DAG 1 - Magistraal! Ik mocht zelfs een nummerke kiezen in de Duveltent! Kendet?

Waw. Wat een ongemeen schitterend begin van de Gentse Feesten vandaag. Het was echt briljant. Ronduit af. Niet enkel een nacht, maar een hele dagennacht… Om 13u30 begonnen we met onze Gentse Feesten - drink. Het was prachtig. Meteen zat de sfeer erin. Esther, Olivier, Bram, Joos, Ewoud, Peter, Kathleen, Jonas… Prachtig! Danny Fabry was nooit ver weg. De stoet was daarna (daarna als in “toen Lientje haar glas ophad en wij een karton) wonderbaarlijk. Als in een droom - waarin Jo Vally ‘je’ zag staan - kwam de zon tevoorschijn tijdens de parade en - zoals Garry Hagger weet - dan lacht iedereen. Het was geniaal. We hebben trouwens een stoelekesdans gedaan tijdens de parade, met als winnaar: Geert Cleuren. En we hebben naar de Rector en vice-Rector gezongen en gezwaaid die aan de overkant van het Braunplein zaten. Daarna hebben we de drink op mijn kot verdergezet, met onder andere Tine Coddens. Mijn kot was gelijk ‘t Feestpaleis in Beervelde: een tempel van drank en dans. Daarna hebben Joos en ik gedut.

Om 21u werd er opnieuw afgesproken afgesproken aan de Dulle Friet en om 22u aan de McDo. Vandaar zijn we dan naar Pole Pole gegaan om ne tribute te brengen aan Barry White. Twas in orde, echt. Ellen had wel schrik van een borstvalling. En dan! EN DAN! Dan zijn we richtinch Duveltent getrokken. En ja… Briljant. Exceptioneel. Wonderbaarlijk. De DJ van de Duveltent heeft écht, n.a.v. mijn stukjes over zijn heiligdom, om 1:00 op mijn vraag “Mexico” van de Zangeres Zonder Naam gespeeld. Kunt ge u zoiets voorstellen? De DJ van de Duveltent die u vraagt wat hij moet spelen. Ge voelt u écht de koning te rijk om zo’n moment. Nicholas is ons trouwens komen vergezellen in de tent. Geloof me, ook diene mengs was zeer hard in vorm. Kendet?
Daarna zijn we richtinch Vlasmarkt getrokken waar de meesten van onze vandaagse bende het redelijk vlug zijn afgetrapt. Joos en AnN-Jo moesten nog iets uitsteken met Koningin Fabiola, Lientje moest haar cake uit de oven gaan halen voor morgen (en Geert moest dus volgen), Nicholas moest goede punten scoren en Bram kon geen drank meer aan (hij was al een keer of twee - ook dat is een traditie - tegen de grond gegaan)… Stoere Ewoud en Sterke S- hebben dan maar op hun tweetjes nog een Vlasmarktje gedaan. S- bleek in de Jacob Van Arteveldestraat, waar vele boterhammen gesmeerd worden, een slordige reputatie te hebben. Ewoud verdient echt een Pierke Pierlala - hoedje.

Fotows volgen.

En nu heb ik zin in een kommeke soep.

SMS me !

SMS tijdens de Gentse Feesten - nachten. SMS me als je wil aansluiten bij onze Feesten - gang (ik geef elke dag aan met wie ik de volgende dag op schok ga), als je een escaperoute zoekt of later nog eens een Dulle Friet wil steken of een Vlasmarktje wil doen. SMS me om een impressie te delen over de zaligste Gentse Feesten ooit of SMS me als je op zoek bent naar een geschikt spreekwoord. Of SMS me als je wil logeren in mijn bibliotheekkamer. Het lukt je best.

0486/49.27.52

Nog 1 keer slapen.

Eindelijk. We zijn er. Wat 46 dagen geleden begon met dit blogstukje, eindigt hier. Ik heb het Gentse Feesten-lied besproken, herinneringen aan eerdere edities opgehaald (hier, hier en hier) inclusief de mensen waar ik de afgelopen jaren mee op pad trok (hier, hier, hier en hier), over Eddy Wally en Milk Inc. Ik heb het programma opgelicht (hier en hier), de mensen aangehaald die ik dit jaar wil ontmoeten (hier en hier), over gentblogt geluld (hier en hier), een maand op voorhand de Gentse Feesten Parade - route afgestapt met fotows en al (hier en hier), mijn plannen voor de eerste dagen toegelicht (hier) en verteld over mijn aangekochte drankvoorraad (hier). Ik ben klaar. Ik ben er ongelofelijk klaar voor. Van de Gentse Feesten weet je: kleiduifschieten, met jezelf als zekere winnaar (in plaats van Geert Cleuren).

Zoals eerder gemeld, starten de Gentse Feesten met de Gentse Feesten Parade - ik volg even de organiserende fuckers die die drie woorden van elkaar schrijven. Om dat gegeven wat meer in de verf te zetten, heb ik een toffe-studentenvertegenwoordigers-drink op mijn kot op poten gezet om 13:30. Lien C, Kathleen D, Ellen C, Koen H, Geert C, Lientje V, Joos F, An-Jo J, Ewoud Q, Esther M, Olivier C… Zij zullen er alvast zijn, niewaar. Mijn 1,5-literfles Cava zal al even alvast soldaat gemaakt worden. Volgens sommige bronnen zou er daarenboven ne cake met drank voorzien zijn. Daar kunt ge nooit mee misdoen, dat spreekt. Rond 14u30 zullen we dan naarbuiten gaan om hetzij aan mijn deur, hetzij op het Braunplein de Parade te gaan aanschouwen. Wanneer de Bellenman ons “Een goeie Gentse Feesten” toewenst, zijn we vertrokken. Richting de goot.

Trouwens! Ik kreeg gisteren een berichtje van een andere absolute held: de DJ van de Duveltent! Voor zover dit geen grapje is, heeft deze me gevraagd een nummer op te geven dat zal gedraaid worden morgen om 1:00 in de Duveltent. Ik koos voor Mexico van de Zangeres Zonder Naam. Sommige fraaierds weten waarom. Soms voelt een gewone Gentse volksmens zich echt wel de koning te rijk…

Juij! Champagne! Vanaf morgen start ik met mijn Gentse Feesten-dagboek.

Nog anderhalve keer slapen. JUIJ!

Maf! De Gentse Feesten zijn echt als zweven, zelfs zonder van de grond te komen. Kendet? Jonas zei het daarnet nog. Hij zei: “Die glimlach gaat echt wel niet van uw gezicht he vandaag”. Natuurlijk niet. Zelfs niet als de Duitsers opnieuw Polen zouden binnenvallen. Of zelfs niet door ne toek-op-mijn-muil-derop. Door 10 Turken ofzo. Of Marokkanen ofzo.

Die toek zal alleszins niet komen van Danny Fabry. Nadat ik gisteren, zoals beloofd, de - weliswaar satirisch bedoelde - onwaarheden over hem op mijn blog had verwijderd, bleek hij vanmorgen erg tevreden. De artiest had duidelijk - zoals in zijn huidige hit - de zomer meegebracht. Hij beloofde me zelfs een uitnodiging voor zijn verjaardagsfeest. Erg attent!

