons.

"Een botram mee uufflakke is ook cultuur. Volkscultuur", orakelde Nicholas die avond. Dat vond ik maf cool bedacht.

Even hilarisch waren onze uren in de Planchee die volgden. DJ Lefevere stond jammer genoeg achter de toog en niet achter de draaitafel(s) en een meisje beschreef lustig de achterkant van Bram’s gerantenvestje maar dat kon de pret niet drukken. Op een bepaald moment ontving Joos het smsje “Ik geraak hier niet meer af” van mij. Kwatongen beweren dat ik op een sigarettenautomaat was gesukkeld. Matthias had ons enkele uren eerder al verlaten om met zijn baas te gaan rondhangen in de buurt van de Vlasmarkt. Toen hij het juiste antwoord gaf op de vraag of we voor hem vrienden dan wel negers waren van de zwartste soort, gingen we hem – een jackpot ter hoogte van de Kammenstraat rijker – opzoeken in de Bar des amis.

Rond 8u30 kroop ik, na een 1,5 literfles Aquarius soldaat te hebben gemaakt, in bed met een aflevering van “Drie mannen onder één dak”. Ge moet maar durven.

Dag 3: DJ LEFEVERE WINT HET PLEIT

Bert, Matthias, Joos, Stefaan, ik. 5 maal stoofvlees met frieten. Zo heerlijk begon maandagavond. Brasserie Sint-Baafs: absolute voldoening op grootmoeders wijze.

"Stoofvlees wordt best bereid met een Grimbergen." lichtte Matthias ons in over zijn voorkeuren. "Het bier, uit de Vlaams-Brabantse stad die me erg dierbaar is, zorgt bovendien voor een mooie, donkere kleur."

De avond bracht ons verder in het Baudelopark. We bespraken er het ideale soort hamer om een tuinpad aan te leggen en probeerden er geluk in één woord te omschrijven. Nicholas, die was aangesloten, liet niet na om fijnzinnig zijn mening over de middenstand te geven. Ook Geertje en Lien kwamen erbij. Na de Duveltent trokken we opnieuw naar de Planchee en het moet gezegd zijn dat DJ Lefevere daar beter in form was dan DJ Alex – hij blijft een held – in de Duveltent.

In de Duveltent hangt een sfeer die best te vergelijken is met die op de Elfstedentocht. Het hoofd fris houden is dan ook de boodschap.

Dag 2: WAT EEN NACHT

Dag 2 van de Gentse Feesten bestond uit vele elementen die in het verleden ook altijd een garantie bleken op succes. Zoals aangekondigd werd deze nacht ingezet met de Fantastic Four. Na een heerlijke maaltijd bij Porta en het kraken van een overheerlijk flesje champagne bij Nic, trokken we – zo wou de traditie het immers – richtinch de Limonada alwaar ontboezemingen makkelijk ontbloesemen. Belangrijk om te vermelden – kwestie dat ik niet vies ben van wat zakgeld – is dat Marc 1 miljoen euro op mijn rekening zal overschrijven volgend jaar, op het moment dat hij te zien zal zijn in de side car van een moto. Vroem-vroem. Kassa-kassa. Verdere ontboezemingen, met codewoorden “Dag Allemaal” en “Magnolia Grande Flore”, ga ik voor mezelf houden, kwestie dat er zo al zo weinig mysterie is in het leven.

Na de Limonada volgde de Duveltent alwaar ik mijn goede vrienden Stefaan, Joos en Nic een aantal keer onaards verbaasde door het volgende nummer – correct ! – te voorspellen, waarna zij – het zijn behoorlijk kleine kinders samen – met uitbeelden konden beginnen. Plots snapte ik hoe Jezus, 2 millenia geleden, zich moet gevoeld hebben toen hij keer op keer ten schande werd gebracht door zijn apostelen. De Duveltent werd verdergezet op de enige plaats in Gent waar dat kan in dezelfde sfeer en met dezelfde muziek: in Cafe Planchee. Van de Planchee weet je immers: pretentieloze coulissen. Echter. Zowel Joos als Bram bleken er in een boosaardige bui. De eerste sprak enkele vreemde luizen aan om hun handen aan mij te laten zien. De tweede verspreidde in heel het café dat zijn ex-vriendin beschikte over de Mexicaanse griep. “Jaloezie is een hartstocht die met ijver zoekt wat leed teweeg brengt.”, concludeerde ik in stilte.

Vervolgens at ik een pastabeker op de Vlasmarkt en speelde Mattias-de-afscheidnemende-GSR-voorzitter zijn kleren uit. Niks nieuws onder de zon.

