Je hebt er maandenlang naar uitgekeken. De koude winter wou maar eerst niet om. Traag en langzaam kropen langs de weken. Maar eindelijk, daar waren ze toch: de Gentse Feesten. Ondertussen zijn ze alweer een tweetal weken voorbij. Het ideale moment om ze nog eenmaal te evalueren en definitief af te sluiten.
Ik heb er maandenlang naar uitgekeken. De verwachtingen waren immens. Toch werden ze helemaal ingelost. De Gentse Feesten 2008 waren waarschijnlijk mijn beste Gentse Feesten ooit. Als we Walter Capiau en zijn “Goed begonnen is half gewonnen” mogen geloven, dan kon dat ook moeilijk anders. Mijn start, de Gentse Feesten – drink op mijn kot, was een absolute knaller. Gezellig. Feestelijk. Heel feestelijk. Uitgelaten. Verslagjes van het vervolg, staan in de vorige posts.
Mijn Gentse Feesten waren zo briljant door de halfgoden waarmee ik ze mocht beleven. 4 mensen waren een absolute constante (niet toevallig in die volgorde): Stefaan, Joos, Lientje en Geert. Zij gaven mij – Stefaan en Joos vaak samen met hun vriendinnen – deze briljante tijd, zij vallen niet te abstraheren uit een evaluatie van de Gentse Feesten 2008, net als Ewoud trouwens. Het mag duidelijk zijn dat de aanwezigen op mijn post-GF-BBQ niet toevallig gekozen waren. Een zeer bijzondere vermelding ook voor Nicholas, met wie ik het dit jaar op de Vlasmarkt de eerste keer helemaal zag licht worden en voor Pieter en Leen, met wie ik een doldwaze Vlasmarkt-ochtend beleefde. Ook Marc en Marleen zijn bijzonder bedankt voor de heel erg fijne maandagavond en de BBQ op vrijdag, zonder enige twijfel het beste Feesten-voorspel ooit. Stoelekesdanserje Esther was ook erg tof, na de receptie en zondagavond, net als Kathleen, Jonas (zeker in mijn zetel), de immer innemende Ellen en Mattias, die al graag eens de Vlasmarkt afsloot, de zatlap (dit jaar hield hij wel zijn broek aan, denk ik). Ook aan Peter en zijn N-VA-terras denk ik nu al enigszins nostalgisch terug. En de Duveltent was nooit hetzelfde geweest zonder de bezoekjes van o.a. Jeroen en zijn fraaie vriendin, speeltjes-Lien, Ruth en haar Anton-dansje, zatlap Philippe, zatlap Korneel, stoffige Hans, mijn zusje… Bijzonder grappig waren ook niet-trakteerder Bram Spiessens, de gerant van de Duveltent, en niet-kennis Matthias Laevens en bijzonder fijn waren de uitgebreide kennismaking met Frederick en Cedric. Ook verdienstelijk waren: de immer opgewekte Tine, de geinig champagnekurkenknallende Thibaut en de niet altijd zo ratelende Pieter.
Om toch een beetje informatie bij te houden voor het nageslacht, is het nog neerschrijvenswaardig dat mijn top3 qua plaatsen dit jaar (in die volgorde) de Duveltent, de Vlasmarkt en mijn kot waren. De Planchee, waar we een experimentele polonaise inzetten op Paradise By The Dashboard Light (of zo’n andere klassieker, ik weet het al niet meer), valt net buiten het podium. Trouwens: van de Gentse Feesten weet je: grabbelton voor Olympiërs. Mijn top3 der Duveltent-hits was – hoe kan het ook anders, na de goddelijke geste van DJ Alex jegens mijn persoon – Mexico (Zangeres Zonder Naam), Desenchantee (Kate!) en Thank you for the music (Abba), waarbij ik al eens graag mijn micro bovenhaalde. Smsjes, frieten en testosteron was er nog meer dan in 2007.
Op het N-VA-terras hebben ze niet graag dat je Et les Wallons sont des cochons zingt. Het zijn dan ook mietjes.
Deze Feesten werden ook extreem veel tradities bevestigd, zoals het dulle-frietjes-doen, clandestien haasje-over-springen, veel vallen, dubbele Duvels, op-maandagavond-met-Marc-en-Marleen-in-de-Limonada, Laevens opbellen bij Franse chansons… In tegenstelling tot vorig jaar stond de wereld bovendien wél stil tijdens de Feesten. Stil op het tempo van de drie bemiddelaars. Aan de Feesten heb ik dit jaar kennissen die tot vrienden ontpopten, nieuwe kennissen en enkele ruzies overgehouden. Voor gentblogt schreef ik enkel iets over “De Ondernemers”. Ge krijgt dat zelf wel gegooglet.
Dit was iets met een bolleke Baileys dat niemand luste, maar dat toch gekocht moest worden. Daarna heeft Ewoud nog heel mijn overheerlijk potje half opgesmuld.
Vele zaken die me overkwamen zal ik waarschijnlijk nooit vergeten zoals het vallen recht in da glas, de Irish Coffee die Pieter als vergeldingsactie over een dame haar arm goot. Vele vragen blijven ook onopgelost. Spreekt Leo Martin in zijn sketches met Gaston Bergmans nu Gents of Antwerps? Is een ondernemer met 49 arbeidskrachten een middenstander? Behoort Lokeren tot het Waaslangt? De Gentse Feesten 2009 hebben alvast hun bestaansreden…
Van deze fotow weten Joos en ik echt niet meer dat hij ooit getrokken is. Duidelijk is dat de 4e persoon van links een neger is.
Recente reacties