DAG 10 – tiptop en prijsvraag

Vannacht sloot ik de Gentse Feesten – niet geheel toevallig – af in het geweldige bijzijn van Joos en Stefaan (in het begin vergezeld van Fanny) en later ook Pieter. Onze doelstellingen waren vooral culinair: na een etentje-met-groenten, zouden we ook nog een spitburger (anders was dat kraam voor niks ontploft), een dul frietje en een pastabeker eten. Zouden. Uiteindelijk bleek ik de enige van het gezelschap die enigszins culinair decadent de Feesten afsloot.

In de – ja allo – Baudelo (onderbroken door een kort bezoek aan de Korenmarkt voor het – redelijk bedroevend – kaarsenafscheid aan de organisatoren van de Feesten) ontsponnen zich daarna vele discussies die de gedurende de Feesten opgebouwde relaties enigszins onder spanning brachten. Zo stelde Stefaan dat volgens hem de gemiddelde Vlaming een bedrijfsleider met 49 werkmensen percipieert als een middenstander. Degoutant! Daarna zijn we – hoe kan het ook anders – richting Duveltent getrokken voor een laatste dans. De grote hits passeerden, de eerste tranen vloeiden. Van de Duveltent op de dag van de lege portemonnee weet je: tweestromenland met rijstepap.

De Vlasmarkt maakte deze ochtend het plaatje helemaal af, met de kleindochter van Annie Geraerts, Peter zijn botram mee uuflakke, Matthias Laevens die om de 5 minuten belde maar onvindbaar bleef en Bram Spiessens die voor de eerste keer tijdens de Gentse Feesten trakteerde. Uiteindelijk werd het half negen.

Deze Feesten waren waarschijnlijk de beste die ik ooit meemaakte. In elk geval werden alle verwachtingen ingelost. Ik probeer de komende uren nog wel iets samenvattends te schrijven.

Laat mij deze reeks postjes eindigen met een prijsvraag. Elkeen die een briefje met het juiste antwoord opstuurt voor 5 augustus, wint een prijs!

Vraag:

Behoort Lokeren tot het Waasland.

Op te sturen naar:

Jef Burms

Hooiaard 14

9000 Gent

DAG 9 – In elkaar geslagen door 20 marokkanen

Hallo. Ik heb het vandaag ne keer of 10 gezegd. Ik voelde mij alsof ik in elkaar geslagen was door 20 marokkanen. Dat komt omdat ik gisteren een halftientje deed en er vandaag al om 14u30 uitmoest. Om 15u30 werd ik immers in ledeberg gehuldigd als winnaar van de vDK-rijs 2008. Met pannekoeken. En een monumentale foto. Eerder ik al een geldprijs, een prachtig boek en een ijzeren trofee. In elk geval, ik was tevreden dat Geert, Lientje, Stefaan, Fanny (deze twee laatsten bedachten me ook met een mooie cadeau), Joos, Ann-Jo, Peter, Lynn en Ewoud me door hun aanwezigheid zoveel eer aandeden. Ik wil dan ook mijn overwinning in deze prijs opdragen aan alle kalanten van VDK. Fotos van deze plechtige momenten volgen later.

Daarna ben ik naar mijn kot gegaan voor een dutje. Pieter belde af, dus dat was wel de meest extreme domper op de feestvreugde van deze GENTSEUH FIESTE. In elk geval. Niet toeval. Het waren Geert, Lientje, r Stefaan, Joos en zijn eegaaaa die e r vanavaond weer bijwaren. Bij Kate Ryan, In de Duveltent enzoverder enzovoort. Deze mensen bleken deze Gentse Feestenvoor mij te maken. Zij waren het houvast waardoor ik niet helemaal was verrast. Over Kate ga ik later nog wel iets schrijven. In elk geval werd haar optreden verneukt door de harde regen (naast door mijne naam op het BASE-bord). Daardoor zijn we 3 uur in de Duveltent geweest, met werkelijk alle hits. Ne Mexico, ne tweede Mexico, ne Dromen zijn bedrog, ne connermar,s fdf, nen beetje verliefd, I did I t t may way, ne Thank you for the music, ne safriduo, ne destination calabria, ne i will survive, ne que sera mi vida. Ge kent ze ondertussen wel.

DAG 8 – Ne witte grand cru !

Dag iedereeeeeeeeeeen! Mahahahahahaf! Vannacht was werkelijk dehgpotutant goed. How can I breathe without you? Om 20h30 ben ik gaan genieten vzan de schitterende witgekalkte keuken van Stefaan en Fanny, noch gelegen in Moorslede, nochg gelegen in de Visserij. Noch belegen. MOEHAHAHAHAHA. Bon. Alle gekheid op een stokje. Het was bijzonder lekker. Al die smaakske s smaene. Daarna zijn Stefaan zijn ik naar de N-VA-boite getrokken in de bennesteeg nummerke  2. Bon. Dat was daar precies een terras in de Provence he. Ge kon u daar lazarus zuipen zonder een briefke van 5 euros op te maken. Echt. Ze mogen daar dan hakenkruisen aan hun muur hebben hangen, in de zak gade daar nu echt nooit ne keer gezet worden he.