Dag 1: DIE PAKKEN ZE ME AL NIET MEER AF

De openingsdag werd meteen een voltreffer. Mijn drankstart, waar zo’n 25 mensen op aanwezig waren, was zo mogelijk nog plezanter dan vorig jaar. Zoals schitterende Joke schrijft, zorgde het lekkere aperitief ervoor dat we ons bijzonder feestelijk begaven naar de Gentse Feesten Parade alwaar ons “GENTSE… FEESTEUH”-scanderen moeiteloos het geluid van die parade oversteeg. Verbroederingen met aanwezigen allerhande, met de “nieuwe Zuster Monica” in het bijzonder, waren het gevolg. Bedankt aan alle aanwezigen. Jullie waren minstens geweldig.

Ik vertrouw mijn vrienden. Tijdens het openen van een nieuwe fles gunde ik hen dan ook een inkijk in mijn frigo, een degelijk toestel waar ik zeer tevreden over ben. Zij waren hartelijk geplezierd, dat spreekt.

De avond begon met een snack, tis te zeggen een hele menu, in restaurant McDonalds. Daarna trokken we naar het Braunplein alwaar Joos het nodig vond om een veertigtal wildvreemden te vragen of Matthias Laevens en/of Peter Dedecker ergens hadden gezien. Hij hield er pas mee op toen een vijftiger, zichtbaar tevreden door Joos’ aandacht, hem op een wel heel aanmatigende knipoog trakteerde. Omstreeks 0:30, niewaar, begaven Matthias, Gertjan, Joos, Zander, Jens-de-beste en  ikzelf ons dan voor het eerst deze Feesten naar de Duveltent, dit in het bezit van de lelijkste paraplu ooit. Via het klassieke treintje baanden we ons een weg richting Stefaan. Waar de politie of een Libanees nooit in zou kunnen slagen, lukte ons wel: dankzij het om 1:00 door de lezers van deze weblog gekozen nummer “Ca, c’est la vie” van Danny Fabry, viel de Duveltent helemaal stil. Anderzijds zorgden we wel voor leven in de brouwerij door bij het sluiten van de Duveltent, om 3:00, vrolijke liedjes aan te heffen over mexicaanse griep en Walen, zonder daarbij te vervallen in makkelijke humor of op vooroodelen gebaseerde fratsen.

Wat verder over de openingsdag verteld wordt, is lasterlijk of ligt minstens in het verleden.

Nog 1 dag: SMS me !

Jawadde. ‘t es weer van dadde.

Uiteindelijk heb ik het volgehouden 50 dagen lang af te tellen naar de Gentse Feesten. Aan bod kwamen onder andere dokwerkers die niet kunnen drinken, stoelekesdansen, enkele Schepen Van De Week die tijdens de Feesten uitvaren (Jacob Van Artevelde, Lachboot, Battoo Sjantan en Theater op het water) en je reinste hypocrisie tijdens de Gentse Feesten. Praktisch waren mijn oplichtingen van het Gentse Feestenprogramma (muziek, toneel, zelf zingen, zelf wandelen) en mijn tips tegen katers (gisteren). Ik liep anderhalve maand te vroeg langsheen de route van de Gentse Feesten Parade (informatie, fotoverslag deel 1 / deel 2) en nam vorige week poolshoogte in de Gentse Feestenzone (fotoverslag deel 1 / deel 2). De onderschriften bij enkele foto-flashbacks (1 / 2 / 3 / 4) vielen niet overal in goede aarde. Exclusief waren dan weer het feit dat lezers van deze weblog het nummer konden dat kiezen dat morgen om 1:00 zal gedraaid worden in de Duveltent (aankondiging, poll, muziek van de Duveltent) en dat de eerste voorbodes van de Feesten hier te lezen waren. Daarnaast hemelde ik enkele mensen op die dat verdienden en die hopelijk de komende dagen weer mee mijn Feesten maken: Joos, Stefaan, Pieter, De Beestige Bikers, The Fantastic Four, Laevens en Co en vele, vele anderen.

Veelvuldig geraakte ik met mijn stukjes in de Nederlandstalige Top10 van WordPress in de categorieën “Hot Blogs”, “Top Posts” en “Growing Blogs”, een aantal keer zelfs in de Top3. In totaal kreeg mijn weblog over de 50 afteldagen meer dan 10.000 bezoekers.

