Nog 20 keer slapen! Het is naar de zak.

Het is naar de zak. Mijn frietenvoornemen ter voorbereiding van de Feesten is alweer doorbroken. Gisteren was er eentje handig genoeg om mij tot frieten (enzo) te verleiden aan zee (verder dan De Panne geraakten we niet). Drommels. De komende dagen zal de verleiding om heftig deftig te eten en drinken niet minder zijn. Morgen worden we verwacht aan de tafel van Marc en Marleen. Dinsdag staat een Belgaqueentje met Ewoud in mijn agenda. Woensdag wordt er gecompenseerd voor het opdringen van frieten dit week-end met een scampi-fe-S- op mijn kot. Hoera! Donderdag wordt het Bestuurscollege gevolgd door lekker eten in het restaurant waar het vrouwentoilet aangegeven wordt met “een appel”. Vrijdag, ten slotte, wordt er, aan de vooravond van mijn plechtige proclamatie, geBBQt, ter ere van Ewoud’s verjaardag. In zijn prachtige tuin.

Het is dus naar de zak. En al dat vet verneukt mijn blog-inspiratie. Kendet?

Van deze weblog weet men al langer: een archief

Deze weblog wordt niet meer geactualiseerd, behalve dan mijn lijstje voor Sinterklaas aangezien ik niet zou weten waar ik dat anders zou moeten publiceren. Verder ligt alles wat op deze pagina’s staat in het verleden. Het boeltje verwijderen doe ik nog niet, omdat sommige stukjes, niet in het minst die over de Gentse Feesten, me nog te nauw aan het hart liggen.

De échte beste

Eén zond in de herfst van 2010 “FC De Kampioenen – De beste” uit. Een mooi initiatief rond deze waardevolle reeks ware het niet dat men er bij de VRT voor koos om de meest debiele afleveringen te selecteren voor de concours …

Wekenlang had het Gezaghebbende Selectiecomité, een krachtig maatschap van de toegewijde heren Ooms en Baert, zich gebogen over een teeltkeus. Die dag, de gezegende eerste dag van de laatste maand van het 2010e jaar na Christus, was het zover. Die dag zou de teerling geworpen worden als was hij een zuigeling met reeds 7 jaar ADHD.

Ten dienste van de strijd aten zij ook. Zij graaiden uit een doos chips die Gezaghebbend Selectiecomitélid Baert snel was gaan halen in de superette om de hoek, de Carrefour Express. *Natuurlijk express,* zo stelde jurylid Cleuren, *per ongeluk duwen ze daar de chips niet in jouw koffer.* Die zat. En zo aten Zij.

Een mooie jury had het Gezaghebbend Selectiecomité samengesteld. En het toeval wou. Het toeval wou ontuchtig hard. Het Gezaghebbend Selectiecomité besloot dan ook het toeval een handje te helpen teneinde dit toeval niet te laten oppakken voor openbare zedenschennis. Zo stelden zij samen. Gezaghebbend Selectiecomitélid Ooms schifte de heren Joris Depouillon, Brecht Boone, Niels Gheyle, Nick Zonnekein en Stijn Carton voor de missie. Een zendingsgenootschap.

Gezaghebbend Selectiecomitélid Baert, die alleen al wegens zijn scrupuleuze trant de geschiedenisboeken zal ingaan, zorgde op zijn beurt met de blijmoedige prille twintigers Ewoud Quaghebeur en Frederik Meulewaeter alsook de chagrijnige heren Geert Cleuren en Stefaan “Fles Ketchup” Stroo voor een ballotage die de jury tot een complementair arsenaal maakte. Van deze jury wist men immers al langer: Zij dragen Klokke Roeland naar waar die hoort.

Zorgvuldig gewapend met quotatiepaperbacks begaf het team zich in de zone van de waarheid. Zo waren Zij.

4 afleveringen had het Gezaghebbend Selectiecomité gekozen. 4 afleveringen als die jaren die Walter Michiels en Ann Tuts zonder einde waanden. En toen is zij weggegaan.

