De échte beste

Eén zond in de herfst van 2010 “FC De Kampioenen – De beste” uit. Een mooi initiatief rond deze waardevolle reeks ware het niet dat men er bij de VRT voor koos om de meest debiele afleveringen te selecteren voor de concours …

Wekenlang had het Gezaghebbende Selectiecomité, een krachtig maatschap van de toegewijde heren Ooms en Baert, zich gebogen over een teeltkeus. Die dag, de gezegende eerste dag van de laatste maand van het 2010e jaar na Christus, was het zover. Die dag zou de teerling geworpen worden als was hij een zuigeling met reeds 7 jaar ADHD.

Ten dienste van de strijd aten zij ook. Zij graaiden uit een doos chips die Gezaghebbend Selectiecomitélid Baert snel was gaan halen in de superette om de hoek, de Carrefour Express. *Natuurlijk express,* zo stelde jurylid Cleuren, *per ongeluk duwen ze daar de chips niet in jouw koffer.* Die zat. En zo aten Zij.

Een mooie jury had het Gezaghebbend Selectiecomité samengesteld. En het toeval wou. Het toeval wou ontuchtig hard. Het Gezaghebbend Selectiecomité besloot dan ook het toeval een handje te helpen teneinde dit toeval niet te laten oppakken voor openbare zedenschennis. Zo stelden zij samen. Gezaghebbend Selectiecomitélid Ooms schifte de heren Joris Depouillon, Brecht Boone, Niels Gheyle, Nick Zonnekein en Stijn Carton voor de missie. Een zendingsgenootschap.

Gezaghebbend Selectiecomitélid Baert, die alleen al wegens zijn scrupuleuze trant de geschiedenisboeken zal ingaan, zorgde op zijn beurt met de blijmoedige prille twintigers Ewoud Quaghebeur en Frederik Meulewaeter alsook de chagrijnige heren Geert Cleuren en Stefaan “Fles Ketchup” Stroo voor een ballotage die de jury tot een complementair arsenaal maakte. Van deze jury wist men immers al langer: Zij dragen Klokke Roeland naar waar die hoort.

Zorgvuldig gewapend met quotatiepaperbacks begaf het team zich in de zone van de waarheid. Zo waren Zij.

4 afleveringen had het Gezaghebbend Selectiecomité gekozen. 4 afleveringen als die jaren die Walter Michiels en Ann Tuts zonder einde waanden. En toen is zij weggegaan.

1. Here we come (Seizoen 4)
2. Naar Amerika (Seizoen 2)
3. Radiosterren (Seizoen 4)
4. De huwelijksmakelaar (Seizoen 5)

Zij bleken klaar om die avond te besluiten. Om voor eens en altijd orde te scheppen daar waar verwarring heerste. Om te bekronen wat gekroond moest worden: de échte beste aflevering van FC De Kampioenen ooit. Geen enkel jurylid zou daarbij zijn persoonlijkheid verloochenen. Zo waren Zij. Eerbiedwaardig en klaar.

Even doortastend als een doordeweeks West-Vlaams bisschop in een internaat, formuleerden de juryleden hun oordelen, uitgedrukt in een cijfer op 10, voor de 4 geselecteerde parels. Onderbouwd, zo waren Zij immers altijd in die tijd.

Uiteindelijk was het de episode “Radiosterren” die bekroond werd met de roem brengende titel “De échte beste aflevering van FC De Kampioenen”. Zo oordeelden Zij. En zo kunt u ze opnieuw afdraaien.

Voor meer foto’s en commentaar: hier klikken. Proficiat.

Terug naar Wachtebeke

De filmpjes van Man Bijt Hond over Wachtebeke zogen Ewoud en mezelf als het ware naar dit bijzondere dorp waar ‘Langelede’ wordt uitgesproken als ‘Longenieje’. We trokken eind oktober naar de vroegmarkt op zaterdag. Voor mezelf speelde echter ook een andere queeste …

Een belangrijke queeste, de zoektocht naar het gewezen huis van mijn tante Fabiola, dreef ons naar de straat Kalve. Kalve overstijgt moeiteloos het niveau van een straat, ten bewijze daarvan dit unieke bordje. We voelden ons dan ook opgaan in de mystieke omgeving.

Daar stond ik dan. Voor het gewezen huis van mijn tante alwaar ik bijvoorbeeld - om toch nog maar eens te verhalen uit mijn boeiende leven - een eerste Urbanus-strip las. Hoe vreemd het leven lopen kan, bewijst het feit dat ik die strip, "De Spellekeszot" de ochtend nadien heb herlezen.

Kleine criminaliteit, het is niet enkel een probleem van de steden. Wa'beke is echter een dermate warm dorp dat jatwerk door oudjes er gedoogd wordt.

Canonieke bloemstukjes, die het midden houden tussen floristisch vernuft en grensverleggende kunst, zijn er te koop tegen spotprijs.

Het kraam beschikt over een spiegel waarin klanten kunnen nagaan of één en ander hun bevalt. Een mooie dame poseerde graag met een intelligent uitgezochte sobere mantel waarmee ze vast een al even mooi deel van de winter zou kunnen doorkomen.

We mochten ook graag binnenkijken bij enkele plaatselijke handelaars.

De uitstap bleek ook boeiend voor mijn doctoraat. De manier waarop het patronaat in Wa'beke kiest waaraan de verworpenen der aarde hun centen mogen uitgeven, het laat een fris licht schijnen op één en ander.

Wil je meer? Klik dan hieronder.