Normaal gezien brench ik de komende dagen verslag uit van mijn Feesten-nachten. Het enige wat me nu nog rest is jullie een beste Gentse Feesten toe te wensen. Zoals eerder aangekondigd is  iedereen die naar de Gentse Feesten Parade gaat morgen vanaf 12u30 welkom op mijn kot voor een glaasje Chardonnay Meerdael. O.a. Geert Cleuren, Lientje Van Den Steen, Matthias Laevens, Geert Cleuren, Zander Vliegen, Laurens Lavrysen, Kathelijne Deberdt, Rob Caluwaerts, Joke Renneboog, Tine Coddens, Ruth Melkebeke en Olivier Cools zullen er alvast zijn. Breng gerust iemand mee.

Ten slotte: SMS me tijdens de Feesten! Voor een BBQtje, een aperitiefje, een meeting in de Duveltent, een laatste glas op de Vlasmarkt. 0486/49.27.52. Ge moogt vre neig.

Ik hoop dat jullie ervan genoten hebben…

Nog 2 dagen: Wat te doen tegen een kater?

Drank! (met dank aan Jens-de-beste om alles hier optimaal te helpen stockeren)

In al mijn geweldigheid heb ik enkele tips samengebracht om een kater te bestrijden (van de Gentse Feesten weet je immers: vermijden is geen optie). Over de volgende zaken is overeenstemming in de zaken die ik vond op het internet:

• Gouden regel: drink zoveel mogelijk water wanneer je een kater hebt. Producten met cafeïne – deze drijven nog meer vocht af – zijn uit den boze: geen cola, geen koffie dus. Wat wel aangeraden wordt (voor de aanwezige vitaminen, mineralen en zouten), zijn vruchtensappen en sportdranken. Zelf ben ik nogal een believer van pompelmoessap.
• Alcohol zou zorgen dat bepaalde vitamines worden afgebroken. Het nemen van vitaminepreparaten met Vitamines A, B6, B12 en C, alsook Kalium, Ijzer en Calcium is aangewezen. Ideaal om te eten is een banaan en gerechten op basis van tomaten (ijzer).
• Vet, eiwitrijk, pikant en zout eten wordt aangeraden. Sowieso zorgt eten voor het op gang trekken van de verbranding. Vet en eiwitrijk eten helpen daar sterker bij mee, pikant eten zorgt voor afleiding en zout houdt water vast. Een grote pak gezouten frieten met stoofvlees en mayonnaise met een satétje met veel kruiden will do.
• Begeef je in de open lucht. Een beetje beweging en wat zuurstof en endorfines kunnen immers geen kwaad. Anderzijds is het aangewezen om zo lang mogelijk te slapen.
• Geneesmiddelen met paracetamol, dat vreemde reacties kan tot stand brengen, is uit den boze. Beter is het te kiezen voor pijnstillers op basis van  Ibuprofen. Ergo: neem geen Dafalgan maar wel Nurofen of Brufen of generische brol met Ibuprofen.

Nog 3 dagen: gepland (2)

Op donderdag na (voorstellen welkom!), is ook het tweede deel van de Gentse Feesten redelijk hard gepland. Vrijdag is er de avond met de Beestige Bikers en SP.a-Aalter. We starten met een rondvaart met havenjacht Jacob Van Artevelde en daarna een BBQ vooraleer het feestgedruis in te duiken. Ik kijk echt uit naar deze avond met mensen die in het verleden al ongelofelijk hard mijn Gentse Feesten – nacht maakten en bovendien zal Jens-de-beste ook van de partij zijn. Hopelijk zie ik die avond ook Pieter, die in het tweede weekend van de Feesten zal aanwezig zijn. Zaterdag neem ik, normaal gezien, voor het eerst een tweede rustdag.

"De wendingen in de verhaallijnen van de Kiekeboe-strips zijn vaak niet te onderschatten", concentreerde Jens-de-beste zich die zondag in het Baudelopark.

Het sympathieke koppel Joke Renneboog en Vincent Latré ontstond in de Duveltent op de Gentse Feesten van 2007. Ik was dan ook graag van de partij op hun huwelijksfeest.

Zondag ga ik samen met Ewoud naar “Mossels mee frieten” en Daan en daarna doen we een Baudeloparkje. Anderen kun aansluiten. Op de dag van de lege portemonnee vier ik feest met de schitterende figuren die er op nieuwjaar ook bij waren: Joos, Matthias en hopelijk ook Stefaan. Anderen kun aansluiten – jawel!

Tijdens onze reis in de Italiaanse stad Rome probeerde Ewoud me te verschalken met een duivelse list. Dat was echter buiten de mezelf en mijn wegwerpfototoestel, dat sneller trekt dan zijn schaduw, gerekend. Een overwinning die sindsdien blinkt op mijn sowieso al niet beperkte palmares.

Nog 4 dagen: kom in de sfeer met Duveltentmuziek!

