De échte beste

Eén zond in de herfst van 2010 “FC De Kampioenen – De beste” uit. Een mooi initiatief rond deze waardevolle reeks ware het niet dat men er bij de VRT voor koos om de meest debiele afleveringen te selecteren voor de concours …

Wekenlang had het Gezaghebbende Selectiecomité, een krachtig maatschap van de toegewijde heren Ooms en Baert, zich gebogen over een teeltkeus. Die dag, de gezegende eerste dag van de laatste maand van het 2010e jaar na Christus, was het zover. Die dag zou de teerling geworpen worden als was hij een zuigeling met reeds 7 jaar ADHD.

Ten dienste van de strijd aten zij ook. Zij graaiden uit een doos chips die Gezaghebbend Selectiecomitélid Baert snel was gaan halen in de superette om de hoek, de Carrefour Express. *Natuurlijk express,* zo stelde jurylid Cleuren, *per ongeluk duwen ze daar de chips niet in jouw koffer.* Die zat. En zo aten Zij.

Een mooie jury had het Gezaghebbend Selectiecomité samengesteld. En het toeval wou. Het toeval wou ontuchtig hard. Het Gezaghebbend Selectiecomité besloot dan ook het toeval een handje te helpen teneinde dit toeval niet te laten oppakken voor openbare zedenschennis. Zo stelden zij samen. Gezaghebbend Selectiecomitélid Ooms schifte de heren Joris Depouillon, Brecht Boone, Niels Gheyle, Nick Zonnekein en Stijn Carton voor de missie. Een zendingsgenootschap.

Gezaghebbend Selectiecomitélid Baert, die alleen al wegens zijn scrupuleuze trant de geschiedenisboeken zal ingaan, zorgde op zijn beurt met de blijmoedige prille twintigers Ewoud Quaghebeur en Frederik Meulewaeter alsook de chagrijnige heren Geert Cleuren en Stefaan “Fles Ketchup” Stroo voor een ballotage die de jury tot een complementair arsenaal maakte. Van deze jury wist men immers al langer: Zij dragen Klokke Roeland naar waar die hoort.

Zorgvuldig gewapend met quotatiepaperbacks begaf het team zich in de zone van de waarheid. Zo waren Zij.

4 afleveringen had het Gezaghebbend Selectiecomité gekozen. 4 afleveringen als die jaren die Walter Michiels en Ann Tuts zonder einde waanden. En toen is zij weggegaan.

1. Here we come (Seizoen 4)
2. Naar Amerika (Seizoen 2)
3. Radiosterren (Seizoen 4)
4. De huwelijksmakelaar (Seizoen 5)

Zij bleken klaar om die avond te besluiten. Om voor eens en altijd orde te scheppen daar waar verwarring heerste. Om te bekronen wat gekroond moest worden: de échte beste aflevering van FC De Kampioenen ooit. Geen enkel jurylid zou daarbij zijn persoonlijkheid verloochenen. Zo waren Zij. Eerbiedwaardig en klaar.

Even doortastend als een doordeweeks West-Vlaams bisschop in een internaat, formuleerden de juryleden hun oordelen, uitgedrukt in een cijfer op 10, voor de 4 geselecteerde parels. Onderbouwd, zo waren Zij immers altijd in die tijd.

Uiteindelijk was het de episode “Radiosterren” die bekroond werd met de roem brengende titel “De échte beste aflevering van FC De Kampioenen”. Zo oordeelden Zij. En zo kunt u ze opnieuw afdraaien.

Voor meer foto’s en commentaar: hier klikken. Proficiat.

Terug naar Wachtebeke

De filmpjes van Man Bijt Hond over Wachtebeke zogen Ewoud en mezelf als het ware naar dit bijzondere dorp waar ‘Langelede’ wordt uitgesproken als ‘Longenieje’. We trokken eind oktober naar de vroegmarkt op zaterdag. Voor mezelf speelde echter ook een andere queeste …

Een belangrijke queeste, de zoektocht naar het gewezen huis van mijn tante Fabiola, dreef ons naar de straat Kalve. Kalve overstijgt moeiteloos het niveau van een straat, ten bewijze daarvan dit unieke bordje. We voelden ons dan ook opgaan in de mystieke omgeving.

Daar stond ik dan. Voor het gewezen huis van mijn tante alwaar ik bijvoorbeeld - om toch nog maar eens te verhalen uit mijn boeiende leven - een eerste Urbanus-strip las. Hoe vreemd het leven lopen kan, bewijst het feit dat ik die strip, "De Spellekeszot" de ochtend nadien heb herlezen.

Kleine criminaliteit, het is niet enkel een probleem van de steden. Wa'beke is echter een dermate warm dorp dat jatwerk door oudjes er gedoogd wordt.

Canonieke bloemstukjes, die het midden houden tussen floristisch vernuft en grensverleggende kunst, zijn er te koop tegen spotprijs.

Het kraam beschikt over een spiegel waarin klanten kunnen nagaan of één en ander hun bevalt. Een mooie dame poseerde graag met een intelligent uitgezochte sobere mantel waarmee ze vast een al even mooi deel van de winter zou kunnen doorkomen.

We mochten ook graag binnenkijken bij enkele plaatselijke handelaars.

De uitstap bleek ook boeiend voor mijn doctoraat. De manier waarop het patronaat in Wa'beke kiest waaraan de verworpenen der aarde hun centen mogen uitgeven, het laat een fris licht schijnen op één en ander.

Wil je meer? Klik dan hieronder.

Gentse Feesten 2010: poging tot terugblik

Stel dat iemand me, door zijn of haar zin voor zinvolle investeringen, alle talenten van Shakira zou toestoppen. En stel dat ik al haar talenten zou mogen inruilen tegen andere talenten. Ergo, mijn leven: een lunapark met grijparmen. Wel, dan zou ik al haar talenten inruilen tegen zoveel mogelijk van het talent om de Gentse Feesten 2010 te beschrijven. Om deson-dank-s te blijven mislukken.

Zelfs al zou men mij alle talenten van duizendpoten als Bart Peeters, Koen Schoors, Kamagurka en Mike Verstraeten erbovenop geven, het zou me niet lukken om te beschrijven hoe geniaal de Gentse Feesten 2010 waren. Ze waren zodanig geniaal dat ik er al acht negenden van vergeten ben. En maar goed ook. Mijn leven: toch veeleer Zeels Gebak.

Zaterdag 17 juli 2010 (1). De Gentse Feesten - drankstart 2010 was allememaggies. Met enkele adequate aanwijzingen reikte ik de aanwezigen enkele handvaten aan voor het verdere verloop van de dag.

Zaterdag 17 juli 2010 (2). Graag stel ik mijn bescheiden vertrekken open. Met evenveel gepaste ingetogenheid als ongebreidelde feestelijkheid tonen mijn gasten hun appreciatie.

Zaterdag 17 juli 2010 (3). De genodigden op de drankstart zijn elk jaar bijzonder innemende persoonlijkheden die echter qua pluimage meer verschillen dan je zou denken. Soms klikt dat. Soms botst dat.

Zaterdag 17 juli 2010 (4). De boog kan niet altijd gespannen staan. Een gepaste geut bubbels kan op een moment dat de dag zichzelf weer eens blijkt te runnen.

Tijdens de Gentse Feesten 2010, tijdens de mooie reeks momenten waarop de zon opkwam op de Vlasmarkt in het bijzonder, wonnen vriendschappen in die mate aan diepte dat het begrip “diep” zelf meer diepgang kreeg dan op de dagen waarop de Grand Canyon werd uitgevonden en waarop Margriet Hermans na een geslaagde opname van “Margriet Aan Zee” van het Casino van Middelkerke sprong, samen met de gedachte dat ze kon vliegen zonder vleugels, echter ook – en vooral – met een waanzinnige krater tot gevolg.

Over Margrietje gesproken: de Gentse Feesten 2010 brachten ook prachtige nieuwe ontmoetingen met zich mee. Zo werd ik op maandagochtend 19 juli om 8.00 u. op de Vlasmarkt door een toen nog onbekende, die thans valt onder de noemer Julie, genaaid richting een verjaardagsBBQ op zaterdag alwaar ik met andere wilde figuren kennismaakte. Ook elke dag op de Vlasmarkt: die heel gemene boef uit Flikken waarvoor Boudewijn De Groot speciaal uit Nederland kwam afgezakt.

Mijn hele planning werd meer dan waargemaakt. We waren nabij toen Eddy Wally zijn appelflauwte kreeg en een combinatie van ongepolijst talent en onbaatzuchtige inzet de Van Daele Compagnie weer naar ongekende hoogten stuwden – na hun voorstelling op woensdag 21 juli viel van het begrip “hoog” amper zelf nog hoogte te krijgen.

Er werd natuurlijk ook opnieuw gediscussieerd. Minder over middenstanders. Wel nog over de grenzen van het Waasland. En over het feit of “The promise you made” een nummer van Kate Ryan is.

Donderdag 22 juli. Zijn door Peter Blanker gecomponeerde lijflied getrouw had Marc het best moeilijk bescheiden te blijven bij de manier waarop hij zichzelf prachtig van witte kousen had voorzien teneinde Batakamp te mogen betreden. In de aanschijn van een dergelijke manifestatie verworden zelfs ridders met een kathedraal van een lichaam tot kleine jongens.

Vrijdag 23 juli. Een bijzonder fijne nacht werd gestart met de BBQ voor Cel Didactiek - jongeren en - alumni. Twee jonge veulens, proper gewassen en gestreken, steken hier de draak met elkaar.

