In tegenstelling tot Koen Hostyn vond ik het – overigens uitstekend voorbereide – debat niet zo’n grote strijd. De kandidaten waren, net als ikzelf twee jaar geleden, duidelijk vermoeid, op één kandidaat na die vriend en vijand verbaasde…
De sterkste
Mochten de stemmen verdeeld worden op basis van het debat, dan haalde Thijs Verbeurgt zonder enige twijfel het Bestuurscollege binnen. Thijs was vinnig, durfde voorbij de lauwigheid te gaan en bespeelde perfect het publiek. Ik applaudiseerde vaker voor hem dan voor de andere kandidaten samen…
Jasper D’Hooghe gaf de indruk niks met de studentenverkiezingen te maken te hebben en een kwartier voor het begin van het debat van straat geplukt te zijn om in ruil voor een pintje de “UGent voor iedereen”-kleuren te verdedigen. Niet gehinderd door al te veel kennis (tot tweemaal toe dacht hij dat Koen Colpaert Rob Caluwaerts was) verloochende hij echter nooit zichzelf en zijn Sint-Niklase accent kon ook mijn buurman charmeren. Jasper D’Hooghe had niet misstaan in het gezelschap waarmee we vannacht de bloemetjes buitenzetten.
De meest geïsoleerde
Om één of andere duistere reden (makkelijk scoren? nu al spelletjes spelen?) vonden de kandidaten het nodig om herhaaldelijk pogingen te ondernemen om Koen Hostyn te destabiliseren. Ze mislukten daar echter nogal in aangezien Koen zich op een dynamische en inhoudelijk sterke manier wist te verdedigen. Recht door zee, zo ken ik Koen en zo apprecieer ik hem. Samen met Koen Colpaert vond ik hem tot de betere debaters behoren.
Bart Bogaerts deed het veel minder bedeesd dan gedacht. Nooit konden zijn tegenstanders of het publiek hem echt in het nauw drijven, ondanks zijn ongewone programma en campagne. Bart eet duidelijk bij voorkeur appels uit zijn eigen boomgaard.
De guitigste
In tegenstelling tot wat ik verwachte, was het niet Charles Van den Bossche de hartenveroverende kwajongen van het debat, maar Koen Colpaert. Koen voelde zich duidelijk (en veelbelovend) in zijn sas tijdens het debat en kwam een aantal keer verfrissend uit de hoek.
Geert Cleuren besefte zeer goed dat op het debat weinig stemmen te rapen vielen en had zich duidelijk voorgenomen om vooral niet tegen de schenen van toekomstige collega’s te schoppen. Zijn tussenkomsten waren schaars, maar weldoordacht. Na het debat was er overeenstemming dat, op basis van zijn campagne, Geert waarschijnlijk het meest zeker is dat hij straks zal verkozen zijn en zijn tegenkandidaten kijken uit naar een samenwerking met hem.
De moeilijkste om te omschrijven
Ondanks zijn brains, ondanks zijn verbale kwaliteiten, bleef Koen Hoornaert een beetje in de schaduw staan van Thijs en de andere Koen’en. Waarschijnlijk deed hij dit voor een stuk bewust en wat hij zei was altijd onderbouwd.
De meest verbazende
Charles Van den Bossche blijft verbazen. Tijdens de campagne ontpopte hij zich totaal onverwacht tot revelatie: Charles en Bert gingen er ongelofelijk voor en werden door velen tot absolute favoriet gedoopt. Charles was vlot, Charles toonde engagement. Op het debat verbaasde hij weer, ditmaal echter door opvallend afwezig te zijn en geen enkele prik uit te delen.
Willem Van Tittelboom toonde zich nog afweziger dan Charles Van den Bossche. Hij bleef thuis.
Allé, de link is juist en toch ene die het over zijn lippen krijgt dat Bart Bogaerts dat helemaal niet slecht gedaan heeft. Je zit er overigens twee keer flagrant naast met je prenostiek. Bogaerts, Colpaert, Hoornaert en Cleuren zijn verkozen.
Tom, hoe meen jij dat nu al te weten?
Is het uw persoonlijke pronostiek of is de uitslag u al bekend?
Ik zou het persoonlijk wel jammer vinden als het al gelekt zou zijn, de kandidaten hebben tenminste recht om het als eersten te vernemen.