1. Here we come (Seizoen 4)
2. Naar Amerika (Seizoen 2)
3. Radiosterren (Seizoen 4)
4. De huwelijksmakelaar (Seizoen 5)

Zij bleken klaar om die avond te besluiten. Om voor eens en altijd orde te scheppen daar waar verwarring heerste. Om te bekronen wat gekroond moest worden: de échte beste aflevering van FC De Kampioenen ooit. Geen enkel jurylid zou daarbij zijn persoonlijkheid verloochenen. Zo waren Zij. Eerbiedwaardig en klaar.

Even doortastend als een doordeweeks West-Vlaams bisschop in een internaat, formuleerden de juryleden hun oordelen, uitgedrukt in een cijfer op 10, voor de 4 geselecteerde parels. Onderbouwd, zo waren Zij immers altijd in die tijd.

Uiteindelijk was het de episode “Radiosterren” die bekroond werd met de roem brengende titel “De échte beste aflevering van FC De Kampioenen”. Zo oordeelden Zij. En zo kunt u ze opnieuw afdraaien.

Voor meer foto’s en commentaar: hier klikken. Proficiat.

Terug naar Wachtebeke

De filmpjes van Man Bijt Hond over Wachtebeke zogen Ewoud en mezelf als het ware naar dit bijzondere dorp waar ‘Langelede’ wordt uitgesproken als ‘Longenieje’. We trokken eind oktober naar de vroegmarkt op zaterdag. Voor mezelf speelde echter ook een andere queeste …

Een belangrijke queeste, de zoektocht naar het gewezen huis van mijn tante Fabiola, dreef ons naar de straat Kalve. Kalve overstijgt moeiteloos het niveau van een straat, ten bewijze daarvan dit unieke bordje. We voelden ons dan ook opgaan in de mystieke omgeving.

Daar stond ik dan. Voor het gewezen huis van mijn tante alwaar ik bijvoorbeeld - om toch nog maar eens te verhalen uit mijn boeiende leven - een eerste Urbanus-strip las. Hoe vreemd het leven lopen kan, bewijst het feit dat ik die strip, "De Spellekeszot" de ochtend nadien heb herlezen.

Kleine criminaliteit, het is niet enkel een probleem van de steden. Wa'beke is echter een dermate warm dorp dat jatwerk door oudjes er gedoogd wordt.

Canonieke bloemstukjes, die het midden houden tussen floristisch vernuft en grensverleggende kunst, zijn er te koop tegen spotprijs.

Het kraam beschikt over een spiegel waarin klanten kunnen nagaan of één en ander hun bevalt. Een mooie dame poseerde graag met een intelligent uitgezochte sobere mantel waarmee ze vast een al even mooi deel van de winter zou kunnen doorkomen.

We mochten ook graag binnenkijken bij enkele plaatselijke handelaars.

De uitstap bleek ook boeiend voor mijn doctoraat. De manier waarop het patronaat in Wa'beke kiest waaraan de verworpenen der aarde hun centen mogen uitgeven, het laat een fris licht schijnen op één en ander.

Wil je meer? Klik dan hieronder.

Gentse Feesten 2010: poging tot terugblik

Stel dat iemand me, door zijn of haar zin voor zinvolle investeringen, alle talenten van Shakira zou toestoppen. En stel dat ik al haar talenten zou mogen inruilen tegen andere talenten. Ergo, mijn leven: een lunapark met grijparmen. Wel, dan zou ik al haar talenten inruilen tegen zoveel mogelijk van het talent om de Gentse Feesten 2010 te beschrijven. Om deson-dank-s te blijven mislukken.

Zelfs al zou men mij alle talenten van duizendpoten als Bart Peeters, Koen Schoors, Kamagurka en Mike Verstraeten erbovenop geven, het zou me niet lukken om te beschrijven hoe geniaal de Gentse Feesten 2010 waren. Ze waren zodanig geniaal dat ik er al acht negenden van vergeten ben. En maar goed ook. Mijn leven: toch veeleer Zeels Gebak.