After-Gentse Feesten-BBQ. Elk jaar opent het landgoed "Ten Huize Baert" haar poorten voor een bedankingsBBQ voor lieden die de Gentse Feesten de moeite waard maken. Over deze editie, na dewelke vele aanwezigen zich afvragen waarom ik nooit de carrière gemaakt heb die Olivier Doll is mislopen, valt heel veel te vertellen. Niet in het minst dat het er appetijtelijk aan toeging. Bovendien zag "De Bende Van Het Van Beverenplein", ondertussen een even uit de kluiten gewassen als clandestiene pokerclub, het levenslicht.

Met een koffer vol dromen trok ik naar de Gentse Feesten 2010. Vol gelukzalige herinneringen hielp Vanessa Chinitor die koffer weer te sluiten toen Raymond “de zaag” van het Groenewoud zijn gordijntje eindelijk sloot. Nu nog de biografie van Walter Michiels mogen schrijven en ik ben klaar. Klaar met wat? Ik weet het allemaal niet niet meer. Wat dan niet meer? Ik weet het allemaal niet meer.

Nog 1 nacht tot de Gentse Feesten 2010.

18 flessen Cava. 2 kilo mariabeeldige snoepjes. De gedachte aan de Belleman die ons morgen “Een goeie Gentse Feesten” toeroept. Het is wat mag. Het is begonnen.

Nog 2 dagen tot de Gentse Feesten 2010. Foto-flashback naar 2009.

Ik zou u eens iets anders kunnen vertellen over mijn boeiende leven in plaats van opnieuw te gaan emmeren over de nu-toekomst en het nu-verleden van de Gentse Feesten. Over wat het met me deed gisteravond naast gewezen sekssymbool Kenny Nilsen te verblijven in de Aqua Azul bijvoorbeeld. Vergeet het maar. Hier volgen gewoon enkele fotows van de Gentse Feesten 2009. Postkaarten voor een kantine.

Drankstart 2009. Ik vertrouw mijn vrienden. Tijdens het openen van een nieuwe fles gunde ik hen dan ook een inkijk in mijn frigo, een degelijk toestel waar ik zeer tevreden over ben. Zij waren hartelijk geplezierd, dat spreekt.

Een mooie foto tijdens het optreden van de zogenaamde Hans Boeijen die duidelijk maakt dan Matthias toch een echte syndicalist blijft. Tijdens het optreden ging hij dan ook op zoek naar nieuwe leden. "Als jullie bij ons komen, kan ik jullie garanderen dat er de komende maanden een aantal verrassende acties zullen plaatsvinden die tot vele vrije dagen zullen leiden."

Havenrondvaart 2009. Toen Joos een beetje de flauwe plezante wou gaan uithangen middels makkelijk Koning Boudewijn door het slijk halen, had ik er geen enkel probleem mee om mijn rug naar hem te draaien en samen met Stefaan te filosoferen over de onberispelijke verrichtingen van onze goede vorst.

Beestige Bikers BBQ 2009. De toendertijd zogeheten Jens-de-beste en ikzelf waren geïnviteerd ten huize Peter Dedecker voor een gegrild voorspel op de Gentse Feesten - nacht. Ik had Jens tevoren opgedragen verdraachelijk te lachen, mocht hij in de aanschijn van het hooggeëerde forum al eens een vraagteken zien vliegen. De jongen volgde deze wenk fraai op waarmee hij me eens te meer plezierde.

After-BBQ ten huize Baert 2009. "De Walen hebben een nieuwe attractie, naast de grotten van Han, de botten van An." Matthias zoals hij op zijn best is, de verheerlijking die hem te beurt valt voor zijn dolle fratsen grijnslachend aanhorend bij een ondergaande zon.

Nog 3 dagen tot de Gentse Feesten. Wat ik van plan ben.

Vorig jaar werden voor mij de perfecte Feesten geschreven. 2009 was: zotte ambiance en ongewoon evenwicht. Dit jaar ligt door de Duveltent-miserie de ambitie minder hoog. De plannen zijn echter om van te smullen. Ik reken op o.a. de geweldigerds Stefaan, Joos, Pieter, Nicholas, Marc, Matthias, Ewoud, Hanna en Geert om ze mee waar te maken. Elkeen is echter welkom om me (ons) bij één van de volgende zaken te vergezellen en een after-BBQ ten huize Baert te verdienen. Van de Gentse Feesten weet je immers: Hey Doe Maar Meey.

Toekomende zaterdag starten de Feesten voor mij om 12.15u, het uur waarop 30 à 40 UGent’ers, vrienden vanuit het studentenleven, uitgenodigd zijn om de tiendaagse feestelijk in te zetten. Mail of sms gerust als je wil meevieren. Hoe meer zielen, hoe meer ondeugden! Twee uur lang zal de Aqua De Valencia als vanouds stromen. Rond 14.30u gaan we dan kijken naar de Gentse Feesten Parade. Daarna worden goede afspraken gemaakt om later die avond opnieuw “aan te sluiten”, bijvoorbeeld op “Vlaanderen Zingt”. Waarschijnlijk wordt die nacht de eerste keer de Planchee en de Vlasmarkt aangedaan.

Zondag 18 juli wordt ingezet met een bedankingsBBQ op mijn terras voor enkele sympathieke verhuizertjes. Keer zien wat ze in de schaal te werpen hebben voor de rest van de nacht. Sinds vorig jaar is er ook naar verluidt sprake van 2 rustdagen, te weten voor dit jaar op maandag 19 juli en zaterdag 24 juli. Dinsdag 19 juli start de nacht met Eddy W. Traditiegetrouw verwacht ik daar een voorprogramma door dochter Marina met o.a. een paar keer uitzicht op haar ondergoed en een nummer over Spaanse wijn en maneschijn. Afspraak voor al het vergezellig volk om 22u aan de ingang links van het Belfort.

Woensdag 20 juli trek ik met Stefaan, Joos, Birgit, Matthias, Bram, Hanna en Ewoud naar “‘t Levend Lijk” van de Van Daele Compagnie. Het plot is veelbelovend: “In het café bij Paula wordt er telkens ruzie gemaakt tijdens het kaarten. Op een dag komt de begrafenisondernemer met een schitterend idee om eens iets anders te doen. Via een advertentie kunnen ze een reis winnen naar Brazilië. Om de vrouwen thuis te laten stelt Honoré voor om tante Elvire in Brazilië te bezoeken. Wanneer ze eindelijk slagen om alleen te vertrekken, stellen ze met grote verbazing vast dat tante Elvire bij de terugreis vermist is. Ze proberen het probleem op te lossen door ” ‘t levend Lijk” mee te brengen naar huis! Stephanie, Honoré’s dochter, voelt dat er iets niet klopt en gaat ten rade bij mijneer Alfonso, een spiritist. Ongeloofelijke toestanden doen zich voor in het café door deze ingreep.” Wie mee wil gaan – afspraak om 19.15u aan De Buurtloods op de Muide – kan maar beter reserveren.

De rol van "mijneer Alfons" lijkt op het lijf geschreven van Willy Everaert (2de links op foto), de onnavolgbare voorzitter annex organist van de Van Daele Compagnie.

Donderdag 22 juli staat de klassieke Gentse Feesten-avond met de Fantastic Four op het programma, hetgeen zonder twijfel weer vonken zal geven. Vrijdag 23 juli start met een BBQ ter hoogte van de Site Jacob Van Artevelde alwaar Ewoud huidige en gewezen leden van Stuveco, één van de onderscheiden organen waarvan ik ooit voorzitter was, uitnodigt. Dit zou, een bijzondere nacht in mei in het achterhoofd, wel eens later op de avond heel feestelijk kunnen worden als we ons met de aanwezigen in karavaan naar de Gent-centrum begeven.

De Fantastic Four verzamelen awards en eretitels. Zo haalde Marc onlangs zilver in de concours "De Wijste Prof Van Gent". Met de Four danken we onze haag van successen in de eerste plaats aan leergierigheid en Marc weet als geen ander op welke manier nieuwe kennis kan verworven worden.

Ook zondag 25 juli wordt de BBQ aangestoken. Dit ter ere van Pieter en zijn vrouwenharem. Kate Ryan wordt ons dessert. Een dubbele second chance bovendien. In 2008 hadden Pieter en ik immers ook afgesproken om Kate te gaan monsteren tijdens de Feesten maar de nacht ervoor, zoals hier redelijk voorposterig beschreven, werd voor hem net iets te feestelijk. Het concert van Kate Ryan raakte daarnevens uitgerekend uitgeregend. Maandag 26 juli is de dag van de lege portemonnee en traditiegetrouw een weerzien van allerlei fraaierds die ik eerder tijdens de Feesten tegenkwam. Stefaan tekent alvast Present.

Nog 4 dagen tot de Gentse Feesten 2010. Programma opgelicht (slot).

Achter de gevels, op het water, in het park, chez René… Tijdens de Gentse Feesten valt overal wel wat te beleven. Zo ook de volgende 10 dingen.

1. Belfortnocturne (info). Een uniek zicht op het lichtplan van Gent vanop 75 meter hoogte wordt aangeboden evenals een glaasje cava met zoete of pittige draakjes – deze laatste maken bij mij dezelfde verwachting los als een vrouw bij een betonmolen. Eén van de vele schitterende wandelingen annex geleide bezoeken door de foefelaars van Gandante VZW – ook bijvoorbeeld hun “Tussen Ottogracht en Minnemeers: de Waterwijk” interesseert me.