Laat mij beginnen met de proclamatie van het nummer dat zal gedraaid worden in de Duveltent op de openingsdag van de Feesten om 1:00. In totaal werden, toen ik de poll afsloot afgelopen zondag, 421 stemmen (vanop unieke ip’s) uitgebracht. Behaalde de hoogste score en wordt uitgeroepen tot winnaar – Brrrrrrrrrrrrrrrrrrr. Boing:

“Ca, c’est la vie” van Danny Fabry (promotor Philippe Deleu). DJ Alex reageerde reeds dat hij het nummer zou opgraven.

Zowel in 2006 als 2008 stelde ik een cd samen met de beste nummers van de Duveltent van dat jaar die ik dan verdeelde onder enkele vrienden. Om jullie toe te laten helemaal in de sfeer van de Gentse Feesten te komen – én niet onvoorbereid de tent binnenkomen – heb ik op YouTube een Duveltent-playlist aangemaakt. Eigenlijk verdien ik dat jullie me een Duvel trakteren of toch minstens hoor ik op een pied de stal geplaatst te worden, weetwel. Klik hieronder en luister naar 17 geweldige nummers, te beginnen met “Lief, klein konijntje”.

Degenen die in 2008 een CD met een dergelijk hoesje ontvingen, konden op hun beide oren slapen: ze hadden het gemaakt tijdens de Feesten

Nog 5 dagen tot de Gentse Feesten 2009: Toestand (3)

Hier volgt het vervolg op mijn cruisen doorheen de Feestenzone een week voor het startschot, niewaar.

Daar waar het op Gentse Feesten - ochtenden heerlijk druk is op de Vlasmarkt, was er nu weinig ambiance. De caravan van Urgent.fm, waarover eerder sprake, staat rechtover de Charlatan. Ik moet daar geen tekeningetje bij maken zeker?

Bij frituur De Dulle Friet brengt men alles in gereedheid om de bezoekers van de Feesten 10 dagen lang fameus af te zetten.. De prijzen die je daar moet betalen voor een portie kartonnen frieten doen je duizelen. Echter. "Een dul frietje steken" is een traditie.

Vele Gentse volksmensen vieren de Feesten in eigen krinch alwaar ze oude Gentse liedjes zingen. In het Baudelopark, echter, kun je ook vele echte Gentenaren tegenkomen. Ja allo.

Ook Bij Sint-Jacobs was de Gentse Feestenvreugde nog veraf. De vertegenwoordigers van enkele stammen uit de buurt bespraken er wel hoe ze zouden opereren tijdens de tiendaagse.

Volgende week verrijst een prachtige kermis ter hoogte van de Vrijdagsmarkt. Zaterdag brachten machtkramers er hun prutsen nog aan de man. Tja.

Wanneer de marktkramers echter niet binnen de kortste keren aanpassen (door hun kraam te monteren tot een kermisattractie) of opkrassen, zal ik me genoodzaakt voelen hen met hun klikken en klakken tot in Oostakker te smijten.

Weinig zo irritant als ingeweken Gentenaren die - op een totaal ongepaste manier dan nog wel - de Feesten een week te vroeg inzetten. Zelfs wanneer ze zich er openlijk voor schamen, vràgen ze er toch echt wel om.

Wanneer Lien de baan op gaat, ziet ze er altijd piekfijn uit. "In de Wereldwinkel staan met vodden aan zou maar van weinig respect getuigen voor de boeren in het Zuiden." Zo is het maar net.

Nog 6 dagen tot de Gentse Feesten 2009: Toestand (2)

Gisteren maakte ik dus een wandelingetje doorheen de zone van de Gentse Feesten om poolshoogte te nemen van de toestand aldaar. Op een start van de werkzaamheden op de Gras- en Korenlei, bleek de sfeer nog heel ver weg.

Eén van de (weinige) zaken die de Feesten reeds zichtbaar maken is de opbouw van Pole Pole. "Belangrijk bij zo'n opbouw met dure materialen is het verzamelen van voldoende betrouwbare vrijwilligers." vertrouwde Jo Bonte me toe.

Stefaan kwam ook eens kijken en stak graag een handje toe. "Hoe sneller het hier af is, hoe sneller de Gentse Feesten kunnen beginnen."

Deze prachtige wagen kwam ik tegen bij het stappen van Graslei naar Korenmarkt. Wanneer zo'n wagen in je bezit is, is juist parkeren zonde.

Daar waar de Duveltent moet komen, is het nu nog een grote leegte. Mensen die er iets willen "scheef slaan", zijn er dan ook aan voor de moeite.