Bon. Daarna zijn we naar de Duveltent geweest he. Met onder andere Jeroen Se Schenoemaecket en zijn vriendin. Bon. Het waren daar weer alle nummers die ge kunt dromen he. Ambiance. En! Vooral. Met Stefaan kunt ge al eens een deftige discussie of een deftig kasnsspepel opzeten?.

goed; Daarna zijn we naar de Vlasmarkt geweest. Ik heb daar Cedric ne keer goed ontmoet. Diene zatlap viel zo gelijk van het ene complimentje in het andere. Ik heb daar veel verouderde gezichten gezien. Zoals iemand van de tekenschool van vroeger. Hij zou beter ne keer ofwel mij wa meer uitleg geven ofwel ne keer een potlood in zijn gat steken. Maar! VOOAL! Plots stond Pieter achter mijne rug. En ge kunt het u voorstellen. We hebben daar samen met Leen nog ne stevige lap op gegeven. Den beste lap op de Vlasmarkt ooit, denk ik. Pieter met zijn Kalvermarkt heeft onder andere nog ne Irisch Koffie over een vrouwmens gegoten die hem had natgespatterd. Ge kunt u voorstellen wat voor een calamiteiten dat bracht. En plaats voor ne tango was er ook al. En ik heb – tis een traditie – de kaasplank opnieuw opgehoffen. Mattias Willems was daar ook. Das nu toch echt ne keer een ster he zeg. Die is daar samen met mij tot de lesten gebleven he diene mengs. En we hebben gezongen van het kleine café aan de haven dus. Daarna heb ik zo ook nog efkes genoten van een prachtige zomerzon die was ontstaan ter hoogte van de Koningstraat, in het gezelschap van Bart en zijn vrolijke vrienden van Man Doet Hond.

DAGSKE 7 – Bon!

Goeiemorgen aan alle mengsen van ne goeie wil. Vanavond was zoals ge kost verwachten ne goeie Gentse Feesten – avond. Ik kan u één ding echt wel verzekeren. Het volgende. -> -> -> Als ge ooit een perfecte Gentse Feesten – nacht wil maamekane, dan moet je die starten in Moorslede (zo wordt deze deelgemeente van Oosterzele door Stefaan althans genoemd), bij Marc en Marleen, dichtbij hun Magnolia Grande Flora en hun BBQ. Echt he… Het was daar zo waanzinnig gezellig. Het was daar allemaal zo waanzinnig lekker. Van Marleen”s cakes weet je: telkens opnieuw onverbeterlijk. En Marc’s fruitsla mag er ook best zijn. Zeker met een bolleke ijs.

Magnolia Grande Flora (1)

Magnolia Grande Flora (2)

Stefaan stak graag een handje toe.

In elk geval: dit jaar was er aan Portus Ganda, bij het GSR-aperitief, bij de GSR-ezelsdracht ook, veel minder drank dan vorig jaar, toen ik voorzitter was van dat orgaan. Het deed mij inelk geval niewaar plezier om sommige mengsen nog eens teruggezien. Zoals ne keer Lien en ne keer Kathleen me Jonas en zo ne keer Jeroen Schoenmaeckers en zijn Ella elle l’a. En Mattias Willems. En zelfs met een stoffig persoon als Hans kon al eens een mopje getapt worden. Typisch te Gentse Feesten. TE Gentse Feesten. En in de Duveltent kregen we weer dubbele Duvels. Omdat we dubbele bestelden. En betaalden. Zonder camionette. En Stefaan kwam erbij. Met zijn collega’s. Onder andere ne Eric uit de Visserij. En Matthias Laevens kende ongs vandaag wel ne keer.

Maar! Op de Vlasmarkt ben ik daarna Stefaan en Co kwijtgeraakt op een gegoven moment. Ze waren weg. Bon. Ik ben dan naar mijn prachtige kot gegaan, ge weet het wel zijn. En daar heb ik dan Frederick nog mogen trakteren op een slaapmutske. En ik ben nog naar de bakker gegaan en al. Ge kunt u voorstellen dat dat hier nogal ne gang gegaan is.

De foto’s staan wel nog op Stefaan zijn toestel, n iewaar. Ondertussen is het toch weer 8u57. En ik heb zin in ne Rosbief. Met kroketten. En eventueel – als het niet teveel gevraagd is – ne groentekrans.

Morgenavond trek ik opnieuw met Stefaan op pad. Wie graag wil invoegen ergens, die moet maar smsen (0486/49.27.52).

Jaak Gabriëls en Dirk Abrams. En Hugo Symoens.

Dagske 6 – Ik val om.