Samen met Peter Dedecker, de toekomstige lieveling van Linda De Win, nam ik in 2007 deel aan de wandeling "Van Brugse Poort naar Rabot: als een feniks uit zijn as". Hij legde dit mooie plaatje in de Elsstraat vast op één van zijn prachtige toestellen.

2. Wandeling “Fabrieken in de stad” (info). Een van de veelbelovende wandel- en fietstochten die VIZIT inlegt. Andere onderwerpen zijn “Ditjes en datjes op de fiets”, “Neuzen door Gent” en “Arm Gent”. Deze zinnenprikkelende titels doen een beetje denken aan de teksten “Iedereen denkt dat wij niet samen passen, maar wij trekken ons dat niet aan hé”, “Ik hou van jou” en “Waar is je hart” waarmee Bérengère de kamer van haar minnaar Herr Seele onlangs volkrabbelde na een zware ruzie. Net goed.

3. Theaterstuk “Apologie van Socrates” (info). Voor elkeen die, net als ik, vindt dat toneelstukken al eens meer zouden gebaseerd mogen zijn op een ferm klassiek stuk daar de meeste schrijvers van theaterstukken er thans niet in slagen een deftig en treffend plot bij elkaar te schrijven – en dan kijk ik vooral naar degenen die behoren tot een bepaalde links-intellectuele al dan niet gearriveerde klasse, op Jo De Clercq na.  Grappig.

4. Pierke Pierlala’s Gensche Fiestekoenfeeranse 2010 (info). Voor u in het verleden bekeken en goedgekeurd als prima folklore. Mocht diene mengs de afgelopen jaren wat minder zagen met belastinggeld incasseren gecombineerd hebben, hij verdiende een cultstatus.

5. Van Daele Compagnie brengt “‘t Leven Lijk” (info). De mensen van de Van Daele Compagnie verdienen respect. Ongelofelijk hoeveel tijd die mensen steken in zoiets onnozels. Een absolute aanrader. Zelf ga ik na “Mossels mee frieten” vorig jaar gezien te hebben zeker terug.

6. Theaterstuk “De Vis” (info). “Het is warm Gent. Tot overmaat van ramp is de stroom in de hele binnenstad uitgevallen. Dat moet aan de dekselse klimaatsverandering liggen, al valt niet uit te sluiten dat de vreemdelingen er ook iets mee te maken hebben…” Prachtig-prachtig.

7. Gratis rondvaarten in de Gentse Haven (info). De afgelopen twee jaren (verslag 2008, verslag 2009) heb ik deelgenomen aan deze rondvaarten met het jacht Jacob Van Artevelde. De ideale manier om rustig op gang te komen na een wildebrasserige nacht.

Je verdrinkt in een cola op het havenjacht, geeft je over aan de golven en vergeet heel even hoe briljant de combinatie van een zwart jasje en een zwarte boxershort is.

"I am in the flood of my youth", benaderde Lientje me vanachter haar zonnebril. Ik liet de zeebries haar tot bedaren brengen. Het jacht bleef op koers.

8. Lachboot Gent (info). Op deze boot wordt gelachen zonder reden. De spontane, de berenlach, de grasmaaier (hiiiiiiiiii-hiiiiiiiii bij het starten van de motor, haa-haa-haa-haa bij het rondrijden door de tuin), elkaar toelachen… Voor elk wat wils.  Maar. Niet voor moppentappers! Meer ervaringen en een filmpje trouveer je hier.

9. Ne komieke nest op ‘t Seleskest (info). Revue in het zogenaamde “echte Gent”.

10. Gentse Feesten Parade (info). Reeds overvloedig bestudeerd in eerdere blogstukjes.

Nog 5 dagen tot de Gentse Feesten 2010. Programma opgelicht (1).

De Gentse Feesten zijn, volgens Wikipedia, “feesten die 10 dagen lang de hele binnenstad van Gent innemen en behoren, samen met de Bierfeesten van München, tot de grootste volksfeesten van Europa”. Geen festival dus. Wel een vrijgeleide om mensen die over “De Gentse” spreken in plaats van over “De Feesten” te verwensen als waren het negers van de zwartste soort. Niet dat je voor mijn part een vrijgeleide nodig hebt om zulke lieden uit te wieden…

In elk geval: naar de Gentse Feesten kom je niet voor de muziek. Die is minstens even goed op een ander. De Gentse Feesten zijn een beleving – best wel abstract. Best wel abstract: net goed. De Gentse Feesten draaien om vriendschap, ergens in Gent – desnoods in eigen kring – te consumeren. Dit alles werd in 2004 min of meer verwoord door de geweldige wijlen Huguette De Bleecker, hetgeen één van de beste stukjes televisie ooit opleverde en hetgeen ik hieronder nog eens recycleer – kwestie dat dat gegeven dan ook meteen van de baan is…

Vandaar. Als muziek echter het zuipen en het kruipen kan faciliteren, dan kan ik u wel het volgende aanbieden.

1. Openingsconcert Walter De Buck. Zaterdag 17 juli, 20.00u, Bij Sint-Jacobs. Een uur lang folkloristisch gezaag, een vlieger die alleen voor de Buck opgaat.

2. Vlaanderen zingt. Zaterdag 17 juli, 19.00u, Sint-Baafsplein. Samenzangevenement voor elkeen die geen genoegen meer neemt met liedjes als “Et les Wallons sont des cochons“.

3. Daan. Maandag 19 juli, 23.15u, Sint-Baafsplein. Vette klootzak. Groot artiest.

4. The Eddy Wally Show. Dinsdag 20 juli, 23.15u, Sint-Baafsplein. Altijd weer een Vlaamse kermis. Als Marina en Eddy dit jaar opnieuw “Niemand laat zijn eigen kind alleen” zingen, zou dat gegeven het buitenbonjouren van kleindochter Vanessa wel eens dolletjes kunnen worden.

5. Das Pop. Woensdag 21 juli, 23.15u, Sint-Baafsplein. We verstaan elkaar.

6. Johan Verminnen. Zaterdag 24 juli, 23.00u, Korenmarkt. Gegarandeerd risico op dagenlang “Mooie Dagen” imiteren.

7. Nacht van de Plansjee met Dj Rik & Dj Wim. Zaterdag 24 juli, 23.45u, Sint-Baafsplein. Café Plansjee is de enige plaats ter wereld die een beetje de Duveltent kan doen vergeten, tenminste als DJ Lefevere draait – geen idee of die mens in het echt Rik of Wim heet, maar hij lijkt heel hard op Patrick Lefevere.

8. Kate Ryan. Zondag 25 juli, 23.15u, Sint-Baafsplein. Twee jaar geleden viel haar kniezwengel op de Gentse Feesten letterlijk in het water. Eens proberen zien hoe ze het doet als niet de helft van het plein – dokwerkers voorop – wegloopt door de regen.

9. Gentse Zangstonde. Dagelijks, 21.00u, Bij Sint-Jacobs. Een beetje zoals Vlaanderen Zingt, maar dan wat minder.

10. DJ Alex. Dagelijks, 1.00u, Korenmarkt. DJ Alex was de DJ van de ter ziele gegane Duveltent.

Nog 6 dagen tot de Gentse Feesten. Hoe zit dat met de Duveltent?

Eerder klonk op deze virtuele bladzijden mijn weeklacht over het ter ziele gaan van de Duveltent zoals we die vroeger kenden. Het failliet van de Feesten, cesuur in mijn leven en ander gezaag. Triestige, wijsneuzerige stukken vlees wijzen er mij nu al dagen op dat “de Duveltent er wel degelijk weer zal staan deze Feesten”. Natuurlijk zal ze er staan. Gevuld met lauwe brol. De Duveltent wordt een koffietafel. In het beste geval. Van Radio Modern, die ‘s avonds de tent zullen entertainen in plaats van DJ Alex die er de afgelopen jaren heerste, weet je: rauwe bonen die nooit zoet raken.

Ik zal nooit beweren dat alles vanzelf ging in de Duveltent. Soms waren er immers van die triestige planten die zich er gedroegen alsof Radio Modern er al speelde. Gelukkig nam Stefaan dan het recht in eigen handen en stelde hij een straf statement.

Ook was Joos soms iets minder fijngevoelig in zijn mopjes. "Komen twee Walen elkaar tegen: 'Est-ce que tu es pédofile?' ... 'Non, pas Dutroux'" Komaan zeg...

Betekent het verdwijnen van het pretentieloze amusement in de Duveltent dat alles naar de zegwijzelijke kloten is? Natuurlijk.  Het is daardoor immers gedaan met dubbele Duvels, gedaan met treintjes, gedaan met marie-louises, gedaan met Mexico-familiefeestacties, gedaan met recht in de glasscherven vallen, gedaan met weten welk nummer het volgende zal zijn, gedaan met microën rond 3u, gedaan met liedjes uitbeelden, gedaan met Joke die Vincent leert kennen. Kortom: gedaan met alles dat tussen 1u en 3u dagelijks de Gentse Feestenavond richtinch kruissnelheid kon keilen. Het is voorbij.

Mijn Gentse Feesten – vrienden en ikzelf: ganzen die in het koren geweest zijn. En het koren is geweest.

De traditie wou dat ik elk jaar Lynn, de sympathieke vriendin van kamerlid Peter Dedecker, van een al even sympathieke zoen voorzag. Dat zal er dit jaar natuurlijk ook niet meer inzitten. Het arme schaap!