In onderstaand filmpje zingt Danny Fabry “Ik heb de zomer meegebracht”. Het publiek zingt meteen het vrolijk liedje mee!

Ik ga tons nu nog een klein dutje doen.

Nog 2 keer slapen! OPGELADEN! En gedaan met satire over Danny Fabry!

Maf! Onwaarschijnlijk hoe blij ik me voel. De afgelopen dagen laadde ik de batterijen op in Holland (met een privé-sauna en al) en ik voel mij momenteel overladen. Want! Ik voel de Feesten. Constant. Ik glimlach. Juij! Vannacht kreeg ik om 4u54 een berichtje van ene Kristof een al even geniaal als eenvoudig berichtje, nl. “De duveltent staat al te wachten”, hetgeen ik dan vandaag naar enkele fraaierds heb geforwade(t?)(d?). Hoera. Champagne! De Gentse Feesten: verliefd zijn, maar dan echt.

Maandag begon mijn vierdaagse in Nederland supertof maar eigenlijk ook een beetje grimmig. Ik kreeg immers telefoon van één van mijn idolen, Danny Fabry, over wie ik de afgelopen maanden enkele stukjes bijeen blogde. Danny Fabry vroeg me die stukjes te verwijderen. Iedereen die me een beetje kent, weet dat ik Fabry écht genegen ben en écht van zijn muziek - onversneden jeugdsentiment - hou. Mijn stukjes hadden dan ook niet de bedoeling onwaarheden (want dat waren ze) voor waar te verkopen. Zijn “Het kan me niet schelen dat ge mij niet graag hoort zingen, ik heb toch optredens genoeg” deden dan ook pijn. Mijn poging (trying is the first step to failure) om hem op een satirische manier eer aan te doen - ieder vogeltje zingt zoals het gebekt is - bleek echter in het verkeerde keelgat te zijn geschoten. De stukjes over Fabry, nog steeds één van onze meest gevraagde artiesten, zijn dus verwijderd. Op mijn manier eer brengen aan een idool is me immers geen proces “van honderdduizend frank” waard. Onderstaande banner geldt als een laatste eerbetoon, want ik heb het echt zo niet bedoeld, Danny. Een gehandtekende foto van de ambiancemaker van Vlaanderen blijft echter hangen op mijn kot.

Nog 6 keer slapen. En ik geef er de brui aan!

Morgenvroeg vertrek ik samen met Jonas richting Nederland om aldaar 4 dagen lang niks anders te doen dan te wildwaterbanen, BBQ’en, saunaën… Zowa chillen, kendet? Ik ga daar mijn batterijen voor de Gentse Feesten helemaal opladen. Pas donderdagavond of vrijdag zit ik dus terug achter mijn computer voor een nieuw aftelstukje.

Nog 7 keer slapen. Al wa drank!

Verdoeme toch. Ik ben vannacht blijkbaar vergeten ‘publiceren’. Aan zo’n stomme toeren merk je toch echt dat de Feesten naderen met rasse schreden.

Ik ben vandaag (gisteren dus) mijn karretje gaan vullen in het Lijmvenster. Kwestie van de Feesten-avonden te kunnen beginnen met een aperitiefke. De kassierster dacht waarschijnlijk dat ik een drankprobleem had, want ze permitteerde zich een “Duidelijk iets te vieren”. Waarop ik “Natuurlijk. De Gentse Feesten.” En zij weer “Ah. Wanneer beginnen die?”. Ze had geluk dat ik geen vat ruwe olie mee had. Om over haar hoofd te gieten! Kassiersters in het Lijmvenster: lauwe kampvuurtjes. Mijn vangst:

  • Een fles van 1 1/2 liter Cava
  • 4 babyflesjes Piper Heidsieck
  • 2 flessen Absolut Vodka (ne Blue Label en ne Raspberri)
  • 6 fleskes van Betty hare Italiaanse cider
  • 1 fleske Vanillejenever (als herinnering aan een vervlogen traditie)
  • Een extra fleske Amaretto
  • Een fleske Kir Royal, voor als de koning amets keer moest passeren.

Ik ben wel vergeten om een Boswandelingske mee te pakken. Verdomme toch!

Zo met een fleske ongelofelijk gezuiverde Vodka, daar kunde nooit mee misdoen. Zeker tijdens de Gentse Feesten niet. Met ne Redbull erbij ofzo.

Nog 8 keer slapen. Wat een gloed in ons hart.

Maf! Daarnet stapte ik langs de Graslei. En! Men was daar het dingske aan het opbouwen waar de artiesten voor Pole Pole zullen optreden. Kundet u voorstellen? De eerste fysieke tekenen van het feit dat de Feesten er bijna zijn. Ik was zo blij. Een glimlach van een kwartier maakte zich meester van me. Matthias Laevens, diene jongen, heeft het kunnen zien. De Feesten zijn er. Nog even. We gaan zo hard genieten. Juij.

Nog 9 keer slapen. Wat plannen…

Jawadde. Geloof me maar, de Gentse Feesten worden reuzetop. Ik ga u tons keer inlichten over mijn plannen voor de eerste dagen van de Gentse Feesten.

Zoals eerder gesteld beginnen zaterdag 19 juli de Feesten met de Gentse Feesten - Parade, die ik een tweetal geleden al eens zelf ging verkennen (fotoverslag deel 1, fotoverslag deel 2). Waarschijnlijk zal ik een aantal mensen uitnodigen op een aperitiefje voorafgaand aan de parade om ons daarna over te geven aan de emoties die de doortocht van de stoet langs het Braunplein zal veroorzaken. Wanneer de belleman ons “Een goeie Gentse Feesten” toeroept, zijn de Gentse Feesten immers écht begonnen. Hoera. Feest. Juij. Champagne!

’s Avonds zal ik dan - eventueel na ‘T es veur d’agenten uuk Gentse Fieste bijgewoond te hebben - samen met Bram Spiessens, mijn vaste gezel voor de eerste avond van de Feesten, het Feestgedruis intrekken, waarbij vanzelfsprekend de Duveltent voor de zal worden aangedaan tussen ten enen en ten drieën. Daarna zien we nog wel, maar er zal in elk geval meer gegeten en gedronken worden dan cake, taart en appelsap.

Zondag wordt de traditie “Cel Didactiek @ Gentse Feesten“, hier aangekondigd, ingezet. We starten met een aantal flessen aan Portus Ganda. Deze avond zal moeten blijken of Olivier Cools goedgemaakt krijgt dat hij me niet op zijn verjaardag uitnodigde, of Geert Cleuren echt een Gentse volksmens is (en dus enkel Roman-pils drinkt) of Esther Melkebeke écht wel mee is met het Vlaamse lied (de Duveltent wordt een test) en of de onschuld van Ewoud Quaghebeur standhoudt. En wat de anderen betreft, zal moeten blijken of ze kunnen drinken, de dokwerkers.