Ook op het Braunplein, waar o.a. Soulsister en Eddy Wally komen optreden, deed echt niks vermoeden dat de Gentse Feesten in aantocht zijn.

De Belfortstraat is tijdens de Feesten één van de drukst bewandelde straten. Momenteel kun beter een halfuur je horloge monsteren dan rond te kijken in de Belfortstraat.

Ook in de Belfortstraat is de fiets niet alleen het meest milieuvriendelijke maar ook het snelste vervoermiddel. Fietsers verdienen dan ook een bloemetje en een duim. In hun gat.

Ook wijsneuzerige types zijn er thuis.

Zelf kan ik maar beter zorgen dat ik er wat treffelijker uitzie wanneer ik volgende week door de Belfortstraat loop.

Sommigen doen nog snel wat inkopen ter voorbereiding van de Feesten.

Nog 1 week tot de Gentse Feesten: hoe zit het? (1)

Even ongelofelijk als geweldig: volgende week zijn de Gentse Feesten begonnen. Zonet ben ik met één van mijn belangrijke toestellen op pad getrokken om in de Gentse Feesten-zone enkele fotows te schieten van de toestand. Over een aantal uur mag u een verslag verwachten. Geniet in tussentijd maar van uzelf of de volgende prachtige fotows van Koning Boudewijn.

Koning Boudewijn voor een vlag van het land dat hem nauw aan het hart ligt.

Koning Boudewijn aan de geriefelijke werktafel waar hij al vele goede wetten schreef.

Koning Boudewijn in het gezelschap van zijn vriendelijke echtgenote Fabiola.

Koning Boudewijn in het Ziekenhuis van Lokeren met mini-Stijn in de armen. Zijn komst was een mooi gebaar naar onze familie.

Nog 8 dagen: gepland (1)

Van de Gentse Feesten weet ik: Duveltent tussen 1:00 en 3:00 en daarna richtinch Vlasmarkt. Hetgeen ervoor en ertussen gebeurt, dat zijn echter raadsels die momenteel worden opgelost…

Kathelijne heeft beloofd aanwezig te zullen zijn op mijn drankstart op 18 juli, wat zeer fijn is. Ze bevestigde haar aanwezigheid via de telefoon.

Wat de 1e dag van de Feesten betreft, heb ik al veelvuldig mijn drankstart (wees welkom!) aangekondigd. Met de aanwezigen wordt naar de Gentse Feesten Parade gegaan. ’s Avonds wordt dan gefeest met aanwezigen van die drankstart en dag-1-man Bram Spiessens. Die nacht mogen we ook het nummer kiezen om 1:00 in de Duveltent. Zondag valt de klassieke avond/nacht met de Fantastic Four.

"Hoe leert men tegenwoordig tellen in Wallonië? Un, du, troux!" lachte Kathleen de fotograaf toe. Bram, een goede christen-democraat, vond dit "echt niet lief".

Bijzonder veelbelovend is de reünie op de 1e maandag van een wel heel fijne donderdag tijdens de Gentse Feesten van 2007 met Matthias, Stefaan, Nicholas, Bert en Joos.

Urgent.fm: hypocrisie op de Gentse Feesten

Op de Vlasmarkt staat een caravan: de boite van de hypocrisie, enkele kubieke meter geconcentreerde onbetrouwbaarheid verrijkt met – as always compleet misplaatst – snobisme. Ik heb het vanzelfsprekend niet over het kraam – 30 kopen, een halve gratis – van de botrammen mee uuflakke, maar wel over de stek van Urgent.fm, de Gentse “jongerenradio”. Hun caravan: een stukje Ans in Gent.

Gedurende de 4 jaren dat ik één van de 4 studenten in de Raad van Bestuur van de Universiteit Gent was, heb ik in het kader van dat mandaat vele boeiende dossiers mogen bestuderen en vele mensen ontmoet. Ook in de studentengemeenschap kwam ik vele geëngageerde mensen tegen en leerde ik vele verenigingen kennen die op een bijzonder gedreven manier kwaliteit proberen te leveren voor hun leden en bij uitbreiding voor de academische gemeenschap. Slechts aan één vereniging heb ik een bijzonder slechte herinnering, slechts één vereniging heeft mijn vertrouwen ooit misbruikt, maar dan wel op een zeer flagrante manier: Urgent.fm. Al die jaren heb ik de vertegenwoordigers van de radiozender – ooit een bruisende studentenradio – op dezelfde hypocriete manier zien handelen: hun boodschap constant aanpassen aan de ontvanger (Gentse jongerenzender tegenover het stadsbestuur, studentenradio naar de universiteit toe), daarbij niet gehinderd door enige oprechte affiniteit met de Universiteit Gent, die al jaren het absolute leeuwendeel van de inkomsten van Urgent.fm garandeert.