Zaterdag 17 juli 2010 (1). De Gentse Feesten – drankstart 2010 was allememaggies. Met enkele adequate aanwijzingen reikte ik de aanwezigen enkele handvaten aan voor het verdere verloop van de dag.

Zaterdag 17 juli 2010 (2). Graag stel ik mijn bescheiden vertrekken open. Met evenveel gepaste ingetogenheid als ongebreidelde feestelijkheid tonen mijn gasten hun appreciatie.

Zaterdag 17 juli 2010 (3). De genodigden op de drankstart zijn elk jaar bijzonder innemende persoonlijkheden die echter qua pluimage meer verschillen dan je zou denken. Soms klikt dat. Soms botst dat.

Tijdens de Gentse Feesten 2010, tijdens de mooie reeks momenten waarop de zon opkwam op de Vlasmarkt in het bijzonder, wonnen vriendschappen in die mate aan diepte dat het begrip “diep” zelf meer diepgang kreeg dan op de dagen waarop de Grand Canyon werd uitgevonden en waarop Margriet Hermans na een geslaagde opname van “Margriet Aan Zee” van het Casino van Middelkerke sprong, samen met de gedachte dat ze kon vliegen zonder vleugels, echter ook – en vooral – met een waanzinnige krater tot gevolg.

Over Margrietje gesproken: de Gentse Feesten 2010 brachten ook prachtige nieuwe ontmoetingen met zich mee. Zo werd ik op maandagochtend 19 juli om 8.00 u. op de Vlasmarkt door een toen nog onbekende, die thans valt onder de noemer Julie, genaaid richting een verjaardagsBBQ op zaterdag alwaar ik met andere wilde figuren kennismaakte. Ook elke dag op de Vlasmarkt: die heel gemene boef uit Flikken waarvoor Boudewijn De Groot speciaal uit Nederland kwam afgezakt.

Mijn hele planning werd meer dan waargemaakt. We waren nabij toen Eddy Wally zijn appelflauwte kreeg en een combinatie van ongepolijst talent en onbaatzuchtige inzet de Van Daele Compagnie weer naar ongekende hoogten stuwden – na hun voorstelling op woensdag 21 juli viel van het begrip “hoog” amper zelf nog hoogte te krijgen.

Er werd natuurlijk ook opnieuw gediscussieerd. Minder over middenstanders. Wel nog over de grenzen van het Waasland. En over het feit of “The promise you made” een nummer van Kate Ryan is.

Donderdag 22 juli. Zijn door Peter Blanker gecomponeerde lijflied getrouw had Marc het best moeilijk bescheiden te blijven bij de manier waarop hij zichzelf prachtig van witte kousen had voorzien teneinde Batakamp te mogen betreden. In de aanschijn van een dergelijke manifestatie verworden zelfs ridders met een kathedraal van een lichaam tot kleine jongens.

Vrijdag 23 juli. Een bijzonder fijne nacht werd gestart met de BBQ voor Cel Didactiek – jongeren en – alumni. Twee jonge veulens, proper gewassen en gestreken, steken hier de draak met elkaar.

After-Gentse Feesten-BBQ. Elk jaar opent het landgoed “Ten Huize Baert” haar poorten voor een bedankingsBBQ voor lieden die de Gentse Feesten de moeite waard maken. Over deze editie, na dewelke vele aanwezigen zich afvragen waarom ik nooit de carrière gemaakt heb die Olivier Doll is mislopen, valt heel veel te vertellen. Niet in het minst dat het er appetijtelijk aan toeging. Bovendien zag “De Bende Van Het Van Beverenplein”, ondertussen een even uit de kluiten gewassen als clandestiene pokerclub, het levenslicht.

Met een koffer vol dromen trok ik naar de Gentse Feesten 2010. Vol gelukzalige herinneringen hielp Vanessa Chinitor die koffer weer te sluiten toen Raymond “de zaag” van het Groenewoud zijn gordijntje eindelijk sloot. Nu nog de biografie van Walter Michiels mogen schrijven en ik ben klaar. Klaar met wat? Ik weet het allemaal niet niet meer. Wat dan niet meer? Ik weet het allemaal niet meer.