Jaarlijks gaf ik het beste van mezelf om tegen spotprijs een cd met de beste nummers van de Duveltent te kunnen samenstellen. Amen en uit.

Dit gezegd zijnde, de Feesten mogen dan wel vermoord zijn, God hebben ze niet dood gekregen. DJ Alex verlegt zijn actieterrein. De man die jaar na jaar heel half Gent – heel Gent zonder de snobs – in vervoering bracht door dagelijks nummers als “Laat de zon in je hart”, “Het kleine café aan de Haven”, “Rood”, “Mexico”, “Les lacs du connemara”, “Een beetje verliefd” en – als laatste – - en terecht – “Thank you for the music” aan elkaar te krijgen, zal dit jaar draaien op de Korenmarkt tussen 1:00 en 3:00. Een écht feestje zal het op die plek wel vast niet meer worden, eerder een langzame dood. Toch ook richtinch de koffietafel dus.

Enkele momenten om nooit te vergeten: Magali deus ex machina, Peter Dedecker die niet wil zingen over de Walen, De tent volledig stil krijgen door een Danny Fabry’ke te doen.

Nog 7 dagen tot de Gentse Feesten 2010. Gentse Feesten Parade (slot)

Dan komen de Botermarkt, de Belfortstraat en Bij Sint-Jacobs aan bod.

Botermarkt. Miljoenen jongens en meisjes genieten van de Gentse Feesten. De meesten horen het echter in Keulen donderen als hen gevraagd wordt zelf bij te dragen tot de organisatie. Gelukkig is er een schaarse groep anderen die op elk moment bereikbaar is om organisatorische problemen van om het even welke aard op te lossen.

In de Belfortstraat wordt geheerst.

Belfortstraat. Tijdens de Gentse Feesten opereren vele bandieten als gaudi-ven. Dat wil echter niet zeggen dat je tijdens de tiendaagse geen enkele risico loopt dat je huis wordt leeggehaald door een criminele bende.

Bij Sint-Jacobs. De Gentse Feesten zijn een periode waarin verwarring wreed kan toeslaan. Om een totale janboel te vermijden, kun je maar beter op voorhand bepalen waaraan en waaraf.

In Steendam wordt de stoet ontbonden. Goed gezeept, is half geschoren.

Steendam. Gent investeert in mobiliteit. Zo zijn er in Steendam enkele zebrapaden aangelegd die oversteken makkelijker maken.

Nog 8 dagen tot de Gentse Feesten 2010. Gentse Feesten Parade (2)

Na de Kraanlei volgen de Kleine Vismarkt, de Groentenmarkt en de Korenmarkt.

Kleine Vismarkt. De politie spant zich in om van de Gentse Feesten een ordentelijk gebeuren te maken. Grapjassen liggen echter altijd op de loer om één en ander te ontregelen. Jammer.

Kleine Vismarkt (2). Gent zet zich in voor de mobilteit voor klein en groot. “Het draait hier voornamelijk om het familiegebeuren en meer bepaald om solidariteit,” vertelde deze man, een Sint-Niklazenaar, ons. Die zit.

De Groentenmarkt ontvangt wekelijks velerlei markten. Handelaars prijzen er hun miserie aan tegen spotprijs.

In de grootstad is bedreiging een van de meest voorkomende overlastvormen. Op de Gentse Korenmarkt valt daar weinig van te merken. Zachte corruptie en prostitutie komen er echter aan de oppervlakte.

Vervolgens baant de stoet zich een weg langs Klein Turkije, het Gouden Leeuwplein en het Braunplein, waar de tribune opgesteld zal staan en enkele boeiende persoonlijkheden dan ook zullen plaatsnemen.

Klein Turkije. De Gentse Feesten staan en vallen met de aardigheid van vrijwilligers die zich verenigen in de Gentse Feestenzone. Deze mensen dragen met plezier hun steentje bij. Men kan natuurlijk van hen niet het inzicht van een professional verlangen.

Gouden Leeuwplein. Dat de Gentse Feesten in aantocht zijn, laat zich voelen. Gemoedelijkheid en goedhartige blikken doen denken aan de gloriedagen van de Duveltent.

Emile Braunplein. De Gentse Feesten zijn een beetje zoals een vrouw aan een betonmolen. Dat kan meevallen, dat kan tegenvallen.

Nog 16 dagen tot de Gentse Feesten 2010. Gentse Feesten Parade (1)

De eerste dag van de Gentse Feesten gaat in Gent natuurlijk vooral door het leven als de dag van mijn drankstart. Later ga ik vast nog wel eens aan het zagen over dit jaarlijkse gebeuren op het diamantgeslepen kruispunt van verheven feestelijkheid en scherpe marginaliteit. Anderzijds zorgt ook de Gentse Feesten Parade ‘s middags voor heel wat plezier. Naast de onovertoffen Van Daele Compagnie nemen dit jaar ook o.a. zwaar geschut als “Vereniging voor Bos in Vlaanderen”, “Sosseteit van de Gensche Mannekes Pies Twielink” en “vzw 3 Dekkersprodukties” deel.

Net als vorig jaar trok op pad met een belangrijk apparaat en maakte traditiegetrouw annex (n)e(ut)rotisch als ik ben langsheen het parcours enkele prachtige fotows. Vandaag het eerste deel van de output.

Traditiegetrouw start de stoet in de Rodelijvekensstraat, waarna met Sluizeken en Oudburg nog twee straten met multiculturele klasse worden bereikt.

De Rodelijvekensstraat heeft het sociaal-economisch niet onder de markt. Velen voeren geen slag uit. Anderen weten met hun agressie geen blijf en slaan er niet naast.

Het Sluizeken wordt bereden door Gentse inwoners van verschillend allooi. De verkeersregels legt de lat voor iedereen echter even hoog, wat verdedigbaar is.

De Oudburg is vlakbij Betty en haar Rococo. Geen wonder dat men er goed bediend wordt.

De stoet zet zijn tocht door langsheen de Kraanlei en de Kleine Vismarkt. Op het kruispunt van beide lege snelwegen resideer ik thans.

De Kraanlei is bespikkeld met kasseien en engagement.

Gent herbergt veel buitengewoon talent. Elke dag wordt er wel een ruwe diamant ontdekt.

Nog 17 dagen tot de Gentse Feesten 2010.

De Gentse Feesten 2010 hebben de afgelopen dagen gekregen wat ze verdienden na het ruilen van de pretentieloze feestelijkheid in de Duveltent voor zever van Radio Modern. Ik heb ze compleet genegeerd – het zal ze leren. Genegeerd en genoten. Dat laatste van een bezoek aan het Ros Beiaard in Dendermonde, van de verkiezingstijd, van frietjes eten, van prachtige BBQ’s, van een kampeeravontuur, van (w)etentjes, zelfs van verhuizen – mijn vrienden waren weerom geweldig. Tussendoor ook wel een paar brokjes gekotst, omdat Londen niet Gent is.

We trokken naar het Ros Beiaard met enkele getrouwe vrienden. Tijdens het voorafgaand ontbijt met allerlei zoetigheden zaten we dan ook nooit verlegen om een gespreksonderwerp.

Op de BBQ van de Beestige Bikers & Friends in Doornzele werd gegeten en gegrijnslacht. Onze list om Peter Dedecker een week later in het Parlement te krijgen kwam dan ook op kruissnelheid.

Frituur 't Oud Bareeltje: een luchter en twee pony's. Met dank aan Robert Mendonck.

Vanaf vandaag probeer ik me te verzoenen met de Gentse Feesten 2010. Door opnieuw al bloggend af te tellen. Door te vertellen over hoe hard de Gentse Feesten 2010 precies de pot op kunnen, net als dokwerkers die niet kunnen drinken. Ronduit en onder andere over de Gentse Feesten Parade 2010, over mijn jaarlijkse Drankstart, over ‘t Levend Lijk, over wat er zoal in het Gentse Feesten Magazine 2010 staat en over andere kleine plannetjes.

Nog 47 dagen tot de Gentse Feesten 2010 en ik eet gewoon frietjes.

Er zijn een aantal strategieën om verdriet tegen te gaan. Je kunt wenen als een klein meisje, Polen binnenvallen of meta-heuristieken gebruiken. De meest effectieve manier lijkt mij echter… frietjes eten. Verwelkomen wij allen DE WEEK VAN DE FRIET!

Een kleintje met mayonaise. Bisschop Vangheluwe zou daar ook niks op tegen hebben.

In het kader van http://gentsefrituren.wordpress.com/ recenseer ik deze week elke dag een Gentse frituur, dit telkens in het gezelschap van een notoir collega-smulaapje. Wij worden daarbij graag vergezeld van nog enkele fijnproevers. Mee-eters: u bent welkom.

Vanavond (MAANDAG) trek ik voor de eerste keer op pad. Kapitein van dienst is Michiel. Michiel is collega-doctorandus, dit aan de Faculteit Psychologie en Pedagogische Wetenschappen en – ! – onze eerste ontmoeting vond plaats voor De Dulle Friet, één van de bekendste brolfrituren van Gent. We bezoeken om 19u Emily’s Frituur in de Zwijnaardsesteenweg. Een veelbelovend avontuur daar Emily’s frituur wordt uitgebaat door de mensen die voorheen Frituur Xantyp uitbaatten.