In 2006 schreef ik een bijzonder kritische nota over de zender. Ik vond immers de enorme tegenstelling tussen de financiering die Urgent.fm van de UGent ontving (ontzettend veel meer dan welke vereniging dan ook) in enorme tegenstelling staan tot de prestaties die de vereniging ervoor leverde (met een boutade: onzettend veel minder dan welke andere vereniging dan ook). Uit een studie bleek o.a. dat Urgent.fm, hoewel de UGent toen al voor beduidend meer dan de helft van haar werking instond (huisvesting, een medewerker, betoelaging, plaatsing zendmasten op Boekentoren) slechts door 3% van de studenten één keer per maand of meer werd beluisterd en slechts door 7% van de studenten gekend was. Daarnaast voelde elkeen die met Urgent.fm in contact kwam hun misprijzen voor de UGentse student en hun steeds grotere onafhankelijkheid van de UGent (wanneer anderen het hadden over ‘URGent’ i.p.v. ‘Urgent’, werden ze daarop aangesproken om ‘URGent’ teveel deed denken aan UGent), zodat er ook geen enkele sprake kon zijn van binding tussen de radiomensen die er werden opgeleid en de instelling. Mijn conclusie was dan ook dat Urgent.fm voor de keuze stond: ofwel weer voluit de studentenradio van de UGent worden, ofwel zich verder als Gentse jongerenzender profileren en een deel van de inspanningen van de universiteit verliezen (die dan konden verdeeld worden over de ‘echte’ studentenverenigingen).

Bij Urgent.fm ontvangen ze tijdens de Gentse Feesten in hun caravan al eens graag muzikale gasten op schapenvachtjes. Schapen worden ook bestudeerd aan de Faculteit Diergeneeskunde van de UGent. Tot zover de sterkste niet-financiële link tussen mijn alma mater en Urgent.fm.

Aangezien mijn nota niet meteen gunstig was in het licht van de nieuwe huisvesting van Urgent.fm, nodigden ze mij daarop uit om eens van gedachten te wisselen en met mij te doen wat ze met elke gesprekspartner doen: me bedriegen. Maar al te graag wilden ze, zo klonk het, weer helemaal de zender van de universiteit worden als ze maar onafhankelijk konden worden van hun andere sponsors. Donzig. Aangezien de inbreng van die andere sponsors (partners) de facto maar een peulschil was in vergelijking met de inspanningen van de UGent, schreven we samen een voorstel tot samenwerkingsakkoord (engagementsverklaring) uit waarin de universiteit een aantal extra financiële / materiële zaken aan Urgent.fm garandeerde  en Urgent.fm er zich toe verbond om weer de studentenradio van de UGent te worden en o.a. in alle communicatie de UGent naarvoor te schuiven als haar enige grote partner én met gerichte acties de gemiddelde student weer naar de zender te krijgen. Vorig jaar verdedigde ik dit akkoord in het Bestuurscollege van de UGent, waarna Urgent.fm mooi verder deed waar het al jaren mee bezig was: nog meer afstand nemen van de UGent en nog meer desinteresse tonen voor haar studenten. Een voorbode was al meteen een interview met Urgent.fm na de goedkeuring van het akkoord. Ondanks het feit dat de UGent dankzij het akkoord nu instaat voor quasi het hele werkingsbudget van Urgent.fm en de zender momenteel een nagelnieuwe radiostudio betrekt onder Home Vermeylen worden nog steeds geen merkbare inspanningen gedaan om de studenten opnieuw naar Urgent.fm te krijgen, laat staan een zender op hun maat aan te bieden – aan hengelen naar DJ’s uit de m’as-tu vu-scène en naar samenwerking met verenigingen en clubs uit diezelfde sfeer echter geen gebrek. Nog steeds is de UGent in persberichten van de jongerenzender een gewone partner (als de instelling al vernoemd wordt). Nog steeds is het logo van de universiteit op de website van Urgent.fm quasi onzichtbaar (enkel een Durf Denken – logo uit 2005 mét oude UGent-logo is te vinden) en staat de instelling tussen een lange lijst partners (op de voorpagina staat zelfs een commerciële sponsor die waarschijnlijk nog geen 100e bijdraagt van wat de UGent jaarlijks doet). Nog steeds voelen ze zich op Student Kick-Off te goed om zich als een gewone studentenvereniging te gedragen. Op zich is daar allemaal niks mis mee natuurlijk – een Gentse jongerenzender is een goede zaak – ware het niet dat dit allemaal op kosten van de UGent gebeurt, met middelen dus die op een veel zinvollere manier (voor de studenten en voor andere communicatieprojecten) zouden kunnen worden ingezet ten behoeve van de academische gemeenschap.