De “fantastic four” (Stefaan, Nic, Marc en ikzelf) trekken, samen met alvast Marc’s eega Marleen, maandagavond op stap. Een avond waarop qua leuze de keuze is tussen “ne botram mee uuflakke”, “tis moeilijk bescheiden te blijven” en “beter een driedubbele dan een dubbele tong”.

Dinsdagavond is de avond van Moeder Latijnse @ Gentse Feesten. Ook die avond kondigt zich veelbelovend aan met notoire drinkebroers als Frédérique Joos, Pieter Coene, Mattias Willems en Matthias Laevens.

Woensdag plan ik een rustdag. Over het verdere verloop van mijn Feesten, bericht ik in een volgend blogstukje.

Trouwens…

Masterproef online.

Aangezien velen aangaven dat ze mijn Masterproef wel eens wilden bekijken, stel ik hem bij deze online beschikbaar. Gratis en voor niks. Hier!

“Jobs, jobs, jobs”. Zo klonk het mantra van Guy Verhofstadt tijdens zijn verkiezingscampagne in 2003. Centraal in de regeerverklaring van Verhofstadt-II: 200.000 jobs in 4 jaar. Ook in de campagne van 2007 werd veel aandacht geschonken aan de arbeidsmarkt, de tegenstellingen tussen de Vlaamse en de Waalse in het bijzonder. Op 2 april van dit jaar titelde De Morgen: “Vlaamse werkloze man is stilaan een zeldzaamheid”. Wat de werkgelegenheidsgraad betreft, blijkt het plaatje net iets minder fraai.

De overeenstemming over de noodzaak van het optrekken van die werkgelegenheidsgraad lijkt al jaren groot in de Wetstraat en maar goed ook: de vergrijzing staat voor de deur en de 70-procentnorm voor de werkgelegenheid, vooropgesteld als streefdoel door de Europese Raad van Lissabon in 2000, is op het Belgische niveau nog niet gehaald. Over het recept om die doelstelling te halen lijkt in de Belgische politiek die overeenstemming er minder. Verschillende ideologische uitgangspunten en verschillende maten van voluntarisme staan tegenover elkaar. In de economische literatuur blijkt het niet anders te zijn: vanuit verschillende invalshoeken worden werkloosheid en werkgelegenheid in verschillende landen verklaard, gaande van een overheersend effect van verschillende belastingssystemen tot culturele verschillen. Verhofstadt en De Wever, Prescott en Blanchard: protagonisten in hetzelfde toneelstuk, uitgevoerd in een ander theater, voor een ander publiek.

Een bijzondere aantrekkingskracht ging de afgelopen jaren uit van de hoogte van de arbeidsbelastingen als determinant van de hoogte van werkloosheid en werkgelegenheid, vanuit de observatie dat arbeidsmarktperformantie in Amerika resp. Europa vanaf de jaren ’60 sterk begon te divergeren terwijl de belastingen in Europa gemiddeld veel sterker stegen dan in Amerika. Het belang van belastingen als determinant wordt echter betwist door vele auteurs en ook econometrisch (de econometrie is het statistische werkpaard van de economie) is er onvoldoende evidentie: de hoogte van de belastingen is als determinant ontoereikend om verschillen tussen landen te verklaren. Andere onderzoeken richtten zich in hun verklaring van werkloosheid en werkgelegenheid dan weer op de arbeidsmarktkenmerken (vakbondsdensiteit, arbeidsbescherming, coördinatie tussen de sociale partners…) van de verschillende economieën. Het is duidelijk dat arbeidsmarktkenmerken, net als belastingen, de uitkomsten op de arbeidsmarkt beïnvloeden, maar ook wat deze kenmerken betreft, bestaat er in de literatuur inzake de directe effecten veel discussie. Bovendien kunnen arbeidsmarktkenmerken zeer moeilijk de evolutie in werkloosheid en werkgelegenheid over de tijd verklaren aangezien ze voor de meeste landen slechts in beperkte mate wijzigden: ze waren al sterk aanwezig in Europa toen de werkgelegenheid er nog hoger was dan in de VS.

Veelbelovend (b)lijkt dan ook de verklarende kracht van de combinatie van, of – beter nog – de interactie tussen, arbeidsmarktkenmerken en belastingen. Samen bepalen zij immers de kost van arbeid en oefenen ze invloed uit op de vraag ernaar. Alvast theoretisch lijkt het daarenboven logisch dat waar de arbeidsmarkt competitief is, belastingsverhogingen makkelijker op de arbeiders afgewenteld worden dan in een minder competitieve arbeidsmarkt, waar, bijvoorbeeld door sterke regulering of onder impuls van sterke vakbonden, ook de bedrijven mee de verhogingen opvangen, met gevolgen voor de arbeidsvraag. Een blijvende belastingsverhoging zal in minder competitieve arbeidsmarkten vertaald worden in een blijvende toename van de werkloosheid.

Eigen econometrisch onderzoek heeft zich gericht op het vinden van stabiele interacties tussen belastingen en arbeidsmarktkenmerken die de arbeidsmarktperformantie beïnvloeden, waarbij eigen ‘proxies’ voor verschillende variabelen (belang van de zwarte markt, niveau van de vakbondsonderhandelingen…) werden gebruikt. 34 modellen werden gebouwd en evenveel regressies werden uitgevoerd, waarna werd nagegaan welke interactie-effecten, op basis van hun robuustheid doorheen de regressies, hun plaats verdienen in de verklaring van werkloosheid en werkgelegenheid.

Dat het niveau waarop loonsonderhandelingen gevoerd worden een invloed heeft op de impact die een belastingsverhoging of –verlaging heeft op werkgelegenheid en werkloosheid, is duidelijk. De robuustheid van de resultaten van eerdere econometrische werken kon echter niet geschraagd worden. In combinatie met een hoge graad van arbeidsbescherming werd voor landen met sterke decentrale vakbonden eerder een robuust positief interactie-effect op werkgelegenheid met belastingen gevonden: sterke, decentraal georiënteerde vakbonden zorgen in combinatie met sterke arbeidsreglementering voor een gematigd effect van belastingen op werkloosheid. De invloed van een sterke coördinatie bij hoge belastingen werd, in de lijn van bepaalde bijdragen, wel helemaal bevestigd: een structureel overleg tussen de sociale partners is essentieel om te voorkomen dat een belastingsverhoging de werkloosheid sterkt doet stijgen.

Nog belangrijker dan de empirische bevestiging van het feit dat hoge belastingen worden afgezwakt waar de coördinatie hoog is en de bevinding dat hetzelfde matigende effect optreedt waar sterke decentrale vakbonden en hoge arbeidsbescherming gecombineerd worden, lijken de overweldigende empirische resultaten in het eigen onderzoek bij de schatting van het interactie-effect tussen arbeidsbelastingen en de mate van niet-productieve overheidsbestedingen (de mate waarin de overheid haar middelen inzet voor uitkeringen en overheidsconsumptie verminderd met onderwijskosten). In alle geschatte modellen wordt een sterk significante aanwijzing gevonden dat hoge belastingen meer negatief effect hebben op werkgelegenheid, wanneer de door die belastingen gegenereerde inkomsten niet productief worden ingezet. Het ontbreken van dit element in de besproken eerdere empirische bijdragen, lijkt dus een belangrijke lacune.