Morgen (DINSDAG) trek ik om 20u met Pieter naar Frituur Danny, naar men zegt één van de beste Gentse frituren. Danny brengt zijn bazaar aan de man ter hoogte van de Brugsesteenweg 328. Pieter was een partner in crime bij vele veldslagen en dus stak ik vanzelfsprekend al geregeld een frietje met hem, o.a. Bij Filip. Ze kunnen ons maar beter niet in de zak zetten want Pieter brengt zijn twee diploms van Master in de Rechten mee.

WOENSDAG word ik door Zander misbruikt in zijn verkiezingscampagne. We gaan om 19u naar ‘t Blauw Kotje, Kortrijksesteenweg 681 en – nomen ist omen – de favoriet van de regeringscommissaris van de Universiteit Gent.

DONDERDAG neemt mijn mama de trein naar Gent. Meer dan eens heeft zij mij tijdens mijn jeugd frieten geserveerd. Met stoofvlees. Met Lokerse Paardeworsten. Met paardenbiefstuk. Niks onethisch aan als je het mij vraagt. Zij zal uitstappen aan Gent-Dampoort voor een bezoek aan de frituur over dewelke elkeen die regelmatig tussen Antwerpen en Gent pendelt zich wel al eens heeft afgevraagd hoe ze zou zijn: Frituur Dampoort, naar men zegt een behoorlijk onderschatte frituur. In haar kielzog zullen ook twee vertegenwoordigers van mijn groottantes en grootnonkels in de buurt opduiken: Tante Mady en Nonkel Antoine! We vallen binnen om 19u. Gene zever.

VRIJDAG sluit ik in het gezelschap van Sven en – hopelijk ook van – de zon de week van de friet af. We doen dat vanaf 19u in openlucht, op een bankje in de buurt van Frituur Watersportbaan, naar men zegt een behoorlijk onderschatte frituur.

Nog 48 dagen tot de Gentse Feesten 2010. Ze kunnen de pot op.

Uittreksel uit een Facebook-message van DJ Alex, DJ van de Duveltent en – dus – hele halve godheid:

Hey Stijn, …. helaas… het verdikt is gevallen…. geen Duveltent meer…

Ik zit met mijn handen in mijn prachtige haar. De Duveltent is niet meer. De plaats waar ik de afgelopen 5 edities van de Gentse Feesten tussen 1u en 3u quasi elke nacht was, heeft opgehouden te bestaan. De Gentse Feesten… Ze mogen er nu wel soep van koken. Al die jaren – neem nu bijvoorbeeld de jaarkes 2009 en 2008 – draai ik mijn smurfenbotjes af om de Feesten te promoten. Al die jaren organiseer ik BBQs om de sterren van de Feesten te bedanken – kijk maar eens hier. En wat beslissen die – om het met de woorden van een junior academicus te zeggen – stomme kutmongolen der Gentse bobo’s nu? Dat ze ons de Gentse Feesten gaan ontnemen. Vermaakcentrum Braunplein: gevangenis van verloren dromen. Die jannekes en miekes hebben doodleuk beslist om de miserie op het Braunplein te laten toegooien maar niet om de Duveltent er te plaatsen. Nee… Het Braunplein komt dit jaar in handen van de – om het met de woorden van een senior-senior-senior academicus te zeggen – dwazeriken van Radio Modern. Beter dan die echte dwazeriken van Urgent.fm natuurlijk. Maar toch… Weg Duveltent dus. Weg Kleine Café Aan De Haven. Weg Thank You For The Music. Thank you! Met de scherpste bijl hakken ze een cesuur in het leven van duizenden fans. Mijn jeugd is voorbij. Dat ze het nu zelf maar oplossen. Dit jaar tel ik af wanneer ik daar goesting in heb.

"Weet je waarom Dutroux te laat kwam op de rechtszaak? Hij had eerst nog een schoolbus genomen. Aja!" Stefaan tapte er niet naast in de Duveltent die niet meer zal zijn. Joos lachte toen hartelijk. Het blijkt nu allemaal onverantwoorde zorgeloosheid in de aanschijn van het noodlot.

Met Mendonck naar Mendonk

Wie kent de sympathieke Robert Mendonck, de grote baas van de Jobdienst van de Universiteit Gent, niet? Jij? Echt niet? Welaan, dan: hier zie je deze correcte man bezig bij het leggen van een laatste hand aan de Gentse Feesten 2009. Deze onberispelijke type neemt ons op zondag 29 november vanaf 14u30 mee op een trip doorheen één van de meest noordelijke deelgemeenten van Gent: Mendonk. Noordelijk doch evenzeer krakend van onberispelijkheid. Een kleine twee jaar geleden hakte ik een aantal belangrijke knopen door in dit dorp, op wandeltocht van de meest noordelijke woonkerk van Gent, te weten Sint-Kruis-Winkel, naar de kern van het midden van het centrum van Gent, te weten mijn kot.

In Klein Turkeye wordt er serieus wat afgebeld door de liefhebbers van Hard Style, striptease en de betere tafeldans.

Frédérique Joos en ikzelf nodigen elkeen met een hart voor Moeder Latijnse, De Beestige Bikers, Robert Mendonck of – dit maakt de potentiële groep natuurlijk een pak groter – voor ons graag  uit op deze activiteit, waarvan we weten waar ze begint, maar niet waar ze eindigt, een activiteit die zelfs de interesse van ons aller Rector wekte op de doctoraatsverdediging van Lientje. We gaan voor een frisse neus en onversneden zondagsgevoel. Robert bereidt alvast “een beetje geschiedenis, cultuur en aanverwanten” voor. En van Robert weet je: weeklacht van meer dan één gesneuveld regenwoud.

Praktisch zijn er twee afspreekplaatsen:

• Om 14u30 aan de kerk van Mendonk (Sint-Bavokerk).
• Om 13u20 vertrekt de fietskaravaan aan mijn kot (Hooiaard 14) (het is 15 km fietsen). Iedereen is dus welkom na De Zevende Dag.

Breng gerust lieven, vrienden en (de) collega’s mee!

Mendonk is een kanaaldorp. Vele inwoners stromen er door naar regulier werk.

Ooit vroeg ik aan Koning Boudewijn of hij wist wat Marc Dutroux in een ei is. Dat was een beetje als vloeken in de Sint-Bavokerk.

Alumni After Work 2009 en de ambitie: groter, sterker, beter!

Houden van de UGent (om te beginnen) is toevallig een van mijn specialiteiten. En liefde is een werkwoord. Van Bert De Visscher weet je: hij weet dat. Om te beginnen. Het hoefde dan ook niet te verbazen dat hij in het voorjaar van 2008 Stefaan en mezelf, twee partners-in-crime uit de beginjaren van Student Kick-Off, uitkoos om het idee mee te delen dat hij Jo Vallygewijze in een droom had zien staan – een idee met potentieel om een boost te geven aan de UGentse alumniwerking. De 1e editie van UGent Alumni After Work werd een groot succes. De bewijzen zijn er naar: meer dan duizend alumni, al dan niet in het gezelschap van hun sympathieke partners, gaven er een toek-derop op en lieten zich gewillig fotograferen in Mastertoga.

Op Alumni After Work 2009 krijg je opnieuw de kans jezelf te laten vereeuwigen middels een foto in UGent-Mastertoga. Mét een wit randje. Je zorgt er dus maar beter voor dat je tanden gepoetst zijn.

Hoewel ook tijdens een after work party gezelligheid voorop staat voor Matthias (rechts), veeleer dan geforceerd contacten leggen, heeft hij op het einde van de avond toch telkens opnieuw iedereen in zijn zak. "Croyez-moi, la réflexion est toujours là.", grijnslachte hij vorig jaar.

Voor de 2e editie trekken we naar Culture Club. Met de realisatie van 2 feestzalen, waar DJ’s Zaki, 4T4, Davidov en Maximilian zullen heersen en 1 geluidsluwe netwerkruimte – waar ook een niet-vette bek kan gehaald worden – denken we nog meer op de wensen van de mensen in te spelen. Bijzondere dank gaat uit naar Rector Van Cauwenberge die dit project een warm hart toedraagt en – liefde is een werkwoord, weetwel – ten volle steunt.

Een flyer met een boodschap. Zo zijn er geen 12 in een dozijn.

Verjaardagsdrink – Aqua de Valencia

Woensdagavond bracht een ronduit memorabele verjaardagsdrink op mijn kot annex slagveld. De sfeer zat er als vanouds in, sloten van allerlei soorten dranken deden Heraclitus eer aan en talloze glazen sneuvelden eervol.

Fijn was het te merken hoe vrienden uit verschillende omgevingen het prima met elkaar leken te vinden. Fijn waren ook de overdreven geschenken, met een bijzondere vermelding voor het handgeschreven kaartje van Betty dat me bereikte alsook de wensen van Koning Boudewijn, een spionagekit en een mand siergroenten. De meeste genodigden waren aanwezig, wat ik enorm apprecieerde. Een jaar lang dank aan o.a. Ruth, Stefaan, Joos, Kathelijne, Ewoud, Lientje, Hans, Geert, Marc, Frederick, Vincent, Rob, Gertjan, Tom VA, Bram, Rob, Matthias, Peter, Lynn, Pieter, Jeroen, Tom B, Lien M, Hanna, Hendrik, Joke, Dries, Thomas, Maxime, Tine, Nicholas, Mieke, Olmo, Thomas, Helder, Bert,  Laurens en hun sympathieke partners!

Gezien de succes van mijn brouwsel (er vloeide een liter of 15 van), geef ik nog even de ingrediënten (toevoegen in die volgorde) van Aqua De Valencia mee:

Een foto waarop ik op Roland Verhavertse wijze een glaasje Aqua De Valencia drink. Op jouw gezondheid natuurlijk.