Urgent.fm steekt elke dag een compleet misplaatste fuck you uit naar de Universiteit Gent. Ik weet uit goede bron hoe ze al jaren lachen om hoe ze telkens weer iedereen in de zak zetten (enigszins eufemistisch noemen zij het: te slim (af) zijn). Het is hen niet gegund. Hopelijk voelen ze zich soms een heel klein beetje schuldig wanneer ze zien wat voor een prachtige instelling ze beduvelen terwijl ze beseffen dat ze eigenlijk nog niet de lucht in de banden van hun caravan verdienen.

Nog 10 dagen: Stoelekensdans op de Gentse Feesten

Dankzij Esther is sinds vandaag het filmpje dat vorig jaar op de 1e dag van de Gentse Feesten gedraaid werd beschikbaar op Youtube. Het betreft een filmpje over een Stoelekensdans volgens de regels van de kunst op de muziek voortgebracht door de Parade. U ziet in onderstaand filmpje naast mezelf in enigszins feestelijke toestand ook Ewoud in de onverwachte rol van verrader en Geert als eeuwige overwinnaar (in 2008 won hij immers de studentenverkiezingen voor de Raad van Bestuur van de UGent, de provinciale kampioenschappen staande wip en de prijs van het publiek tijdens de Soundmixwedstrijd van Drongen Kermis).

Nog 11 dagen: de Gentse Feesten culinair

Belangrijk is op de Gentse Feesten echte van valse hamburgers te onderscheiden. Hoe dat kan, lees je hier.

"Zelfs als ik heel diep nadenk, kan ik geen snack bedenken met zo'n democratisch gehalte." Joke denkt vooraleer ze bijt.

Geen één zonder twee. Een ijzeren wet in hamburgerland.

Nog 12 dagen: collega-vierders (slot)

Naast degenen die ik in eerdere smeekbedes en de 5 stukjes hieronder vernoemde, zijn er nog heel wat fijnerds die ik de afgelopen jaren ontmoette op de Feesten en die hebben aangegeven opnieuw present te zijn. Ik verheug me dan ook op de aanwezigheid van o.a. de Klokke Roeland beplassende Bert, Cé, meisje Ellen, Vlasmarktwelwillende Frederick, Gertjan, Hanna, Hans, Jens-de-beste, Joke en haar hamburger, eindelijk Kathelijne, Laurens, aanstaande bruid Lien, Magali en haar cactus, Mieke, Olivier, Ruth en Vincent. Van vele anderen kan ik het enkel hopen. Aan hen om zich kenbaar te maken via mijn prachtige gsm-toestel.

Vorige dinsdag reikte de Gentse Studentenraad nog de "Award Magali Feys", genoemd naar Magali, uit voor de beste Vlaamse studentenvertegenwoordiger buiten de UGent. Het mag dus duidelijk zijn dat ze indruk naliet maakte in het Gentse studentenleven.

"Soms overvalt mij rond kerstmis een vaag verlangen om ooit nog weer eens in een mooi versierde kerk drie coupletten te zingen van 'Stille nacht'!" lachte Ellen. Haar verliefdheid voor Olivier was toen duidelijk nog pril, de zomer veelbelovend.

Joke in het sympathieke gezelschap van Bram, gekend als de gerant van de Duveltent. "Liever genen hamburger dan ne valse hamburger" is haar devies.

Hier zit ik, samen met Hans, op de Korenlei te poseren voor een afscheidsinteriew in Veto. Gelukkig is poseren toevallig één van onze specialiteiten.

Nog 13 dagen tot de Gentse Feesten: collega-vierders (5)

Twee notoire drinkebroers hebben dit jaar – voor het eerst – hun aanwezigheid op de Gentse Feesten aangekondigd: Rob Caluwaerts en Zander Vliegen. Ik verwacht dan ook heel wat van hen.

Van Zander is geweten dat hij al eens graag van de afschuiver gaat.

"Deze hopeloos in de consumptiemaatschappij verstrikte arbeiders achter mij hebben duidelijk geen belang meer bij de revolutie." lacht Zander. Zo is het maar net.

"Trouwens, heb een beetje medelijden met Dutroux. Hij is ziek...Hij ligt met een snotneus in bed." Rob bracht me in een behoorlijk scheel parket door die mop te vertellen terwijl ik net ongemerkt een klok wou stelen.