De arbeidsmarkt is duidelijk geen verzameling van onafhankelijke elementen is. Dat het lichtzinnig is te denken dat haar performantie wel te verklaren is door enkele onafhankelijke elementen, was dan ook de grondgedachte van mijn Masterproef, de these. De strijd om de verklaring van werkloosheid en werkgelegenheid, aan de hand van belastingen, arbeidsmarktkenmerken en de interactie tussen beide, is dan ook nog lang niet gestreden. Toch lijken er voldoende gronden om te stellen dat alvast een sterke coördinatie en een productieve besteding van de overheidsmiddelen een sterk matigend effect hebben op de invloed van belastingen op werkloosheid en werkgelegenheid.

Nog 10 dagen. Verder de Feesten voorbereiden.

De afgelopen en de komende uren bereid(de) ik de Feesten verder voor:

  • Allerlei kleine, naar versnipperd papier ruikende, klusjes moeten afgewerkt worden zodat ik zorgeloos de Feesten-periode kan ingaan. Klotejobjes.
  • De traditie wil dat ik een tiental dagen voor het begin van de Feesten naar de kapper ga. Zo ook dit jaar. Ik heb een afspraak voor morgen. Bij een andere kapper dan mijn kapper omdat deze laatste deze week helemaal volzat en ik niet wou wachten tot volgende week.
  • Volgende week zal ik samen met Jonas de batterijen opladen. Ergens op vakantie. Iets lastminutig, waar er een sauna is.
  • Morgen ga ik ook proberen een eerste reeks flessen drank te gaan onderhandelen in het Lijmvenster. Drank inslaan voor de Feesten: kankerverhaal.
  • De Gentblogt-mailinglijst mag enkele voorstellen verwachten over wat ik graag wil recenseren.
  • De donderdag en de tweede zaterdag van de Feesten moeten nog ingevuld worden. Liefst met een aantal tradities. Van tradities tijdens de Feesten weet je immers: geen schoonbroerhouding.

Nog 11 keer slapen. We zijn er weer.

De afgelopen dagen heb ik niet meer bloggewijze afgeteld naar de Gentse Feesten. Vorige week was - zoals te merken valt in mijn laatste stukjes - nogal een feestelijke week, met alle gevolgen van dien. Bovendien was het ook een week van afscheid nemen, met onder andere een laatste Bestuurscollege en een laatste Raad van Bestuur als studentenvertegenwoordiger aan de UGent. Zaterdag zwaaide ik immers voor de tweede keer (in 2006 als een eerste keer, als Burgerlijk Ingenieur) af, ditmaal definitief als (voltijds) student. De proclamatie was voor mij persoonlijk een topmoment. Ik studeerde af als Master in de Economische Wetenschappen met 823/1000, grote onderscheiding dus, met de VDK-prijs voor het hoogste resultaat in de Master erbovenop. Daarnaast had ik de eer namens de studenten de gelegenheidsspeech uit te spreken. Degenen die me wat kennen, kunnen vermoeden dat deze over ambassadeurschap ging, over fierheid op de Universiteit Gent. Het was zeker niet mijn beste speech ooit, maar achteraf bleken vele mensen hem toch geapprecieerd te hebben. In elk geval zal het de laatste keer geweest zijn dat mijn plaat bleef hangen.

Onze Rector omschreef de Universiteit Gent eerder als een instelling met vele kennissen maar weinig vrienden. Ik denk dat dat klopt. Maar. Zagen wij de afgelopen jaren onze instelling zelf wel graag genoeg om te claimen dat men ons in Brussel, op het ministerie en op de redactie, graag ziet. Kunnen wij verwachten dat de VRT ons steeds met zorg behandeld als wij zelf Universiteit Gent tot RUG of RUGent of UG in plaats van UGent – met grote U en grote G – afkortten? Kunnen wij verwachten dat de man in de straat de UGent erkent als de Vlaamse referentie als wij zelf niet fier zijn?

[...]

Laat ons fier zijn. Fier op deze universiteit, die ons een prachtige opleiding gaf, die ons ook daarbuiten, via de studentenverenigingen, via het medebestuursmodel, kansen gaf. Fier op haar Durf Denken. Fier ook op onze studentenstad. Gent is super. Laat ons buitenstappen als echte ambassadeurs. Ambassadeurs van de Faculteit Economie en Bedrijfskunde. Ambassadeurs van de Universiteit Gent. Wij alumni. Wij ambassadeurs.

Bovendien drukte de Rector tijdens zijn speech zijn persoonlijke appreciatie voor me uit en noemde hij me de beste ambassadeur van de UGent, waarop een spontaan applaus volgde in de Aula. Ik zal die woorden en dat moment nooit vergeten. Ze zorgden mee voor het prachtigste afscheid als student aan de Universiteit Gent, mijn alma mater waar ik ongelofelijk van hou en waar ik de afgelopen jaren met bijzonder veel passie aan participeerde, dat ik me kon inbeelden.

De receptie was vanzelfsprekend een aangenaam gebeuren. Dat vond Decaan Roland Paemeleire, verkozen tot de Wijste Prof van Gent, duidelijk ook.

De receptie was vanzelfsprekend een aangenaam gebeuren. Dat vond Decaan Roland Paemeleire, verkozen tot de Wijste Prof van Gent, duidelijk ook.

Professor Heylen is zonder twijfel de hoogleraar die het meeste indruk op me maakte, waar ik het meest van opstak, tijdens de lessen.

Professor Heylen is zonder twijfel de hoogleraar die het meeste indruk op me maakte, waar ik het meest van opstak, tijdens de lessen.

velen waren sceptisch op voorhand, quasi iedereen was overtuigd achteraf.

Afstuderen in toga: velen waren sceptisch op voorhand, quasi iedereen was overtuigd achteraf.

Vandaag viel er een brief in mijn brievenbus van het stadsbestuur omtrent de maatregelen die ze namen om de bewoners van het Gentse Feesten-gebied de periode heelhuids te laten doorkomen. Ze moeten geen schrik hebben. Vanaf morgen tel ik verder af.

Nog 16 dagen.

En dat plaatst de vrijlating van Ingrid Betancourt toch in een breder perspectief.

Nog 17 keer slapen.

En alles is goed.

Nog 18 keer slapen.

De Gentse Feesten, wat kunde daarover vertellen? Awel ja, het is zoals het is he. Ge kunt daar nooit mee misdoen.

Nog 19 keer slapen.

Voila. Nog 19 keer slapen. Ik denk er het mijne van.

Nog 20 keer slapen! Het is naar de zak.

Het is naar de zak. Mijn frietenvoornemen ter voorbereiding van de Feesten is alweer doorbroken. Gisteren was er eentje handig genoeg om mij tot frieten (enzo) te verleiden aan zee (verder dan De Panne geraakten we niet). Drommels. De komende dagen zal de verleiding om heftig deftig te eten en drinken niet minder zijn. Morgen worden we verwacht aan de tafel van Marc en Marleen. Dinsdag staat een Belgaqueentje met Ewoud in mijn agenda. Woensdag wordt er gecompenseerd voor het opdringen van frieten dit week-end met een scampi-fe-S- op mijn kot. Hoera! Donderdag wordt het Bestuurscollege gevolgd door lekker eten in het restaurant waar het vrouwentoilet aangegeven wordt met “een appel”. Vrijdag, ten slotte, wordt er, aan de vooravond van mijn plechtige proclamatie, geBBQt, ter ere van Ewoud’s verjaardag. In zijn prachtige tuin.