Bonsoir. De Gents e Feesten zijn toch echt niet te doen he. Volgens lij, als ge de Getntse Feesten een heel jaar zou meemaken, de drug een heel jaar zou proeven, ge zou u voelen gelijk Cyranno De Bergerac. Ge kent hem wel he. Bon.

Awel, vandaag startte dus met de Lachboot he . Met Lientje, Peter, joos en ik vaarde hij uit . Het was fenomenaal. Hihi Hihi Haha Haha. De mengsen rondom ongs moeten nogal wa gedocht hemmen. Bon. Twas in orde op diene boot. Twas een perfect begin. Een impressie vanop de lachboot:

Meer foto’s van ons op de lachboot vind je hier.

Daarna zijn we naar In Pcooa Luppo geweest, in de bek van de welp, op aanraden van Nicholas ooit. Eigenlijk was het daar niet perfect, maar Geert Cleuren schrijft daar later nog over . Bon.

En daarna zijn we dus naar het NVA-dteraasa in de Bennesteeg nummerko twee geweest. S tefaan en Geert gingen mee. Het ging daar goed met de Waalse varkents; En Ewoud kwam ook af. Van zijn zittende baby. Bon.

En daarna werd de Duveltent aangedaan. Hoe perfect da da was, ge gelooft het nie. We hebben zelfs vremde buizen vebrtrokekken in onze camera met Lientjr.

DAG 5 – Ik rust. Maar niet plat.

Zoals gepland – het is eigenlijk een traditie – rust ik vandaag. Geen druppel alcohol raak ik aan. Geen ene verstuikensgrage voet zet ik in de Duveltent. Geen enkele duik, tussen of naast da glas, maak ik.

Ik had dus de kans om, min of meer halfweg, een tussentijdse balans op te maken van de Feesten. Eigenlijk is het onvoorstelbaar. Een heel jaar kijk je uit naar de Feesten, je leeft helemaal ernaartoe en toch slagen de Feesten er dit jaar in om werkelijk alle verwachtingen in te lossen. Misschien kan ik dan ook maar best belangrijke kompanen als Joos, Geert, Lientje, Ewoud, Stefaan, Esther, Bram en Nicholas (zij waren er al verschillende dagen bij en dat op een bijzonder fraaie manier) al eens bedanken. Ik zou hen allemaal graag een Porsche schenken, als ik een loterij won waarmee ge er een paar wint (in plaats van mijn buurman).

Dag 4 – We schrijven verder aan de perfecte Gentse Feesten.

Waw! Vandaag was weer een succesnumero he… Na de ontdekking van Ewoud en mezelf als obligate dronklappen in een fotoreportage in De Standaard en een rapportering van de prospectie van Geert en Lientje Cleuren en Van Den Steen van de site “Garages Jacob Van Artevelde” voor het pingpongtoernooi van de Beestige Bikers, bracht vannacht echt wat vannacht moest brengen om alle verwachtingen in te lossen. Met Moeder Latijnse. Te weten: met Joos, met Caroline, met Pieter, met Korneel, met Philip, met Stefaan, met Tine, met Kathleen en met nog een paar andere charels.

Dag 3 – Kinder Bueno Vista Club

Maf. Moest ge mij nu vragen welke dag ik het tofste vond van de afgelopen dagen, ik zou het echt niet weten. Deze Gentse Feesten zijn top. Wat vandaag in elk geval exigeant was, was het feit dat Nic en ik, toen de rook om al onze mederijders verdwenen was, er toch nog een aardig potje van maakten op de Vlasmarkt. Daarbij werden we begroet door talloze oude vrienden en nieuwe kennissen. De zon verscheen. We voelden ons zalig. Bij Sint-Jacobs.

We startten de avond, zoals afgesproken, bij Nic en Tineke. Op hun prachtige terras, alwaar vele prachtige BBQ’s hadden kunnen plaatsvinden. Nic gaf ons wat Rafiki – op basis van druiven, uniek – te drinken, alsook twee fleskes champagne – Marleen ging compleet door Nic’s dak door de ontkurke flessen en – vooral – hun dopjes. Daarna werd de Clochard De Luxe aangedaan om de inwendige mens verder te sterken. Een terrasje aan de Hoogpoort werd daarna opgezocht en in de Limonada – ondertussen een traditie – kwamen we tot een laatste drink in het gezelschap van Marc en Marleen. Danny Fabry was nooit ver weg.

Daarna restte ons nog anderhalf uur Duveltent. Het was daar opnieuw een voltreffer. Zeker omdat Joos ons komen vergezellen was. En al even zeker omdat Lientje via Geert’s koerierdienst choladekoeken had laten afleveren in de tent. Die koeken waren een echte succesnummer. In elk geval was ik zeer tevreden dat Stefaan – vergezeld door Fanny – opnieuw in ons gezelschap was, voor het eerst dit jaar. Als ge zo ne steen hebt in uw leven, dan begrijpt ge waarom Jezus ooit de kerk bedacht om op Petrus te bouwen.
Morgen volgt opnieuw een veelbelovende Gentse Feesten – avond met Moeder Latijnse. Alle sympathisanten zijn welkom. Eddy Wally wordt zeker aangedaan en – hoe kan het ook anders – de Duveltent wordt opnieuw bezocht. Hopelijk breien we er opnieuw een lange staart aan op de Vlasmarkt.