• 20 cl versgeperst fruitsap
• 5 cl gin
• 5 cl vodka
• 70 cl Cava
• suiker

Fier op Student Kick-Off 2009

Met enige trots, leef ik toe naar Student Kick-Off 2009. Die trots is niet ingegeven door een eigen grote inbreng (ik zit als gewezen initiatiefnemer van Student Kick-Off wel nog in de Raad van Bestuur en Algemene Vergadering van de VZW, maar de eigenlijke organisatie ligt bij de jonge wolven uit van het organisatiecomité 2009, mijn goede vriend Joos die deze editie coördineert in het bijzonder) maar vanzelfsprekend zal ik me altijd verbonden voelen met mijn geesteskind.

Enkele plaatjes uit Valencia!

Nog 314 dagen tot de Gentse Feesten 2010.

Op zaterdag 8 augustus organiseerde ik voor de 6 geweldigste mensen van de Gentse Feesten (te weten: Stefaan, Joos, Jens, Nicholas, Matthias en Ewoud) en hun sympathieke partners, een BBQ bij mij thuis. Een traditie, jazeker! Geniet gerust mee van de volgende fotows.

De BBQ was tot in de puntjes geregeld. Toch vond Stefaan het nodig een hele avond te zitten mokken omdat hij geen scampi lust. Een beetje kinderachtig van hem. Dan is Tineke een pak "verdraachelijker".

"De Walen hebben een nieuwe attractie, naast de grotten van Han, de botten van An." Matthias zoals hij op zijn best is, de verheerlijking die hem te beurt valt voor zijn dolle fratsen grijnslachend aanhorend bij een ondergaande zon.

"Er komt een meisje naar mij in de Duveltent en ze vraagt: 'Bent u Frédérique Joos?' Natuurlijk ben ik Frédérique Joos. Wie zou dat anders zijn?"

Mama wacht een moment af waarop iedereen - behalve Stefaan dan - aan het voorgerechten is om met heimelijk met een fles aan de haal te gaan. Ge moet maar durven.

De avond viel en sommige aanwezigen kregen het koud. Joos trok een nieuwe pull aan die door Matthias en Nicholas op een bijzonder correcte manier werd onthaald.

Ondertussen zijn we 50 dagen na het begin begin van de Gentse Feesten, 100 dagen na het moment dat ik ben beginnen aftellen. Hier eindigt het dan ook. Nog 314 dagen.

Dag 10: DE NACHT DES OORDEELS

Die nacht was Hij in Gent. Voor een laatste maal zou Hij zich begeven onder het Gentse volk dat in die tijd druk in de weer was met het jaarlijkse feest. Hij verzamelde Zijn broeders voor een laatste maal rond de tafel in de schaduw van de Sint-Baafsabdij. Aan de begrippen “Sint” en “Abdij” kon zelfs Hij geen invulling aan geven. Ze genoten van een plaatselijk gerecht op basis van rundvlees, mosterd, brood en bruin bier. Ondanks de afgelopen 9 dagen waren zij nog lang niet zo arm als Job doch zeker rijk aan ervaring en herinneringen…

Hij nam zijn beker met wijn, dronk hiervan en sprak tot hen: “Nog voor de haan zijn remslaap bereikt zal hebben, zal Urgent.fm opnieuw de hele gemeenschap bedriegen en minachten. Maar gij, Mijn broeders, gij hebt Mij de afgelopen dagen meer gegeven dan ik nodig had. Bovendien, al wat gij gedaan hebt aan één van hen die feest vierden in Gent, hebt gij aan Mij gedaan.” Toen nam Hij Zijn programmagids, bladerde erin en sprak tot hen: “Kom, laat ons nu naar Zaki gaan.”

Hij, diene mengs, zat nooit verlegen om een parabel. Al een chance, niewaar.

Hoewel Hij hen altijd de weg had gewezen, ging Stefaan, de hoogmoedige, toch voorop. Uren en uren verdwaalden zij door de Gentse woestenij. Stefaan zag het teken in, richtte zijn blik naar de hemel en schreeuwde: “Ben ik niet een apostel? Ben ik niet vrij?” Daarop stelde Hij aan Stefaan de volgende vraag: “Gesteld dat Jean-Jacques aan Matthias de weg zou willen tonen van de Overpoort naar het Keizersvest, zou Matthias dan niet, hoewel niemand beter dan hij die weg kent, op Jean-Jacques vertrouwen omdat die hem ook in het verleden altijd de weg toonde?”.

Uiteindelijk bereikten zij het plaatselijke strand, waar de menigte zich reeds verzameld had rond Zaki, die die nacht op de aarde Gods bevelen uitvoerde. Sommigen, klein van gestalte, namen  plaats in de palmbomen om hem te kunnen zien. Hij en Zijn vrienden voelden zich dan ook niet waardig dat Zaki tot hen kwam. Na de gaven van deze laatste te hebben bewonderd en zijn bewegingen te hebben bestudeerd, trokken Hij en Zijn vrienden verder door de Gentse straten. Hun ontmoeting met Zaki had hen duidelijk gezond gemaakt. Vele plaatselijke edelieden zoals Trond Sollied, Chris Janssens, Johan Verminnen, Lieven Decaluwe en Koen Crucke bejegenden hen met eerbied. Koen Crucke wuifde hen zelfs vriendelijk toe toen zij zijn naam noemden. Zo bereikte Hij en Zijn vrienden die nacht ook de Duveltent en Café Planchee, vol van vreugde, gesterkt door Zaki’s barmhartigheid die zij, uit eerbied voor hem, met zich mee droegen. Zij deelden hun vreugde, zij deelden samen, zij rustten in God.

Hij en Zijn vrienden.

Op het einde van de nacht lieten Zijn broeders hem alleen voor een kleine tocht door de woestijn te midden van de Gentse Vlasmarkt. Het volk klampte Hem aan. Hij behoedde hen voor zonden. Toen zag hij Adriaan. Deze trad op Hem toe en sprak: “Heer, bij deze schenk ik de helft van mijn drank aan de armen. Ik heb toch een beker teveel.” Hij gaf, na lang overwegen wie hem het meeste toekwam, de beker aan een jongen die men Rob noemde hoewel er veel edeler volk op de Vlasmarkt was. Toch begrepen de omstaanders hem dadelijk. Voor kleine mensen is Hij bereikbaar, Hij geeft hoop aan rechtelozen, hun bloed is kostbaar in Zijn ogen.  Toen de zon allang was opgekomen en de muziek op de markt werd stilgelegd, trok Hij naar huis. Zo ging Hij. En met Hem Zijn wonderen.

Dag 9: TOPNACHT

Goeiemiddag. Vanochtend werd ik wakker met de onstilbare drang om muziek van Daan te horen. Teken dat ik dringend verslag moest uitbrengen van Dag 9 van de Gentse Feesten, de dag dat hij aldaar een liedje kwam zingen. Teken ook dat ik soms een beetje vang, dat vooral. Daan is immers een charlatan. Niet zo erg als die “mannen” van Urgent.fm natuurlijk. Toen ik hun Feesten-caravan op een Vlasmarktnacht grondig bestudeerde, bleken deze laatsten het gepresteerd te hebben met geen vierkante millimeter naar de UGent te verwijzen op of in hun caravan, laat staan op een serieuze  – het woord “oprecht” gebruiken in Urgent.fm-context zou even onnozel zijn als “efficiënt” in een opstelletje over de NMBS – manier de UGent te vermelden in hun informatiedragers. Dat laatste beloofden ze echter wel te zullen doen toen ze kwamen flemen voor hun nieuwe studio. Sinds die hen werd toegezegd – u moet dat eens gaan bekijken onder Home Vermeylen, de scheepslift van Strépy-Thieu is minder genant – bleef quasi elk onderdeel van hun kant van de engagementsverklaring in de praktijk een dode letter. Naar de geest is het echt om triestig van te worden (zie eerder). Zo’n klutser is Daan nog net niet. De manier waarop hij met zijn medemens, vooral die van de vrouwelijke of concertorganiserende soort, omgaat en daar dan nog eens over pocht, dat boeit echt niet. Echter. Daan is echter naast een foefelaar ook – het bleek ook tijdens zijn optreden – ronduit cool, terwijl die “mannen” van Urgent.fm het vooral zelf allemaal vre geestig vinden wat ze op kosten van mijn alma mater doen. Wij van Stalhof 6, weetwel. Eerder gevaar voor kansarmoede dan voor roem.

Soms kan kunst helpen om je emoties te kanaliseren.

Die 9e nacht van de Gentse Feesten was, voor ik danig van de muziek van Daan onder de indruk was gekomen, gestart met het toneelstuk Potaarde in Parijs in het geweldige gezelschap van Ewoud (schuilnaam Josephine). Dit verzorgde toneelstuk werd gebracht door De Melomanen in 3 bedrijven en 5 taferelen. Agnella Lefevere speelde de rol van meisje-van-plezier Malou. Het stuk wekte minder lachbuien op dan de Mossels mee frieten van een paar dagen eerder maar was toch een aardige opener van een lange nacht die echt briljant zou worden.

