Hallo. Ik heb het vandaag ne keer of 10 gezegd. Ik voelde mij alsof ik in elkaar geslagen was door 20 marokkanen. Dat komt omdat ik gisteren een halftientje deed en er vandaag al om 14u30 uitmoest. Om 15u30 werd ik immers in ledeberg gehuldigd als winnaar van de vDK-rijs 2008. Met pannekoeken. En een monumentale foto. Eerder ik al een geldprijs, een prachtig boek en een ijzeren trofee. In elk geval, ik was tevreden dat Geert, Lientje, Stefaan, Fanny (deze twee laatsten bedachten me ook met een mooie cadeau), Joos, Ann-Jo, Peter, Lynn en Ewoud me door hun aanwezigheid zoveel eer aandeden. Ik wil dan ook mijn overwinning in deze prijs opdragen aan alle kalanten van VDK. Fotos van deze plechtige momenten volgen later.
Daarna ben ik naar mijn kot gegaan voor een dutje. Pieter belde af, dus dat was wel de meest extreme domper op de feestvreugde van deze GENTSEUH FIESTE. In elk geval. Niet toeval. Het waren Geert, Lientje, r Stefaan, Joos en zijn eegaaaa die e r vanavaond weer bijwaren. Bij Kate Ryan, In de Duveltent enzoverder enzovoort. Deze mensen bleken deze Gentse Feestenvoor mij te maken. Zij waren het houvast waardoor ik niet helemaal was verrast. Over Kate ga ik later nog wel iets schrijven. In elk geval werd haar optreden verneukt door de harde regen (naast door mijne naam op het BASE-bord). Daardoor zijn we 3 uur in de Duveltent geweest, met werkelijk alle hits. Ne Mexico, ne tweede Mexico, ne Dromen zijn bedrog, ne connermar,s fdf, nen beetje verliefd, I did I t t may way, ne Thank you for the music, ne safriduo, ne destination calabria, ne i will survive, ne que sera mi vida. Ge kent ze ondertussen wel.
Bon. Het is ni zo ne late dag geworden. Iedereen was rap moe en oud. En ik voelde die 20 marokkanen toch ook na mijn dubbele duvels nog. Het is nu 5u48. EN ik he b zin in e ne coca cola. Ne echte.
Je t’adore. Das geheimzinnig he.
Seut!