Een foto van enkele dames bij een stukje over eten. Bedoelen we daar iets mee? De vraag stellen, is ze beantwoorden!

Het is dus naar de zak. En al dat vet verneukt mijn blog-inspiratie. Kendet?

Nog 21 keer slapen! Ook anderen schrijven erover.

Aangezien ik vandaag naar zee ga - het is er het ideale weer voor - kan ik vanavond niks schrijven over de Gentse Feesten.

Interessant om te lezen, zijn ondertussen de verslagen van anderen over de afgelopen Gentse Feesten. Zo hield onze Feesten-fotograaf Peter Dedecker ook de afgelopen jaren een blogdagboek bij, waarvan je hier fragmenten kunt vinden. Opvallend is in elk geval de massa vreemde mensen waar hij de Feesten mee doorbrengt. Interessant om even mee te geven, is de waarschuwing die hij in 2006 neerschreef.

De dienst ter bescherming van feestengangers wenst er de aandacht op te vestigen dat er door de combinatie van hitte, alcohol en natuurlijke gekken, extreme gekke figuren kunnen ontstaan. Komt u onderstaande tegen op de feesten, voorzien van een Duvel (of met al genoeg Duvel in zijn lijf), pas dan goed op uw stappen.

Ik kan u verzekeren: ‘t was echt niet te doen. Bloemenverkopers werden lastiggevallen, onschuldige dames kregen een tongdraai te verwerken, anderen werden gebruikt als steunpilaar. Soms werd de lust te groot en ondernam dit gevaarlijke sujet een poging tot ontvoering van een wildvreemde dame, zoals op onderstaande foto:

Zatte Stijn Baert ontvoert onschuldige meisjes

Pas ook op voor zijn agressieve uitspattingen: zijn woede werd gekoeld door het kapotgooien van een duvelglas tegen een bio-hamburgerkraam. Man man, mijn hart breekt als een edel duvelglas sneuvelt.

Gouden tip: bovenstaand manspersoon is absoluut te mijden tijdens de feesten als u geen ongelukken wil meemaken.

(En dat is dan volgend jaar GSR-voorzitter hé. Ik hou mijn hart al vast…)

Ook grappig is deze blog waarbij de blogger in kwestie tevreden aankondigt dat de Feesten gestart zijn, terwijl hij een dag te vroeg is.

Een blog met een zeer melaats feestje over plassen op de Feesten: hier.

Sandra Pattyn schreef ook al eens graag over de Feesten. Je leest het hier opnieuw. Juij!

Vre toffe fotows hier!

Een heel toffe website is ook gentschefieste.be, waar vele prachtige fotows van de vorige edities te vinden zijn. En ook veel brol.

Bedroevend.

Nog 22 keer slapen! Historiek van de Feesten!

Aangezien ik me vandaag al genoeg onledig heb gehouden met mijn weblog (ik heb het luik “Visie/Engagement” aangevuld met extra persknipsels gerelateerd aan zaken waar ik de afgelopen jaren mee bezig was in het studentenleven), ga ik in dit stukje volstaan met het weergeven van enkele links naar de historiek van de Gentse Feesten (door gentblogt).

Liever kermis dan kroeg. Over de eerste kermissen in Gent, nog lang voor Walter De Buck een baard had.

De revival Over Walter De Buck, Bob De Moor, Romain Deconinck en andere hippies.

De professionalisering.

De kampioenen.

Hollanders en vernieuwing. Over mensen met een gele nummerplaat.

Amai. Soms schrijf ik echt briljante blogstukjes.

Nog 23 keer slapen! Komt Danny Fabry nu of komt hij nu niet?

Dit stukje, dat een satirisch eerbetoon beoogde eerder dan het verspreiden van leugens, werd verwijderd op vraag van de heer Danny Fabry. Zie ook hier.

Nog 24 keer slapen! En ik vast. En zeker.

De Gentse Feesten moeten voorbereid worden, dat is duidelijk. Eerder bereidde ik al de Gentse Feesten - parade voor, eerder dan eerder omschreef ik al wat mensen waarmee ik de Feesten wil doormaken (hier, hier, hier, hier, hier en hier) en eerder dan eerder dan eerder nam ik het programma onder de loupe (hier en hier). Voor mezelf ben ik sinds gisteren ook in de lichamelijke voorbereiding op de Feesten gestapt. Enerzijds houdt dat een aanpassing aan het Feesten-ritme in, anderzijds een compensatie ervan.

Wat de voorbereiding betreft, begin ik deze dagen aan het verdraaien van mijn biologische klok. Tegen de Feesten moet ik mijn klok verdraaid hebben naar slapen tussen 7 à 9 u en ongeveer 16u en dat is niet simpel, geloof me vrij. Laat ons zeggen dat ik mijn wijzertje niet vind.

Als ex-ante-compensatie voor de Feesten probeer ik momenteel relatief gezond te leven. Zo heb ik me voorgenomen om tot de Feesten geen frieten meer te eten. Degenen die me de komende dagen tegenkomen met een suïcidale vertwijfeling in de ogen, moeten niet verder denken. Van leven zonder frieten weet je immers: religie op een smalle koord. Gezonder eten, en wat doordachter drinken dus. Om te beginnen vanavond met een BBQ. Daarnaast ga ik ook regelmatig zwemmen. Minstens om de twee dagen.

De bellenman wordt mijn Imam.

De komende dagen eet en drink ik als een asceet. Jo Vally kent er alles van.

Nog 25 keer slapen! Gentse Feesten - parade voorbereid (2)

Gisteren gaf ik de eerste reeks fotows weer van mijn tocht langs de route van de Gentse Feesten - parade. Vandaag volgt de tweede. Misschien eerst een foto om ons opnieuw te oriënteren. Het Belfort is duidelijk een indrukwekkende toren, net als Regi. We bevinden ons dan ook op het Goudenleeuwplein alwaar soms al eens ferm gebruld wordt. Als op 19 juli omstreeks 15u15 de zon zo mooi schijnt als op 23 juni, dan ga ik echter kraaien van de pret! Als een meisje.

Goudenleeuwplein

Op het Emile Braunplein staat tijdens de Feesten - parade de tribune opgesteld zodat ook hoogwaardigheidsbekleders kunnen genieten van de parade terwijl Pierke Pierlala hen vermaakt met dolle fratsen. Momenteel is er niks te beleven. Het Braunplein buiten de Feesten doet aan als een ambtenarij. De Duveltent staat nog niet eens opgesteld, hoewel je je perfect kunt voorstellen hoe ze zal staan, je oriënterend op Klokke Roeland.