Ewoud en ik sloten, na een bezoek aan het Baudelopark, omstreeks 2u15 aan bij getrouwen Stefaan, Joos, Nicholas en Gertjan in de Duveltent. Daar bleek Nicholas, 4 jaar na ons grote dispuut op het galabal van de VGK, nog steeds geen respect te kunnen opbrengen voor met zorg ontwikkelde jongenskapsels toen hij een glas Duvel over Gertjans haar goot. Gertjan ging – helemaal terecht – niet akkoord met Nicholas’ stelling dat zijn kapsel, plat en zeiknat, zo beter was en nam dan ook – nog terechter – wraak door zoveel Duvel als hij in zijn mond kon nemen uit te spuwen onder Nicholas’ shirt. Het bobeintje van deze laatste bleek daarna, toen Stefaan alweer de vensterbank van de Planchee beklommen had, zo hard af dat Joos en ik ons voornamen hem naar huis te brengen, ware het niet dat “Bij René” ons lokte en Nicholas gaan lopen was terwijl wij ons slecht aan het eten waren in reuzehamburgers en reuzeworsten. Vele fijne mensen op de Vlasmarkt kwamen daarna nog gewillig in onze ademruimte staan.

2 Brothers on the 4th Floor. Stefaan wijst de weg.

Bedankt voor de allergeweldigste Gentse Feesten 2009 !

Aangezien snodaards als Nicholas en Peter blijven weigeren hun Gentse Feesten - foto’s online te brengen, stel ik mijn verslag van de twee laatste dagen van de Gentse Feesten 2009 nog even uit. Concluderend kan ik niet anders dan stellen dat – hoe onmogelijk dat ook was – de Feesten 2009 de hooggespannen verwachtingen meer dan inlosten. Nooit voorheen voelde ik me tijdens een editie zo goed. Ik ben dan ook vele mensen dankbaar.

• Stefaan. Hij maakte de niet in te lossen verwachtingen die ik in hem stelde toch meer dan waar, liet ook tijdens de Feesten 100% op zich te bouwen en haalde tijdens een gesprek een aantal weken voor de feesten de druk wat van de ketel.
• Joos. Hij maakte de niet in te lossen verwachtingen die ik in hem stelde toch meer dan waar.
• Jens. Hij is grotendeels verantwoordelijk voor de constante in het goede gevoel tijdens deze editie.
• Nicholas. Hij dook elke avond wel eens gezellig feestelijk op.
• Matthias. Als hij er bij was (en bij bleef), was het feestelijk, zeer feestelijk.
• Ewoud. Omdat ook tijdens de Gentse Feesten een fijn gesprek en een paar typische kwinkslagen erg deugd kunnen doen.
• Adriaan. Omdat het ongelofelijk veel voor me betekende de Feesten zo feestelijk af te sluiten op de Vlasmarkt, dankzij zijn onderhoudende aanwezigheid dus en sympathieke voorstellingsronde aan o.a. Rob.
• Zander. Hij was werkelijk geweldig tijdens de 1e 10 uren van de Gentse Feesten.
• Gertjan. Hij voelde zich als fijne mens toch te goed ons vele dagen te entertainen.
• Bram. Ook naast de 1e dag bleef hij deze editie eens langer dan 5 minuten bij mij.
• Marc en Marleen. Zonder de fantastic four & partners is een editie van de Gentse Feesten niet geslaagd.
• Magali. Hoe goddelijk een deus ex machine kan zijn…
• Hanna. Zij maakte de allergeweldigste woensdag mee allergeweldigst.
• Peter en Lynn. Dit sympathieke koppel was goed voor minstens één ontmoeting per dag. Bovendien stelden ze hun prachtige huis ter beschikking voor een BBQ.
• Joke en Vincent. Omdat hun aanwezigheid mij alijd en overal blij maakt.
• Bert. Omdat hij aan de minste nacht toch een filosofische touch gaf.
• Rob. Niet helemaal in vorm maar toch lekker lollig op mijn drankstart.
• Geert en Lientje. Een beetje zoals Koning Boudewijn: meestal vanop afstand, toch immer aanwezig.
• Kathelijne, Laurens, Mieke, Ruth, Sven en Greet, Anneleen, Tine, Emma en Olivier. Ook zij troostten zich de moeite naar mijn drankstart te komen.
• Frederick, Olmo, Frederik, Riet, Mattias, Peter, Fery, Harko, Ellen, Jan, Fanny, Tineke, Lien en vele anderen. Omdat elke ontmoeting tijdens de Feesten bijdraagt tot het wonderlijke gevoel dat deze elk jaar brengen.

Degenen die het meest de Gentse Feesten voor mij maakten (de eerste zes van bovenstaand lijstje en hun sympathieke partners), mochten dat afgelopen zaterdag proeven tijdens mijn traditionele post-Feesten-BBQ. Ik liet hen tijdens de smulpartij vanzelfsprekend genieten van de muziek uit de Duveltent, die ze ook mee naar huis kregen.

Dag 7: DEUS EX MACHINA

De vrijdag van de Gentse Feesten is – de vermoeidheid begint dan al stevig op te steken – een dag waarop het feestgedruis een inleiding verdient. Dan spreek je dus af met je broeders Stefaan en Joos aan de Mc, die als afspreekplaats haar gelijke niet kent tijdens de Feesten, en neem je aldaar een eerste bus richtinch de Weba alwaar het schitterende havenjacht Jacob Van Artevelde op je wacht. Je laat de zon in je hart en pleziert menig medemens met een hoogachtende knipoog of een toestemmende blik. En je bent vrolijk blij. Want wanneer je bij het jacht aankomt, tref je meteen ook Peter en zijn sympathieke vriendin Lynn alsook de echtgenoten Vincent en Joke Latré-Renneboog en je weet dat zij samen met jou van wal zullen steken. Peter mag je dan zelf wel een beetje minder sympathiek vinden daar hij weigert zijn Feesten-fotows beschikbaar te stellen, maar dat deert je niet.

Je verdrinkt in een cola op het havenjacht, geeft je over aan de golven en vergeet heel even hoe briljant de combinatie van een zwart jasje en een zwarte boxershort is.

Een echte Gentse Feesten-inleiding heeft nood aan een BBQ, temeer daar je beseft hoe schitterend die het jaar tevoren was, in de tuin van Marc en Marleen. Je ruikt als het ware de verse bloesem van de Magnolia Grande Flore nog. Je denkt aan Marc’s schitterende verse fruitsla. Met ijs. En je ontwaakt. In het gezelschap van Jens, Stefaan, Fanny, Ewoud, Geert, Lientje, Joke, Vincent, Peter en Lynn in de prachtige woning van die laatste twee, tussen vers gebarbecuede kip en steak. Tussen balletjes allerhande. Tussen een paar ribben. BBQ tijdens de Gentse Feesten is scoren. En toch: à la recherche du BBQ perdu.

Iets bijzonders moest volgen die nacht. En op het moment dat je het het minst verwacht, volgt het ook. Om 3u10. Wanneer je de Duveltent al 10 minuten ziet leeglopen. Op dat moment komt het gewoon voorbij. Je komt in extase wanneer zij zomaar passeert. Magali Feys. Je vermaakt je wanneer je ziet hoe om je heen de tent op zijn kop gaat door haar verschijning, hoe Joos – die de legende voorheen nog nooit ontmoette – door het dolle heen is en hoe Nicholas, met minder controle dan ooit, zijn gezelschap achterlaat en zich op haar stort. Magali: op de troon ermee. En wat je nooit voor mogelijk hield, gebeurt gewoon. Door het gezelschap van deze dame versterkt, beleven je allergewoonste zelve en je broeders, uitzonderlijk van gewoonte, een buitengewone nacht, in de Planchee en op de Vlasmarkt.

Je weet: morgen zal je zalig rusten. Vol van bevrediging. Want genadig ben je doorheen je leven al altijd geweest.

Dag 6: MOSSELS MEE FRIETEN

Bij Zulma en Fons in De Vuile Handdoek wordt er druk gewerkt aan Mossels mee frieten. Etienne en Amedé, buur en knecht, willen geen vrouwen mee naar de Fieste. Sylvie blijft in de winkel. Een charmante heer komt op bezoek en dat brengt Zulma op een idee.

Donderdagavond liet ik Stefaan, Joos en Matthias, na hen een glaasje kir te hebben ingeschonken, instappen in een taxi richting een stukje cultuur. De bestemming, de Buurtloods op de Muide, was voor hen onbekend, alsook het toneelstuk dat we zouden gaan bekijken, “Mossels mee frieten”, een blijspel van Lea Van Volsem (die ook instond voor de regie, de kleding, het programmaboekje – dat vooral over Lea Van Volsem ging – en een tweetal rollen) gebracht door de Van Daele Compagnie. Het blijspel in drie bedrijven werd een absolute voltreffer. Tussen de bedrijven door werd er vrolijke muziek gespeeld door de voorzitter annex oprichter annex acteur annex PR-man van het gezelschap op zijn elektrische orgel en konden de aanwezigen iets drinken of een boterham eten.

De personages die aan bod kwamen evolueerden nogal sterk doorheen het stuk. Echte karakters, geen typetjes, werden neergezet en dat miste zijn effect niet.

De souffleur praatte soms harder dan de acteurs, de spelers wisselden de namen van hun tegenspelers lekker om, aanwezig Schepen Van Rouveroij werd gedurende een kwartier in de bloemetjes gezet, een trouwe aanwezige werd gevierd en het stuk zelf nam de gekste wendingen. Vooral het derde bedrijf, waarin elke acteur, volledig buiten het plot, een eigen talent mocht etaleren (accordeon spelen, een liedje zingen, een travestieshowtje opvoeren…) was te gek voor woorden. Op een bepaald moment hadden Stefaan en ikzelf zo hard de slappe lach dat we niet meer konden kijken omdat onze buik zo’n pijn deed van het lachen.