Ondertussen is het 9u03. En ik hem zin in een kommeke soep.

Van de Gentse Feesten weet je: onbemande heftruck zonder richtingaanwijzers.

Maf. Dit stukje was echt het lezen niet waard. Behalve voor losers.

DAG 2 – Recht in da glas.

Bon. Wat denkt ge ervan? Vandaag was weer een dag om in te kaderen he. En boven uw bed te hangen. Uw bed! Gestart aan Portus Ganda, met evenveel fleskes als sterren aan de hemel. Geëindigd aan Ewoud zijn fiets. En aan het Pastabekerkraam. Kendet nog? Bon…

Eigenlijk was vandaag perfect. Hoe kon het ook anders? Om van mijn slordige imago af te raken had ik zelfs een vest aangedaan. Aan. Gedaan. Een perfecte Gentse Feesten – dag. Op gang komen kon vandaag op het schip “Jacob Van Artevelde” (zonder boterhammen) dat ons (Geert, Lientje, Peter, Lynn en mezelf) doorheen de Gentse Haven voerde. We zaten op het dek. We genoten van het uitzicht. We genoten van de zon die er soms al eens doorkwam. We genoten van de Grills-chips. We genoten van de 80 miljoen omwonenden van de papierfabriek. Briljant. Echt. De haven is super. Surf allen naar http://www.de-wilde-eend.be. Wij worden lid van het feestcomité.

Maar goed… Vanavond. Vannacht. Awel ja. Na Portus Ganda volgde vanzelfsprekend de Duveltent. We gingen daarheen in haasje-over-stijl. De tent deed haar best. We genoten. We dansten. We vielen, recht in da glas. Er werd ook geroddeld over Ewoud’s garageS. En! Zijn lidkaart van de Beestige Bikers werd verscheurd. De vraag is of Velpon in deze nog enig soelaas kan brengen. Bon. In elk geval: op het einde van de Duveltent haakten velen af. Geertlientje was moe, Estherruth herinnerde zich plots haar vakantiejob en Geraldthibaut geraakte in een existentiële schok. Opnieuw eindigde de avond dus in een Ewoudstijncola.

Vandenavond start op het prachtige terras van Nicholas. Daar worden de fantastic four (Nicholas, Stefaan, Marc en ik) weer herenigd, in het gezelschap van ook Marc’s vrouw, Marleen. Na een aperitiefke – en Nicholas ként iets van aperitiefkes, zeker op zijn eigen terras – zullen we dan wat gaan eten om ons daarna in de Feestenzone te begeven. Ge kent het. Ge SMSt me.

DAG 1 – Magistraal! Ik mocht zelfs een nummerke kiezen in de Duveltent! Kendet?

Waw. Wat een ongemeen schitterend begin van de Gentse Feesten vandaag. Het was echt briljant. Ronduit af. Niet enkel een nacht, maar een hele dagennacht… Om 13u30 begonnen we met onze Gentse Feesten – drink. Het was prachtig. Meteen zat de sfeer erin. Esther, Olivier, Bram, Joos, Ewoud, Peter, Kathleen, Jonas…

Prachtig! Danny Fabry was nooit ver weg. De stoet was daarna (daarna als in “toen Lientje haar glas ophad en wij een karton) wonderbaarlijk. Als in een droom – waarin Jo Vally ‘je’ zag staan – kwam de zon tevoorschijn tijdens de parade en – zoals Garry Hagger weet – dan lacht iedereen. Het was geniaal. We hebben trouwens een stoelekesdans gedaan tijdens de parade, met als winnaar: Geert Cleuren. En we hebben naar de Rector en vice-Rector gezongen en gezwaaid die aan de overkant van het Braunplein zaten. Daarna hebben we de drink op mijn kot verdergezet, met onder andere Tine Coddens. Mijn kot was gelijk ‘t Feestpaleis in Beervelde: een tempel van drank en dans. Daarna hebben Joos en ik gedut.

Om 21u werd er opnieuw afgesproken afgesproken aan de Dulle Friet en om 22u aan de McDo. Vandaar zijn we dan naar Pole Pole gegaan om ne tribute te brengen aan Barry White. Twas in orde, echt. Ellen had wel schrik van een borstvalling. En dan! EN DAN! Dan zijn we richtinch Duveltent getrokken. En ja… Briljant. Exceptioneel. Wonderbaarlijk. De DJ van de Duveltent heeft écht, n.a.v. mijn stukjes over zijn heiligdom, om 1:00 op mijn vraag “Mexico” van de Zangeres Zonder Naam gespeeld. Kunt ge u zoiets voorstellen? De DJ van de Duveltent die u vraagt wat hij moet spelen. Ge voelt u écht de koning te rijk om zo’n moment. Nicholas is ons trouwens komen vergezellen in de tent. Geloof me, ook diene mengs was zeer hard in vorm. Kendet?