Emile Braunplein 1 en Klokke Roeland

Emile Braunplein 2 en Koen Hostyn

Op de hoek van het Braunplein staan vriendelijke agenten momenteel opgesteld om noodzakelijke richtlijnen mee te geven aan de voorbijgangers zodat het verkeer niet in het honderd loopt. Of in de duust. Tijdens de Gentse Feesten is het voltallige politiekorps echter met verlof. Logisch. T’es veur d’agenten uuk Gentse Fieste.

Braunplein

Geef toe, de Belfortstraat in de zon, dat is toch een beetje Disneyland. Parels voor het Gentse volkszwijn.

Belfortstraat

Belfortstraat en Pieter Vandenheede en Stijn Baert

Belfortstraat en Esther Melkebeke

Bij Sint-Jacobs zijt ge bij Sint-Jacob en dat is een heilige Heilige.

Bij Sint-Jacobs

De Dulle Friet ligt op de route van de Gentse Feesten - parade. En! Dat smaakt. “Een dul frietje steken” is een traditie die talloze Feestenavonden naar een hoger (culinair) niveau tilde. De prijzen doen nochtans denken aan de zwarte markt tijdens Wereldoorlog II. En de bediening ook!

De Dulle Friet en Jeroen De Schryver

Tijdens de Gentse Feesten rijden er ook bussen. Ge kunt dus maar zien dat ge thuis geraakt. Ook voor groene jongens als Hannesserd is dat duidelijk een must.

De Dulle Friet en Hannes Renglé

De Gentse Feesten - parade eindigt aan Steendam, op een steenworp van Portus Ganda. Attent.

Steendam is het eindpunt van de Gentse Feesten - parade. De parade is het beginpunt van de Gentse Feesten.

Nog 26 keer slapen! Gentse Feesten - parade voorbereid (1)

Ik had een plan! Vorige donderdag zou ik, om 14u30, de weg van de Gentse Feesten - parade afleggen. Vorige donderdag om 14u30 zou immers precies een maand voor het werkelijke vertrek van de stoet, die het begin van de Feesten feestelijk inluidt, geweest zijn. Zou en zou. Vorige woensdag ben ik echter met Koen en Rob en Joos en Ellen (en haar onvriendelijke vriendin) en al op stap geweest. Zodoende was ik vorige donderdag - ge weet wel, een maand voor het begin van de Feesten - niet helemaal fris. Vandaag was ik dat wel, zodat ik op stap ben gegaan met mijn pda langs de route.

Rodelijvekensstraat

De parade start in de Rodelijvekensstraat. De bellenman gaat voorop in de stoet en wanneer hij hier de eerste keer de menigte “Een goeie Gentsche Fieste” toeroept - en toebelt - zijn de Feesten echt gestart. Ge kunt geloven dat ge vergaat van blijdschap als ge dat moogt meemaken.

Sluizeken

De stoet gaat dan verder over het Sluizeken. Als er tenminste niet teveel Turken in de weg staan. Daarna komt de Oudburg aan bod, ge kunt het u voorstellen.

Oudburg 1

Oudburg 2

Oudburg 3 en Lien Coenen

Oudburg 4

Daarna volgt de Kraanlei. Momenteel rijden daar vooral vuilkarren groepjes kinderen omver. Geef toe: omvergereden worden is erg, maar als het ergens moet gebeuren, dan toch liefst op die prachtige Kraanlei. Ze is het bloed van de Ledebergse volksmens waardig.

Kraanlei

Kraanlei 2

Kraanlei 3 en het gezin Geert Cleuren

Dan volgen de Kleine Vismarkt, de Groentenmarkt en de Kortemunt. Anneleen had er duidelijk zin in op de Groentenmarkt.

Kleine Vismarkt

Groentenmarkt en Anneleen Fonck

Kortemunt, waar

Wanneer de stoet passeert langs de Korenmarkt, kan ik hem vanuit het raam van mijn kot bekijken (het raam van mijn kot is daar waar de auto van Nicholas Courant dreigt binnen te rijden).

Korenmarkt en kot Stijn Baert

De toren van het Postgebouw is zeer geriefelijk. Op de Korenmarkt.

Korenmarkt

In Klein Turkeye wordt er serieus wat afgebeld door de liefhebbers van Hard Style, stiptease en de betere tafeldans.

Klein Turkije en Robert Mendonck

Nog 27 keer slapen! Tijd voor kunst ter ere van de Gentse Feesten.

Een kunstig eerbetoon aan de Gentse Feesten

Nog 28 keer slapen! Verantwoord in 2007.

Milk Inc in concert. (22 juli 2007)

Laat ons het licht van de zon niet ontkennen: Regi is God (en daarnaast ook in bijberoep frontman van Milk Inc). Dat is een werkelijkheid die al langer glashelder is, maar gisteren werd ze nogmaals pijnlijk onderstreept. Regi heerst. De rest van de wereldbevolking, vertegenwoordigd door een paar duizend stoere krijgers en bakvissen met ballen op Sint-Baafs, moest zich daar opnieuw bij neerleggen.

Regi weet wat een feestje bouwen is.Linda was er ook bij tijdens Milk Inc in concert.

Wat “Milk Inc in concert” precies onderscheidt van “Milk Inc gewoon”, werd bij de eerste beats al meteen even duidelijk als de ‘XL’ bij het optreden van T Hof Van Commerce op Pole Pole onduidelijk bleef: als Milk Inc “in concert gaat”, is elke sound echt. Echt en ruw. En dat heerst. Regi toetst echt, Linda zingt echt en er wordt echt gedrumd en, euhm, gezongen in de achtergrond. “Sunrise”, Milc Inc’s jongste, klonk dan ook nòg heftiger dan op de radio en had een zwaarder testosterongehalte dan wanneer de schijf door de soundmachine van een getunede Seat Ibiza wordt gejaagd — ik hield het niet voor mogelijk dat dat überhaubt mogelijk was. Regi en Linda hadden hun Porsche cabrio duidelijk volgeladen met hun grootste hits vooraleer ze vanuit Limburg naar Gent kwamen gescheurd en er was dan ook voor elk wat wils: “I don’t care” voor de meisjes, “Never again” voor de fans die last hadden met hun lief — de jongens dus. “Go to hell” mocht het publiek — dat Linda beloofde meer zou vergeten — wel niet letterlijk opnemen.

Linda durft al eens zwaar uithalen met haar prachtige stem.En Regi heeft ne vre schone piano.

Snoodaards beweren wel eens dat Milk Inc “altijd hetzelfde” is. Ze dwalen. Het concert van Milk Inc gisteren was uniek. Zo mengde Regi zich voor zijn solosong “No Music” (de tune van de JIM-soap “Regi’s World”) écht onder het publiek, hetgeen mooi en dienstbaar was. Daarnaast vierde de formatie samen met het publiek de verjaardag van twee groepsleden, wat perfect muzikaal begeleid werd. Op het einde van het concert speelde Regi daarenboven magistraal in op het publiek door “Tis stil aan de overkant” met zijn keyboard te improviseren. Ook zij die twijfelen aan de inhoud van de songs van Milk Inc kregen gisteren lik op stuk: “Oceans Apart” werd door Linda ‘unplugged’ gebracht en dat was prachtig, hoewel iedereen natuurlijk — tevergeefs — zat te wachten op het moment dat Regi met wat vette beats zou invallen. Het concert werd afgesloten met een eigen versie van “Insomnia” van Faithless, hetgeen zeer door het publiek gesmaakt werd, hoewel ik persoonlijk liever gehad had dat ze waren geëindigd met een eigen dikke megasuperhit.