Nog 1 nacht tot de Gentse Feesten 2010.

18 flessen Cava. 2 kilo mariabeeldige snoepjes. De gedachte aan de Belleman die ons morgen “Een goeie Gentse Feesten” toeroept. Het is wat mag. Het is begonnen.

Nog 2 dagen tot de Gentse Feesten 2010. Foto-flashback naar 2009.

Ik zou u eens iets anders kunnen vertellen over mijn boeiende leven in plaats van opnieuw te gaan emmeren over de nu-toekomst en het nu-verleden van de Gentse Feesten. Over wat het met me deed gisteravond naast gewezen sekssymbool Kenny Nilsen te verblijven in de Aqua Azul bijvoorbeeld. Vergeet het maar. Hier volgen gewoon enkele fotows van de Gentse Feesten 2009. Postkaarten voor een kantine.

Drankstart 2009. Ik vertrouw mijn vrienden. Tijdens het openen van een nieuwe fles gunde ik hen dan ook een inkijk in mijn frigo, een degelijk toestel waar ik zeer tevreden over ben. Zij waren hartelijk geplezierd, dat spreekt.

Een mooie foto tijdens het optreden van de zogenaamde Hans Boeijen die duidelijk maakt dan Matthias toch een echte syndicalist blijft. Tijdens het optreden ging hij dan ook op zoek naar nieuwe leden. "Als jullie bij ons komen, kan ik jullie garanderen dat er de komende maanden een aantal verrassende acties zullen plaatsvinden die tot vele vrije dagen zullen leiden."

Havenrondvaart 2009. Toen Joos een beetje de flauwe plezante wou gaan uithangen middels makkelijk Koning Boudewijn door het slijk halen, had ik er geen enkel probleem mee om mijn rug naar hem te draaien en samen met Stefaan te filosoferen over de onberispelijke verrichtingen van onze goede vorst.

Beestige Bikers BBQ 2009. De toendertijd zogeheten Jens-de-beste en ikzelf waren geïnviteerd ten huize Peter Dedecker voor een gegrild voorspel op de Gentse Feesten - nacht. Ik had Jens tevoren opgedragen verdraachelijk te lachen, mocht hij in de aanschijn van het hooggeëerde forum al eens een vraagteken zien vliegen. De jongen volgde deze wenk fraai op waarmee hij me eens te meer plezierde.

After-BBQ ten huize Baert 2009. "De Walen hebben een nieuwe attractie, naast de grotten van Han, de botten van An." Matthias zoals hij op zijn best is, de verheerlijking die hem te beurt valt voor zijn dolle fratsen grijnslachend aanhorend bij een ondergaande zon.

Nog 3 dagen tot de Gentse Feesten. Wat ik van plan ben.

Vorig jaar werden voor mij de perfecte Feesten geschreven. 2009 was: zotte ambiance en ongewoon evenwicht. Dit jaar ligt door de Duveltent-miserie de ambitie minder hoog. De plannen zijn echter om van te smullen. Ik reken op o.a. de geweldigerds Stefaan, Joos, Pieter, Nicholas, Marc, Matthias, Ewoud, Hanna en Geert om ze mee waar te maken. Elkeen is echter welkom om me (ons) bij één van de volgende zaken te vergezellen en een after-BBQ ten huize Baert te verdienen. Van de Gentse Feesten weet je immers: Hey Doe Maar Meey.

Toekomende zaterdag starten de Feesten voor mij om 12.15u, het uur waarop 30 à 40 UGent’ers, vrienden vanuit het studentenleven, uitgenodigd zijn om de tiendaagse feestelijk in te zetten. Mail of sms gerust als je wil meevieren. Hoe meer zielen, hoe meer ondeugden! Twee uur lang zal de Aqua De Valencia als vanouds stromen. Rond 14.30u gaan we dan kijken naar de Gentse Feesten Parade. Daarna worden goede afspraken gemaakt om later die avond opnieuw “aan te sluiten”, bijvoorbeeld op “Vlaanderen Zingt”. Waarschijnlijk wordt die nacht de eerste keer de Planchee en de Vlasmarkt aangedaan.