Daarna zijn we richtinch Vlasmarkt getrokken waar de meesten van onze vandaagse bende het redelijk vlug zijn afgetrapt. Joos en AnN-Jo moesten nog iets uitsteken met Koningin Fabiola, Lientje moest haar cake uit de oven gaan halen voor morgen (en Geert moest dus volgen), Nicholas moest goede punten scoren en Bram kon geen drank meer aan (hij was al een keer of twee – ook dat is een traditie – tegen de grond gegaan)… Stoere Ewoud en Sterke S- hebben dan maar op hun tweetjes nog een Vlasmarktje gedaan. S- bleek in de Jacob Van Arteveldestraat, waar vele boterhammen gesmeerd worden, een slordige reputatie te hebben. Ewoud verdient echt een Pierke Pierlala – hoedje.

En nu heb ik zin in een kommeke soep.

SMS me !

SMS tijdens de Gentse Feesten – nachten. SMS me als je wil aansluiten bij onze Feesten – gang (ik geef elke dag aan met wie ik de volgende dag op schok ga), als je een escaperoute zoekt of later nog eens een Dulle Friet wil steken of een Vlasmarktje wil doen. SMS me om een impressie te delen over de zaligste Gentse Feesten ooit of SMS me als je op zoek bent naar een geschikt spreekwoord. Of SMS me als je wil logeren in mijn bibliotheekkamer. Het lukt je best.

0486/49.27.52

Nog 1 keer slapen.

Eindelijk. We zijn er. Wat 46 dagen geleden begon met dit blogstukje, eindigt hier. Ik heb het Gentse Feesten-lied besproken, herinneringen aan eerdere edities opgehaald (hier, hier en hier) inclusief de mensen waar ik de afgelopen jaren mee op pad trok (hier, hier, hier en hier), over Eddy Wally en Milk Inc. Ik heb het programma opgelicht (hier en hier), de mensen aangehaald die ik dit jaar wil ontmoeten (hier en hier), over gentblogt geluld (hier en hier), een maand op voorhand de Gentse Feesten Parade – route afgestapt met fotows en al (hier en hier), mijn plannen voor de eerste dagen toegelicht (hier) en verteld over mijn aangekochte drankvoorraad (hier). Ik ben klaar. Ik ben er ongelofelijk klaar voor. Van de Gentse Feesten weet je: kleiduifschieten, met jezelf als zekere winnaar (in plaats van Geert Cleuren).

Zoals eerder gemeld, starten de Gentse Feesten met de Gentse Feesten Parade – ik volg even de organiserende fuckers die die drie woorden van elkaar schrijven. Om dat gegeven wat meer in de verf te zetten, heb ik een toffe-studentenvertegenwoordigers-drink op mijn kot op poten gezet om 13:30. Lien C, Kathleen D, Ellen C, Koen H, Geert C, Lientje V, Joos F, An-Jo J, Ewoud Q, Esther M, Olivier C… Zij zullen er alvast zijn, niewaar. Mijn 1,5-literfles Cava zal al even alvast soldaat gemaakt worden. Volgens sommige bronnen zou er daarenboven ne cake met drank voorzien zijn. Daar kunt ge nooit mee misdoen, dat spreekt. Rond 14u30 zullen we dan naarbuiten gaan om hetzij aan mijn deur, hetzij op het Braunplein de Parade te gaan aanschouwen. Wanneer de Bellenman ons “Een goeie Gentse Feesten” toewenst, zijn we vertrokken. Richting de goot.

Trouwens! Ik kreeg gisteren een berichtje van een andere absolute held: de DJ van de Duveltent! Voor zover dit geen grapje is, heeft deze me gevraagd een nummer op te geven dat zal gedraaid worden morgen om 1:00 in de Duveltent. Ik koos voor Mexico van de Zangeres Zonder Naam. Sommige fraaierds weten waarom. Soms voelt een gewone Gentse volksmens zich echt wel de koning te rijk…

Juij! Champagne! Vanaf morgen start ik met mijn Gentse Feesten-dagboek.

Nog anderhalve keer slapen. JUIJ!

Maf! De Gentse Feesten zijn echt als zweven, zelfs zonder van de grond te komen. Kendet? Jonas zei het daarnet nog. Hij zei: “Die glimlach gaat echt wel niet van uw gezicht he vandaag”. Natuurlijk niet. Zelfs niet als de Duitsers opnieuw Polen zouden binnenvallen. Of zelfs niet door ne toek-op-mijn-muil-derop. Door 10 Turken ofzo. Of Marokkanen ofzo.

Die toek zal alleszins niet komen van Danny Fabry. Nadat ik gisteren, zoals beloofd, de – weliswaar satirisch bedoelde – onwaarheden over hem op mijn blog had verwijderd, bleek hij vanmorgen erg tevreden. De artiest had duidelijk – zoals in zijn huidige hit – de zomer meegebracht. Hij beloofde me zelfs een uitnodiging voor zijn verjaardagsfeest. Erg attent!