Milk Inc heeft best wat fans.Het Belfort is ne vre schonen toren. Net als Regi.

Read my words: zondag vond de eerste editie van een nieuwe klassieker—zoals The Voice Of Europe een andere klassieker is—op de Gentse Feesten plaats. Sint-Baafs en Milk Inc. verdienen hun jaarlijkse paringsdans.

Dit verslag verscheen op 23 juli 2007 op gentblogt. De foto’s zijn van Bart Haeve.

Nog 29 keer slapen! Verantwoord in 2006.

Eddy’s Vlaamse Kermis (19 juli 2006)

Natuurlijk geeft Eddy telkens opnieuw de meisjes 10 op 10 bij het zingen en begroet hij telkens opnieuw de gehandicapten. En natuurlijk heeft hij ook telkens wat te vieren (dit keer een nieuw platencontract, een jubilee met Mariettetje – hij was er zelf verbaasd over - en de verjaardag van een zekere – en nog steeds onbekende – Leo). De “You’ll never walk alone” voor Eddy was net iets geforceerder dan twee jaar geleden, net na zijn operatie, dat is waar. En, ten slotte, het klopt ook dat het vorig jaar allemaal wat meer ontplofte en dat de bindtekstjes van Eddy allemaal wat hilarischer waren, maar toch…

Eddy gooit elk jaar, meer dan wie ook, Gent op zijn kop. De manier waarop hij een ontzettend divers publiek meteen volledig naar zijn hand zet, dat is gewoon schitterend. En de Vlaamse Kermis, die telkens naar het einde van zijn optreden ontstaat, die is minstens even verheffend als alle andere activiteiten die hierboven en hieronder besproken worden, waarover het misschien bon ton verhalen is, maar die daarom niet feestelijker en leuker zijn.

Eddy is onder de indruk. De Gentse Feesters houden dan ook van hem. Amai zeg!Zo tussen zijn optreden door, durft Eddy al eens een danske placeren. Ge kunt daar nooit mee misdoen als artiest. Eddy zingt één van zijn grote hits en dat kunnen we enkel toejuichen.Eddy durft al eens een kleurke in zijn show steken. Ook daar kunt ge nooit mee misdoen.Dankbare Eddy. Dankbaar publiekEddy Wally is geen MC met crown. Desondanks kijk ik al uit naar de dinsdagavond van de Feesten.

Dit fotoverslag verscheen op woensdag 19 juli op gentblogt. De foto’s zijn van Steven Heyse.

Nog 30 keer slapen! Onverantwoorde activiteiten.

Tijdens de Gentse Feesten ga je slapen na het Feesten en sta je op om te gaan Feesten. Iets anders doen is onverantwoord. En voor mietjes. Vandaar dat ik de volgende culturele activiteiten kan voorleggen, waar ik de afgelopen jaren - totaal onverantwoord dus - aan deelnam en waarover ik iets schreef voor gentblogt.

Zo ging ik in 2006 samen met Joke “gewezen Begijntje” Renneboog kijk naar de try-out van Kamagurka’s “Echt Gebeurd”. Een neerslag van de voorstelling was te lezen in “Kamagurka autobiografisch in “Echt Gebeurd“. De running joke van Kama’s performance was “Oma zit in een rolstoel”. Niks voor de gewone Gentenaar, aan de Muide, aan Meulestede, aan de Brugse Poort of aan ‘t Seleskest dus, maar wel voor die bepaalde gearriveerde klassie waar Joke al enkele jaren toe behoort.

Bijzonder boeiend in 2006 was ook de kieskoenfeeransse van Pierke Pierlala, waar ik samen met Peter Dedecker heen trok voor gentblogt. 2006 was het jaar van de gemeenteraadsverkiezingen en figuren als Filip -wie? - Van Laecke, Cathasutra Segers(met haar hondje), Stoffelke Peeters, Daniël - ie komt toch zou geere onder de mensen - Termoyson, Kalkoentje Crucke, Sas van Rouversoese, Monica - zuster Monica - Van Kerrebroeck en Vera – Veraatje - Dua werden dan ook serieus aangepakt. Het verslag lees je hier.

 

Pierke en zijn spelleke!Kalkoentje Crucke zet ook in op de Fieste!

Hagger Trippy - Interview met Daniel Termont - MyVideo België

 

Zeer boeiend was ook “Spaans Krijt“, een toneelstuk over Angel Luiz Muñoz, een spaans kind dat - samen met andere Niños - Spanje ontvluchtte tijdens de jaren ‘30. Bijzonder is evenwel dat dit toneelstuk werd gespeeld (door Gentenaar Daan Hugaert, gekend als Romain Van Deun uit “Witse”) op wandel door Gent, waarbij de deelnemers een koptelefoon opkregen om Hugaert goed te kunnen verstaan. Op die manier was het ook mogelijk je toerist te voelen in je eigen stad.

De onverantwoorde activiteit waar ik de beste herinneringen aan heb, is waarschijnlijk de wandeltocht “Van Brugse Poort naar Rabot: als een feniks uit zijn as“, langs de geschiedenis van de nijverheid in de Rabotwijk en tegelijk langs de hipste lofts van de toekomst. Eén van de foto’s bij ons verslag was de volgende:

 

Een schijnbaar triviaal beeld in de Rabotwijk. Tot je beseft dat het de auto van Nicolas Courant is die op de voorgrond geparkeerd staat.

 

Zo dadelijk vindt in de Vooruit de meeting plaats met het schrijverskorps voor gentblogt tijdens de Gentse Feesten. Ik en mijn kater zijn benieuwd.

Nog 31 keer slapen! Jullie wil ik ook graag ontmoeten (2)

Naast de eerste omschreven Cel Didactiekers, zoals Geert Cools, Olivier Quaghebeur en Ewoud Cleuren, zijn er vanzelfsprekend nog een aantal mensen die ik de afgelopen jaren nooit mocht ontmoeten maar behoorlijk wat Gentse Feesten - potentieel toedicht.

Zo is het afgelopen Frédérique Joos een goede en belangrijke vriend geworden, waarmee ik al een aantal bijzonder leuke feestjes meemaakte, zoals recent nog tijdens de eerste “Avond Olivier Pintelon”. Het galabal van de VPPK dat we samen beleefden zal ik waarschijnlijk nooit vergeten. Joos en ik, wij kunnen al eens lachen. Bovendien! Onder impuls van Joos hebben we dit jaar Moeder Latijnse, onder de doopvont gehouden, waarover je hier een verslag kunt lezen. Bij Moeder Latijnse zit ook mijn briljante klasgenoot Pieter Coene, met wie ik al menig slappe lach heb moeten overwinnen tijdens dit academiejaar. Moeder Latijnse zal waarschijnlijk op dinsdagavond naar de Feesten gaan.