Op het einde van het stuk werden de acteur gevierd. Als helden. En terecht.

Na het stuk, dat zo’n 4 uur had geduurd, zochten we – enkel en alleen voor de traditie, wees gerust – de Dulle Friet op, alwaar Stefaan zijn heldhaftigheid bewees door mijn bestelling tegen de grond te gooien. De uren die  volgden waren klassiek feestelijk met de Duveltent en een bezoekje aan de Vlasmarkt. Rond 5u rondden we reeds af omdat de volgende dag een boot wachtte.

Dag 5: GREAT GOLD MEDAL

De Gentse Feesten kennen zo hun hoogdagen. Niet dat deze dagen op zich het gevoel bepalen dat je bijblijft over de editie, maar zij geven wel vaak vorm aan de herinneringen die de jaren nadien opduiken. Woensdag 22 juli 2009 was zo’n absolute Gentse Feesten-hoogdag. Hilarisch was die woensdag. Ondanks – jawel – vreselijke sabotage. Zo saboteerde Mieke haar eigen eten door overal kaas in te gooien en deed Carla Bruni in de Duveltent mijn treintje mislukken.

Na het etentje met Olmo en Frederik bij Mieke, trok ik samen met Stefaan naar de Mc om echt te eten, waarna we samen met Joos, Matthias en Gertjan naar Frank Boeijen (door culturele Nicholas gekend als “Hans Boeijen”) gingen kijken en – bij zijn verstaanbare momenten – luisteren. Een heel fijn optreden. Volgens Frank Boeijen is er trouwens heel wat gebeurd doorheen de geschiedenis tussen Belfort en Sint-Baafs. Niet slecht bedacht.

Matthias is en blijft een echte syndicalist. Tijdens het optreden van Boeijen ging hij dan ook op zoek naar enkele nieuwe leden. "Als jullie bij ons komen, kan ik jullie garanderen dat er de komende maanden een aantal verrassende acties zullen plaatsvinden die tot vele vrije dagen zullen leiden."

Na een kort ommetje langs het Baudelopark volgde een hilarische editie van de Duveltent. Fotograaf Nicholas probeerde vanuit de verte enkele beelden vast te leggen op foto maar werd daarbij gehinderd doordat vele aanwezigen dachten dat het de bedoeling was dat hun prachtige fysieke toestanden zouden gecapteerd worden – quod non, dat spreekt. Confronterend was dan weer dat Peter Dedecker bij het verlaten van de Duveltent niet wou meezingen met onze vrolijke liederen over les Wallons.

"Een botram mee uufflakke is ook cultuur. Volkscultuur", orakelde Nicholas die avond. Dat vond ik maf cool bedacht.

Even hilarisch waren onze uren in de Planchee die volgden. DJ Lefevere stond jammer genoeg achter de toog en niet achter de draaitafel(s) en een meisje beschreef lustig de achterkant van Bram’s gerantenvestje maar dat kon de pret niet drukken. Op een bepaald moment ontving Joos het smsje “Ik geraak hier niet meer af” van mij. Kwatongen beweren dat ik op een sigarettenautomaat was gesukkeld. Matthias had ons enkele uren eerder al verlaten om met zijn baas te gaan rondhangen in de buurt van de Vlasmarkt. Toen hij het juiste antwoord gaf op de vraag of we voor hem vrienden dan wel negers waren van de zwartste soort, gingen we hem – een jackpot ter hoogte van de Kammenstraat rijker – opzoeken in de Bar des amis.

Rond 8u30 kroop ik, na een 1,5 literfles Aquarius soldaat te hebben gemaakt, in bed met een aflevering van “Drie mannen onder één dak”. Ge moet maar durven.

Dag 3: DJ LEFEVERE WINT HET PLEIT

Bert, Matthias, Joos, Stefaan, ik. 5 maal stoofvlees met frieten. Zo heerlijk begon maandagavond. Brasserie Sint-Baafs: absolute voldoening op grootmoeders wijze.

"Stoofvlees wordt best bereid met een Grimbergen." lichtte Matthias ons in over zijn voorkeuren. "Het bier, uit de Vlaams-Brabantse stad die me erg dierbaar is, zorgt bovendien voor een mooie, donkere kleur."

De avond bracht ons verder in het Baudelopark. We bespraken er het ideale soort hamer om een tuinpad aan te leggen en probeerden er geluk in één woord te omschrijven. Nicholas, die was aangesloten, liet niet na om fijnzinnig zijn mening over de middenstand te geven. Ook Geertje en Lien kwamen erbij. Na de Duveltent trokken we opnieuw naar de Planchee en het moet gezegd zijn dat DJ Lefevere daar beter in form was dan DJ Alex – hij blijft een held – in de Duveltent.

In de Duveltent hangt een sfeer die best te vergelijken is met die op de Elfstedentocht. Het hoofd fris houden is dan ook de boodschap.

Dag 2: WAT EEN NACHT

Dag 2 van de Gentse Feesten bestond uit vele elementen die in het verleden ook altijd een garantie bleken op succes. Zoals aangekondigd werd deze nacht ingezet met de Fantastic Four. Na een heerlijke maaltijd bij Porta en het kraken van een overheerlijk flesje champagne bij Nic, trokken we – zo wou de traditie het immers – richtinch de Limonada alwaar ontboezemingen makkelijk ontbloesemen. Belangrijk om te vermelden – kwestie dat ik niet vies ben van wat zakgeld – is dat Marc 1 miljoen euro op mijn rekening zal overschrijven volgend jaar, op het moment dat hij te zien zal zijn in de side car van een moto. Vroem-vroem. Kassa-kassa. Verdere ontboezemingen, met codewoorden “Dag Allemaal” en “Magnolia Grande Flore”, ga ik voor mezelf houden, kwestie dat er zo al zo weinig mysterie is in het leven.

Na de Limonada volgde de Duveltent alwaar ik mijn goede vrienden Stefaan, Joos en Nic een aantal keer onaards verbaasde door het volgende nummer – correct ! – te voorspellen, waarna zij – het zijn behoorlijk kleine kinders samen – met uitbeelden konden beginnen. Plots snapte ik hoe Jezus, 2 millenia geleden, zich moet gevoeld hebben toen hij keer op keer ten schande werd gebracht door zijn apostelen. De Duveltent werd verdergezet op de enige plaats in Gent waar dat kan in dezelfde sfeer en met dezelfde muziek: in Cafe Planchee. Van de Planchee weet je immers: pretentieloze coulissen. Echter. Zowel Joos als Bram bleken er in een boosaardige bui. De eerste sprak enkele vreemde luizen aan om hun handen aan mij te laten zien. De tweede verspreidde in heel het café dat zijn ex-vriendin beschikte over de Mexicaanse griep. “Jaloezie is een hartstocht die met ijver zoekt wat leed teweeg brengt.”, concludeerde ik in stilte.

Vervolgens at ik een pastabeker op de Vlasmarkt en speelde Mattias-de-afscheidnemende-GSR-voorzitter zijn kleren uit. Niks nieuws onder de zon.

Dag 1: DIE PAKKEN ZE ME AL NIET MEER AF

De openingsdag werd meteen een voltreffer. Mijn drankstart, waar zo’n 25 mensen op aanwezig waren, was zo mogelijk nog plezanter dan vorig jaar. Zoals schitterende Joke schrijft, zorgde het lekkere aperitief ervoor dat we ons bijzonder feestelijk begaven naar de Gentse Feesten Parade alwaar ons “GENTSE… FEESTEUH”-scanderen moeiteloos het geluid van die parade oversteeg. Verbroederingen met aanwezigen allerhande, met de “nieuwe Zuster Monica” in het bijzonder, waren het gevolg. Bedankt aan alle aanwezigen. Jullie waren minstens geweldig.

Ik vertrouw mijn vrienden. Tijdens het openen van een nieuwe fles gunde ik hen dan ook een inkijk in mijn frigo, een degelijk toestel waar ik zeer tevreden over ben. Zij waren hartelijk geplezierd, dat spreekt.

De avond begon met een snack, tis te zeggen een hele menu, in restaurant McDonalds. Daarna trokken we naar het Braunplein alwaar Joos het nodig vond om een veertigtal wildvreemden te vragen of Matthias Laevens en/of Peter Dedecker ergens hadden gezien. Hij hield er pas mee op toen een vijftiger, zichtbaar tevreden door Joos’ aandacht, hem op een wel heel aanmatigende knipoog trakteerde. Omstreeks 0:30, niewaar, begaven Matthias, Gertjan, Joos, Zander, Jens-de-beste en  ikzelf ons dan voor het eerst deze Feesten naar de Duveltent, dit in het bezit van de lelijkste paraplu ooit. Via het klassieke treintje baanden we ons een weg richting Stefaan. Waar de politie of een Libanees nooit in zou kunnen slagen, lukte ons wel: dankzij het om 1:00 door de lezers van deze weblog gekozen nummer “Ca, c’est la vie” van Danny Fabry, viel de Duveltent helemaal stil. Anderzijds zorgden we wel voor leven in de brouwerij door bij het sluiten van de Duveltent, om 3:00, vrolijke liedjes aan te heffen over mexicaanse griep en Walen, zonder daarbij te vervallen in makkelijke humor of op vooroodelen gebaseerde fratsen.

Wat verder over de openingsdag verteld wordt, is lasterlijk of ligt minstens in het verleden.