Zondag 18 juli wordt ingezet met een bedankingsBBQ op mijn terras voor enkele sympathieke verhuizertjes. Keer zien wat ze in de schaal te werpen hebben voor de rest van de nacht. Sinds vorig jaar is er ook naar verluidt sprake van 2 rustdagen, te weten voor dit jaar op maandag 19 juli en zaterdag 24 juli. Dinsdag 19 juli start de nacht met Eddy W. Traditiegetrouw verwacht ik daar een voorprogramma door dochter Marina met o.a. een paar keer uitzicht op haar ondergoed en een nummer over Spaanse wijn en maneschijn. Afspraak voor al het vergezellig volk om 22u aan de ingang links van het Belfort.

Woensdag 20 juli trek ik met Stefaan, Joos, Birgit, Matthias, Bram, Hanna en Ewoud naar “‘t Levend Lijk” van de Van Daele Compagnie. Het plot is veelbelovend: “In het café bij Paula wordt er telkens ruzie gemaakt tijdens het kaarten. Op een dag komt de begrafenisondernemer met een schitterend idee om eens iets anders te doen. Via een advertentie kunnen ze een reis winnen naar Brazilië. Om de vrouwen thuis te laten stelt Honoré voor om tante Elvire in Brazilië te bezoeken. Wanneer ze eindelijk slagen om alleen te vertrekken, stellen ze met grote verbazing vast dat tante Elvire bij de terugreis vermist is. Ze proberen het probleem op te lossen door ” ‘t levend Lijk” mee te brengen naar huis! Stephanie, Honoré’s dochter, voelt dat er iets niet klopt en gaat ten rade bij mijneer Alfonso, een spiritist. Ongeloofelijke toestanden doen zich voor in het café door deze ingreep.” Wie mee wil gaan – afspraak om 19.15u aan De Buurtloods op de Muide – kan maar beter reserveren.

De rol van "mijneer Alfons" lijkt op het lijf geschreven van Willy Everaert (2de links op foto), de onnavolgbare voorzitter annex organist van de Van Daele Compagnie.

Donderdag 22 juli staat de klassieke Gentse Feesten-avond met de Fantastic Four op het programma, hetgeen zonder twijfel weer vonken zal geven. Vrijdag 23 juli start met een BBQ ter hoogte van de Site Jacob Van Artevelde alwaar Ewoud huidige en gewezen leden van Stuveco, één van de onderscheiden organen waarvan ik ooit voorzitter was, uitnodigt. Dit zou, een bijzondere nacht in mei in het achterhoofd, wel eens later op de avond heel feestelijk kunnen worden als we ons met de aanwezigen in karavaan naar de Gent-centrum begeven.

De Fantastic Four verzamelen awards en eretitels. Zo haalde Marc onlangs zilver in de concours "De Wijste Prof Van Gent". Met de Four danken we onze haag van successen in de eerste plaats aan leergierigheid en Marc weet als geen ander op welke manier nieuwe kennis kan verworven worden.

Ook zondag 25 juli wordt de BBQ aangestoken. Dit ter ere van Pieter en zijn vrouwenharem. Kate Ryan wordt ons dessert. Een dubbele second chance bovendien. In 2008 hadden Pieter en ik immers ook afgesproken om Kate te gaan monsteren tijdens de Feesten maar de nacht ervoor, zoals hier redelijk voorposterig beschreven, werd voor hem net iets te feestelijk. Het concert van Kate Ryan raakte daarnevens uitgerekend uitgeregend. Maandag 26 juli is de dag van de lege portemonnee en traditiegetrouw een weerzien van allerlei fraaierds die ik eerder tijdens de Feesten tegenkwam. Stefaan tekent alvast Present.