Nog 14 dagen tot de Gentse Feesten: collega-vierders (4)

Een voornaam groepje vrienden waarmee ik al op 3 edities van de Gentse Feesten een fraai nachtje beleefde is dat met Klaas, Brecht en Sven, 3 collega-fans van Betty.

3 van de 4 musketiers tijdens een Vlasmarktje in de ochtendzon op de Gentse Feesten ten tijde van mijn voetbalcarrière bij AC Milan.

In 2007 schreef ik het volgende verslag:

Er zijn zo van die klassieke grootse avonden op de Feesten. Tradities. Gisteren was een combinaison van tradities. Voila voila voila. De eerste traditie was het gezelschap: de Klaas-Brecht-avond kent al zijn derde uitgave en ook vorig jaar was Sven erbij.

De proloog werd dit jaar ingevuld door Hannesserd, die voor mij bij hem thuis een potje gaat koken. En de proloog was ook ne vre goeie aperitief. Een blauwe fles. Soit…

Difficulteiten! Eddy was volzet. Geen erg. Hij komt terug op Student Kick-Off. En! We konden ook van dit gat gebruikmaken om een andere traditie dubbel te laten geworden en al enzo: het drinken van bananenjenever aan dé nachtwinkel. En dan Haasje-over spelen. Allemaal vre cool. Net als ne keer op tijd naar de Duveltent kunnen trekken, voor meer dan twee uur dus. En twas weer in orde. En de zieke van twee dagen geleden kwam me ook eens opzoeken. En genezen dat die was! Daarna zijn we nog naar een lekkere frituur getrokken en hebben we de avond tegen alle tradities in al om 4h30 ofzo afgesloten. Maar twas weerom heftig. En Sven gaat voor ons koken. Bij mij. Which is nice.

Trouwens: one moet stoppen met andere hun broek af te trekken voor de foto, want zo lijkt het of die anderen hun polo te kort is. En te korte polo’s das echt niet te accepteren.

4 van de 4 musketiers tijdens een discussie aan de nachtwinkel ter hoogte van de Sint-Jacobsnieuwstraat. Zonde van de streepjes.

Ik weet niet of we dit jaar onze traditie verderzetten. Het zou kunnen en mogen.

Nog 15 dagen: collega-vierders (3)

Een ander clubje waarmee ik vorig jaar de Feesten aandeed, is Moeder Latijnse. Moeder Latijnse is de caféclub van de Latin Quarter (het café dat een pak minder goed draait sinds DJ Laevens er minder achter de draaitafel staat). Moeder Latijnse is de caféclub met de prachtigste website. Moeder Latijnse is de caféclub die behoorlijk op haar gat ligt ofschool veelbelovende activiteiten zoals “Met Robert Mendonk naar Mendonck” in het verschiet liggen. En. Moeder Latijnse is de club waar naast praeses Joos ook mijn goede vriend Matthias Laevens bij zit en over die laatste wil ik het eens hebben.

Ook tijdens een bierbowling staat voor Matthias (achteraan), veeleer dan ruwe competitie, gezelligheid voorop. "Morgen slaap ik gewoon een paar uur langer." Tijd voor een feestje moet je immers maken.

Sinds Matthias en ik in 2004 beide verkozen werden in de Raad van Bestuur van de Universiteit Gent hebben we het altijd erg goed kunnen vinden met elkaar. Meer zelfs, vele discussies en braspartijen later kan ik niet anders dan vaststellen dat mijn vriendschap voor Matthias nooit zo groot was als dit voorjaar, waarin we elkaar – ook na ons studentenleven dus – talloze keren vonden op de meest feestelijke gebeurtenissen. Zijn aanwezigheid is dan ook een garantie op geweldig veel feestelijkheid. Vandaar dat ik ook hoop dat hij alomtegenwoordig zal zijn op de Gentse Feesten. In principe zal ik alvast beide maandagen in (o.a.) zijn gezelschap vertoeven.

Zin voor verantwoordelijkheid is één van Matthias' troeven. "Wie mij een doos met belangrijke stemformulieren toevertrouwt, kan op beide oren slapen" is zijn devies. Grijpgrage handen maken bij hem geen kans.

Matthias bevindt zich soms tot zijn eigen verbazing op de vreemdste plaatsen van de wereld. Bij een frisse pint is het ijs echter snel gebroken. Daarvoor zijn niet al te veel woorden nodig.

Hoewel Matthias zich moeiteloos aanpast aan leeftijd, socio-economische achtergrond, geslacht en ras van zij die zijn pad kruisen, blijft hij vanzelfsprekend (en tegelijkertijd) een jonge intellectueel. Dat mag.