Amai. Het galabal van de VPPK was vre wijs. Van in het begin. En toen moest Regi nog beginnen he.

Verder zijn er nog een aantal GSR’ers die er de afgelopen jaren niet bij konden zijn. Sommigen kunnen dat dit jaar opnieuw niet, zoals Rob Caluwaerts, hetgeen zeer damiaans is. Anderen hopelijk wel. Ik denk daarbij bijvoorbeeld aan de immer feestelijke Jeroen Schoenmaeckers met wie het al eens fijn rippen is en Koen Hostyn, die ook al eens graag een glas heft.

Naast de beschreven Collega’s-Feesters (hier, hier en hier en ook wel een beetje hier) en de in deze post en die van maandag beschreven mensen, zou ik (recente) revelaties als Zander Vliegen, Tom Deckmyn, Sven De Bondt en Gert Van Der Meiren op deze Feesten ook eens willen tegenkomen op de Vlasmarkt. Rond de vieren. Of aan het aperitief! Elkeen die op deze lijst voorkomt, mag me trouwens op de Vlasmarkt om een pintje komen vragen.

Koen voert actie. Zie hem genieten.Met Jeroen beleefde ik al enkele hilarische avonden. Met een bloedende pols en vodka. En met een moto!Nog 31 keer slapen! Jullie wil ik ook graag ontmoeten (2)

Nog 32 keer slapen! En dan kan ik weer schrijven voor gentblogt over de Feesten.

De voorbije twee jaren maakte ik deel uit van het schrijverskorps van gentblogt, de populairste Vlaamse stadsblog (en winnaar van tal van prijzen - de Geert Cleuren der www-bewoners, zeg maar). Toekomende donderdag is er om 20h een vergadering over wat we voor deze editie allemaal plannen te doen. Vorig jaar produceerden we 217 artikels, 12 filmpjes en 1.577 foto’s, waarop 760 keer gereageerd werd. Gentblogt kreeg in de periode van de Feesten 35.000 bezoekers over de vloer, die samen 135.000 pagina’s lazen. 2.171 interne mails werden verstuurd, 170 vrijkaarten werden verzameld.

De herinneringen aan de Gentse Feesten - verslagen die ik in het verleden al voor gentblogt schreef, haal ik later nog wel eens aan (alle artikels van de Feesten samen die gentblogt schreef, vind je in het archief). En dit is nog niet later. Naast de stukjes over de Gentse Feesten, schreef ik voor gentblogt ook o.a. over de VTM-Kerstparade (“Allen paraat voor de VTM-Kerstparade”) en over de Boekentoren in de Monumentenstrijd (“De boekentoren is hip. Stem (dus)!).

Nog 32 keer slapen! En dan kan ik weer schrijven voor gentblogt over de Feesten. Champagne!

Nog 33 keer slapen! Jullie wil ik graag ook ontmoeten (1)

In de vorige stukjes vertelde ik over een aantal mensen die voor mij de afgelopen Feesten-jaren waanzinnig graaf maakten. Vanzelfsprekend zijn er nog andere mensen, die ik pas recent heb leren kennen of die er vorig jaar niet bij konden zijn, waar ik Gentse Feesten-potentieel in zie.

Een eerste groep mensen waar ik deze Feesten zeer graag minstens 1 avond mee wil doorbrengen, is de Cel Didactiek. Dit jaar nam ik, naast mijn mandaten in o.a. de Raad van Bestuur en het Bestuurscollege van de Universiteit Gent, ook het voorzitterschap waar van de Cel Didactiek, de studentenraad van de Faculteit Economie en Bedrijfskunde, waar studenten met mandaten in de Faculteitsraad (het hoogste bestuursorgaan van de Faculteit, met naast professoren, personeelsleden en assistenten ook 3 studenten) en adviescommissies, samenkomen voor overleg. Hoewel ik in het verleden ook al tweemaal voorzitter was van de GSR en in andere structuren meedraaide, was de Cel Didactiek 2007-2008 zonder enige twijfel de meest constructieve en positief ingestelde groep waar ik al mee werkte, hetgeen in het bijzonder geldt voor de groep van eerstejaars (Lien Merci, Gerald Vermeire, Ilse Vroman…) die instroomden en die ondanks het feit dat ze van bij het begin van hun studentenleven engagement opnamen allen goede tot uitstekende punten scoorden in het 1e semester. We gingen constant voor dezelfde doelen, er werden geen spelletjes gespeeld en politiek-ideologische overwegingen speelden nooit een rol, zowel collectief als individueel niet. Aan quasi elk lid van de Cel Didactiek afzonderlijk kan ik een paar fijne herinneringen koppelen.

Hendrik Isebaert op zijn Cel Didactische fotowOlivier Cools doet iets met zijn neus. Amai.Esther Melkebeke ergens in de sneeuw. In zo'n land zo.

Sommigen toonden de afgelopen maanden ook al hun Gentse Feesten-potentieel. Daarbij denk ik vanzelfsprekend Geert Cleuren, die na zijn verkiezing in de Raad van Bestuur van de UGent (2008-2010) ook het Bestuurscollege onderhandelde en de afgelopen maanden ook o.a. de trofee van “De Vlaamse Jager” voor aspiranten, het Oost-Vlaams kampioenschap kleiduifschieten en de Soundmixwedstrijd op Drongen Kermis won. De meest memorabele dagen die ik aan hem kan relateren spelen zich af rond 1 april van dit jaar, tijdens de welke hij o.a. verjaarde, zich kandidaat stelde als VEK-praeses en allerlei mensen naar de Vooruit lokte. Ook zijn vriendin, Lientje, zou ik tijdens de Feesten (en ervoor) graag opnieuw ontmoeten.

Met Hendrik Isebaert en Olivier Cools zette ik ook al eens een hilarische nacht - waarvan zij de meest hilarische momenten misten omdat er wat te verleiden viel in de Vagant - in na een praatdiner dat o.a. in hun gezelschap doorging. Olivier is ondertussen ook een vaste stamgast bij Betty, waar ik samen met hem en Esther Melkebeke de hele geschiedenis van het Patershol mocht aanhoren, begeleid door een hele avond lang hetzelfde liedje van 3 minuten. Esther is de zus van Ruth die zogezegd in Parijs verbleef dit semester. Verder hoop ik ook dat Ewoud erbij zal zijn, kwestie van onze onschuld staande te houden na het plegen van één of ander misdrijf. En Tom Claessens, omdat hij zo’n positivo is. En Valerie. Omdat wij elkaar zo goed verstaan over merken enzo. En Anneleen. Omdat wij elkaar zo goed verstaan over een specifiek aantal andere onderwerpen.

Naast de Cel Didactiekers, zijn er nog een heel aantal mensen die er de afgelopen jaren niet bijwaren en die ik graag tijdens de Feesten zou tegenkomen, waarover later (morgen ofzo) meer.

Valérie D'Eer, onder één of ander waterstraaltje in Gran CanariaAnneleen heeft er duidelijk zin in.Het gezin Geert Cleuren, voor hun woning in de Kleine Kerkstraat 24

Volgende Pagina »