Gentse Feesten 2010: poging tot terugblik

Stel dat iemand me, door zijn of haar zin voor zinvolle investeringen, alle talenten van Shakira zou toestoppen. En stel dat ik al haar talenten zou mogen inruilen tegen andere talenten. Ergo, mijn leven: een lunapark met grijparmen. Wel, dan zou ik al haar talenten inruilen tegen zoveel mogelijk van het talent om de Gentse Feesten 2010 te beschrijven. Om deson-dank-s te blijven mislukken.

Zelfs al zou men mij alle talenten van duizendpoten als Bart Peeters, Koen Schoors, Kamagurka en Mike Verstraeten erbovenop geven, het zou me niet lukken om te beschrijven hoe geniaal de Gentse Feesten 2010 waren. Ze waren zodanig geniaal dat ik er al acht negenden van vergeten ben. En maar goed ook. Mijn leven: toch veeleer Zeels Gebak.

Zaterdag 17 juli 2010 (1). De Gentse Feesten - drankstart 2010 was allememaggies. Met enkele adequate aanwijzingen reikte ik de aanwezigen enkele handvaten aan voor het verdere verloop van de dag.

Zaterdag 17 juli 2010 (2). Graag stel ik mijn bescheiden vertrekken open. Met evenveel gepaste ingetogenheid als ongebreidelde feestelijkheid tonen mijn gasten hun appreciatie.

Zaterdag 17 juli 2010 (3). De genodigden op de drankstart zijn elk jaar bijzonder innemende persoonlijkheden die echter qua pluimage meer verschillen dan je zou denken. Soms klikt dat. Soms botst dat.

Zaterdag 17 juli 2010 (4). De boog kan niet altijd gespannen staan. Een gepaste geut bubbels kan op een moment dat de dag zichzelf weer eens blijkt te runnen.

Tijdens de Gentse Feesten 2010, tijdens de mooie reeks momenten waarop de zon opkwam op de Vlasmarkt in het bijzonder, wonnen vriendschappen in die mate aan diepte dat het begrip “diep” zelf meer diepgang kreeg dan op de dagen waarop de Grand Canyon werd uitgevonden en waarop Margriet Hermans na een geslaagde opname van “Margriet Aan Zee” van het Casino van Middelkerke sprong, samen met de gedachte dat ze kon vliegen zonder vleugels, echter ook – en vooral – met een waanzinnige krater tot gevolg.

Over Margrietje gesproken: de Gentse Feesten 2010 brachten ook prachtige nieuwe ontmoetingen met zich mee. Zo werd ik op maandagochtend 19 juli om 8.00 u. op de Vlasmarkt door een toen nog onbekende, die thans valt onder de noemer Julie, genaaid richting een verjaardagsBBQ op zaterdag alwaar ik met andere wilde figuren kennismaakte. Ook elke dag op de Vlasmarkt: die heel gemene boef uit Flikken waarvoor Boudewijn De Groot speciaal uit Nederland kwam afgezakt.

Mijn hele planning werd meer dan waargemaakt. We waren nabij toen Eddy Wally zijn appelflauwte kreeg en een combinatie van ongepolijst talent en onbaatzuchtige inzet de Van Daele Compagnie weer naar ongekende hoogten stuwden – na hun voorstelling op woensdag 21 juli viel van het begrip “hoog” amper zelf nog hoogte te krijgen.

Er werd natuurlijk ook opnieuw gediscussieerd. Minder over middenstanders. Wel nog over de grenzen van het Waasland. En over het feit of “The promise you made” een nummer van Kate Ryan is.

Donderdag 22 juli. Zijn door Peter Blanker gecomponeerde lijflied getrouw had Marc het best moeilijk bescheiden te blijven bij de manier waarop hij zichzelf prachtig van witte kousen had voorzien teneinde Batakamp te mogen betreden. In de aanschijn van een dergelijke manifestatie verworden zelfs ridders met een kathedraal van een lichaam tot kleine jongens.

Vrijdag 23 juli. Een bijzonder fijne nacht werd gestart met de BBQ voor Cel Didactiek - jongeren en - alumni. Twee jonge veulens, proper gewassen en gestreken, steken hier de draak met elkaar.

After-Gentse Feesten-BBQ. Elk jaar opent het landgoed "Ten Huize Baert" haar poorten voor een bedankingsBBQ voor lieden die de Gentse Feesten de moeite waard maken. Over deze editie, na dewelke vele aanwezigen zich afvragen waarom ik nooit de carrière gemaakt heb die Olivier Doll is mislopen, valt heel veel te vertellen. Niet in het minst dat het er appetijtelijk aan toeging. Bovendien zag "De Bende Van Het Van Beverenplein", ondertussen een even uit de kluiten gewassen als clandestiene pokerclub, het levenslicht.

Met een koffer vol dromen trok ik naar de Gentse Feesten 2010. Vol gelukzalige herinneringen hielp Vanessa Chinitor die koffer weer te sluiten toen Raymond “de zaag” van het Groenewoud zijn gordijntje eindelijk sloot. Nu nog de biografie van Walter Michiels mogen schrijven en ik ben klaar. Klaar met wat? Ik weet het allemaal niet niet meer. Wat dan niet meer? Ik weet het allemaal niet meer.