In onderstaand filmpje zingt Danny Fabry “Ik heb de zomer meegebracht”. Het publiek zingt meteen het vrolijk liedje mee!

Ik ga tons nu nog een klein dutje doen.

Nog 2 keer slapen! OPGELADEN! En gedaan met satire over Danny Fabry!

Maf! Onwaarschijnlijk hoe blij ik me voel. De afgelopen dagen laadde ik de batterijen op in Holland (met een privé-sauna en al) en ik voel mij momenteel overladen. Want! Ik voel de Feesten. Constant. Ik glimlach. Juij! Vannacht kreeg ik om 4u54 een berichtje van ene Kristof een al even geniaal als eenvoudig berichtje, nl. “De duveltent staat al te wachten”, hetgeen ik dan vandaag naar enkele fraaierds heb geforwade(t?)(d?). Hoera. Champagne! De Gentse Feesten: verliefd zijn, maar dan echt.

Maandag begon mijn vierdaagse in Nederland supertof maar eigenlijk ook een beetje grimmig. Ik kreeg immers telefoon van één van mijn idolen, Danny Fabry, over wie ik de afgelopen maanden enkele stukjes bijeen blogde. Danny Fabry vroeg me die stukjes te verwijderen. Iedereen die me een beetje kent, weet dat ik Fabry écht genegen ben en écht van zijn muziek – onversneden jeugdsentiment – hou. Mijn stukjes hadden dan ook niet de bedoeling onwaarheden (want dat waren ze) voor waar te verkopen. Zijn “Het kan me niet schelen dat ge mij niet graag hoort zingen, ik heb toch optredens genoeg” deden dan ook pijn. Mijn poging (trying is the first step to failure) om hem op een satirische manier eer aan te doen – ieder vogeltje zingt zoals het gebekt is – bleek echter in het verkeerde keelgat te zijn geschoten. De stukjes over Fabry, nog steeds één van onze meest gevraagde artiesten, zijn dus verwijderd. Op mijn manier eer brengen aan een idool is me immers geen proces “van honderdduizend frank” waard. Onderstaande banner geldt als een laatste eerbetoon, want ik heb het echt zo niet bedoeld, Danny. Een gehandtekende foto van de ambiancemaker van Vlaanderen blijft echter hangen op mijn kot.

Nog 6 keer slapen. En ik geef er de brui aan!

Morgenvroeg vertrek ik samen met Jonas richting Nederland om aldaar 4 dagen lang niks anders te doen dan te wildwaterbanen, BBQ’en, saunaën… Zowa chillen, kendet? Ik ga daar mijn batterijen voor de Gentse Feesten helemaal opladen. Pas donderdagavond of vrijdag zit ik dus terug achter mijn computer voor een nieuw aftelstukje.

Nog 7 keer slapen. Al wa drank!

Verdoeme toch. Ik ben vannacht blijkbaar vergeten ‘publiceren’. Aan zo’n stomme toeren merk je toch echt dat de Feesten naderen met rasse schreden.

Ik ben vandaag (gisteren dus) mijn karretje gaan vullen in het Lijmvenster. Kwestie van de Feesten-avonden te kunnen beginnen met een aperitiefke. De kassierster dacht waarschijnlijk dat ik een drankprobleem had, want ze permitteerde zich een “Duidelijk iets te vieren”. Waarop ik “Natuurlijk. De Gentse Feesten.” En zij weer “Ah. Wanneer beginnen die?”. Ze had geluk dat ik geen vat ruwe olie mee had. Om over haar hoofd te gieten! Kassiersters in het Lijmvenster: lauwe kampvuurtjes. Mijn vangst:

• Een fles van 1 1/2 liter Cava
• 4 babyflesjes Piper Heidsieck
• 2 flessen Absolut Vodka (ne Blue Label en ne Raspberri)
• 6 fleskes van Betty hare Italiaanse cider
• 1 fleske Vanillejenever (als herinnering aan een vervlogen traditie)
• Een extra fleske Amaretto
• Een fleske Kir Royal, voor als de koning amets keer moest passeren.

Ik ben wel vergeten om een Boswandelingske mee te pakken. Verdomme toch!

Nog 8 keer slapen. Wat een gloed in ons hart.

Maf! Daarnet stapte ik langs de Graslei. En! Men was daar het dingske aan het opbouwen waar de artiesten voor Pole Pole zullen optreden. Kundet u voorstellen? De eerste fysieke tekenen van het feit dat de Feesten er bijna zijn. Ik was zo blij. Een glimlach van een kwartier maakte zich meester van me. Matthias Laevens, diene jongen, heeft het kunnen zien. De Feesten zijn er. Nog even. We gaan zo hard genieten. Juij.

Nog 9 keer slapen. Wat plannen…

Jawadde. Geloof me maar, de Gentse Feesten worden reuzetop. Ik ga u tons keer inlichten over mijn plannen voor de eerste dagen van de Gentse Feesten.

Zoals eerder gesteld beginnen zaterdag 19 juli de Feesten met de Gentse Feesten – Parade, die ik een tweetal geleden al eens zelf ging verkennen (fotoverslag deel 1, fotoverslag deel 2). Waarschijnlijk zal ik een aantal mensen uitnodigen op een aperitiefje voorafgaand aan de parade om ons daarna over te geven aan de emoties die de doortocht van de stoet langs het Braunplein zal veroorzaken. Wanneer de belleman ons “Een goeie Gentse Feesten” toeroept, zijn de Gentse Feesten immers écht begonnen. Hoera. Feest. Juij. Champagne!

’s Avonds zal ik dan – eventueel na ‘T es veur d’agenten uuk Gentse Fieste bijgewoond te hebben – samen met Bram Spiessens, mijn vaste gezel voor de eerste avond van de Feesten, het Feestgedruis intrekken, waarbij vanzelfsprekend de Duveltent voor de zal worden aangedaan tussen ten enen en ten drieën. Daarna zien we nog wel, maar er zal in elk geval meer gegeten en gedronken worden dan cake, taart en appelsap.

Zondag wordt de traditie “Cel Didactiek @ Gentse Feesten“, hier aangekondigd, ingezet. We starten met een aantal flessen aan Portus Ganda. Deze avond zal moeten blijken of Olivier Cools goedgemaakt krijgt dat hij me niet op zijn verjaardag uitnodigde, of Geert Cleuren echt een Gentse volksmens is (en dus enkel Roman-pils drinkt) of Esther Melkebeke écht wel mee is met het Vlaamse lied (de Duveltent wordt een test) en of de onschuld van Ewoud Quaghebeur standhoudt. En wat de anderen betreft, zal moeten blijken of ze kunnen drinken, de dokwerkers.

De “fantastic four” (Stefaan, Nic, Marc en ikzelf) trekken, samen met alvast Marc’s eega Marleen, maandagavond op stap. Een avond waarop qua leuze de keuze is tussen “ne botram mee uuflakke”, “tis moeilijk bescheiden te blijven” en “beter een driedubbele dan een dubbele tong”.

Dinsdagavond is de avond van Moeder Latijnse @ Gentse Feesten. Ook die avond kondigt zich veelbelovend aan met notoire drinkebroers als Frédérique Joos, Pieter Coene, Mattias Willems en Matthias Laevens.

Woensdag plan ik een rustdag. Over het verdere verloop van mijn Feesten, bericht ik in een volgend blogstukje.

Masterproef online.

Aangezien velen aangaven dat ze mijn Masterproef wel eens wilden bekijken, stel ik hem bij deze online beschikbaar. Gratis en voor niks. Hier!

“Jobs, jobs, jobs”. Zo klonk het mantra van Guy Verhofstadt tijdens zijn verkiezingscampagne in 2003. Centraal in de regeerverklaring van Verhofstadt-II: 200.000 jobs in 4 jaar. Ook in de campagne van 2007 werd veel aandacht geschonken aan de arbeidsmarkt, de tegenstellingen tussen de Vlaamse en de Waalse in het bijzonder. Op 2 april van dit jaar titelde De Morgen: “Vlaamse werkloze man is stilaan een zeldzaamheid”. Wat de werkgelegenheidsgraad betreft, blijkt het plaatje net iets minder fraai.

De overeenstemming over de noodzaak van het optrekken van die werkgelegenheidsgraad lijkt al jaren groot in de Wetstraat en maar goed ook: de vergrijzing staat voor de deur en de 70-procentnorm voor de werkgelegenheid, vooropgesteld als streefdoel door de Europese Raad van Lissabon in 2000, is op het Belgische niveau nog niet gehaald. Over het recept om die doelstelling te halen lijkt in de Belgische politiek die overeenstemming er minder. Verschillende ideologische uitgangspunten en verschillende maten van voluntarisme staan tegenover elkaar. In de economische literatuur blijkt het niet anders te zijn: vanuit verschillende invalshoeken worden werkloosheid en werkgelegenheid in verschillende landen verklaard, gaande van een overheersend effect van verschillende belastingssystemen tot culturele verschillen. Verhofstadt en De Wever, Prescott en Blanchard: protagonisten in hetzelfde toneelstuk, uitgevoerd in een ander theater, voor een ander publiek.

Nog 10 dagen. Verder de Feesten voorbereiden.

De afgelopen en de komende uren bereid(de) ik de Feesten verder voor:

• Allerlei kleine, naar versnipperd papier ruikende, klusjes moeten afgewerkt worden zodat ik zorgeloos de Feesten-periode kan ingaan. Klotejobjes.

• De traditie wil dat ik een tiental dagen voor het begin van de Feesten naar de kapper ga. Zo ook dit jaar. Ik heb een afspraak voor morgen. Bij een andere kapper dan mijn kapper omdat deze laatste deze week helemaal volzat en ik niet wou wachten tot volgende week.

• Volgende week zal ik samen met Jonas de batterijen opladen. Ergens op vakantie. Iets lastminutig, waar er een sauna is.

• Morgen ga ik ook proberen een eerste reeks flessen drank te gaan onderhandelen in het Lijmvenster. Drank inslaan voor de Feesten: kankerverhaal.

• De Gentblogt-mailinglijst mag enkele voorstellen verwachten over wat ik graag wil recenseren.

• De donderdag en de tweede zaterdag van de Feesten moeten nog ingevuld worden. Liefst met een aantal tradities. Van tradities tijdens de Feesten weet je immers: geen schoonbroerhouding.

Nog 11 keer slapen. We zijn er weer.

De afgelopen dagen heb ik niet meer bloggewijze afgeteld naar de Gentse Feesten. Vorige week was – zoals te merken valt in mijn laatste stukjes – nogal een feestelijke week, met alle gevolgen van dien. Bovendien was het ook een week van afscheid nemen, met onder andere een laatste Bestuurscollege en een laatste Raad van Bestuur als studentenvertegenwoordiger aan de UGent. Zaterdag zwaaide ik immers voor de tweede keer (in 2006 als een eerste keer, als Burgerlijk Ingenieur) af, ditmaal definitief als (voltijds) student. De proclamatie was voor mij persoonlijk een topmoment. Ik studeerde af als Master in de Economische Wetenschappen met 823/1000, grote onderscheiding dus, met de VDK-prijs voor het hoogste resultaat in de Master erbovenop. Daarnaast had ik de eer namens de studenten de gelegenheidsspeech uit te spreken. Degenen die me wat kennen, kunnen vermoeden dat deze over ambassadeurschap ging, over fierheid op de Universiteit Gent. Het was zeker niet mijn beste speech ooit, maar achteraf bleken vele mensen hem toch geapprecieerd te hebben. In elk geval zal het de laatste keer geweest zijn dat mijn plaat bleef hangen.

Onze Rector omschreef de Universiteit Gent eerder als een instelling met vele kennissen maar weinig vrienden. Ik denk dat dat klopt. Maar. Zagen wij de afgelopen jaren onze instelling zelf wel graag genoeg om te claimen dat men ons in Brussel, op het ministerie en op de redactie, graag ziet. Kunnen wij verwachten dat de VRT ons steeds met zorg behandeld als wij zelf Universiteit Gent tot RUG of RUGent of UG in plaats van UGent – met grote U en grote G – afkortten? Kunnen wij verwachten dat de man in de straat de UGent erkent als de Vlaamse referentie als wij zelf niet fier zijn?

[...]

Laat ons fier zijn. Fier op deze universiteit, die ons een prachtige opleiding gaf, die ons ook daarbuiten, via de studentenverenigingen, via het medebestuursmodel, kansen gaf. Fier op haar Durf Denken. Fier ook op onze studentenstad. Gent is super. Laat ons buitenstappen als echte ambassadeurs. Ambassadeurs van de Faculteit Economie en Bedrijfskunde. Ambassadeurs van de Universiteit Gent. Wij alumni. Wij ambassadeurs.

Bovendien drukte de Rector tijdens zijn speech zijn persoonlijke appreciatie voor me uit en noemde hij me de beste ambassadeur van de UGent, waarop een spontaan applaus volgde in de Aula. Ik zal die woorden en dat moment nooit vergeten. Ze zorgden mee voor het prachtigste afscheid als student aan de Universiteit Gent, mijn alma mater waar ik ongelofelijk van hou en waar ik de afgelopen jaren met bijzonder veel passie aan participeerde, dat ik me kon inbeelden.

De receptie was vanzelfsprekend een aangenaam gebeuren. Dat vond Decaan Roland Paemeleire, verkozen tot de Wijste Prof van Gent, duidelijk ook.

Professor Heylen is zonder twijfel de hoogleraar die het meeste indruk op me maakte, waar ik het meest van opstak, tijdens de lessen.

Afstuderen in toga: velen waren sceptisch op voorhand, quasi iedereen was overtuigd achteraf.

Vandaag viel er een brief in mijn brievenbus van het stadsbestuur omtrent de maatregelen die ze namen om de bewoners van het Gentse Feesten-gebied de periode heelhuids te laten doorkomen. Ze moeten geen schrik hebben. Vanaf morgen tel ik verder af.

Nog 16 dagen.

En dat plaatst de vrijlating van Ingrid Betancourt toch in een breder perspectief.

Nog 17 keer slapen.

En alles is goed.

Nog 18 keer slapen.

De Gentse Feesten, wat kunde daarover vertellen? Awel ja, het is zoals het is he. Ge kunt daar nooit mee misdoen.

Nog 19 keer slapen.

Voila. Nog 19 keer slapen. Ik denk er het mijne van.