Je hebt er maandenlang naar uitgekeken. De koude winter wou maar eerst niet om. Traag en langzaam kropen langs de weken. Maar eindelijk, daar waren ze toch: de Gentse Feesten. Ondertussen zijn ze alweer een tweetal weken voorbij. Het ideale moment om ze nog eenmaal te evalueren en definitief af te sluiten.

Ik heb er maandenlang naar uitgekeken. De verwachtingen waren immens. Toch werden ze helemaal ingelost. De Gentse Feesten 2008 waren waarschijnlijk mijn beste Gentse Feesten ooit. Als we Walter Capiau en zijn “Goed begonnen is half gewonnen” mogen geloven, dan kon dat ook moeilijk anders. Mijn start, de Gentse Feesten - drink op mijn kot, was een absolute knaller. Gezellig. Feestelijk. Heel feestelijk. Uitgelaten. Verslagjes van het vervolg, staan in de vorige posts.

Mijn Gentse Feesten waren zo briljant door de halfgoden waarmee ik ze mocht beleven. 4 mensen waren een absolute constante (niet toevallig in die volgorde): Stefaan, Joos, Lientje en Geert. Zij gaven mij - Stefaan en Joos vaak samen met hun vriendinnen - deze briljante tijd, zij vallen niet te abstraheren uit een evaluatie van de Gentse Feesten 2008, net als Ewoud trouwens. Het mag duidelijk zijn dat de aanwezigen op mijn post-GF-BBQ niet toevallig gekozen waren. Een zeer bijzondere vermelding ook voor Nicholas, met wie ik het dit jaar op de Vlasmarkt de eerste keer helemaal zag licht worden en voor Pieter en Leen, met wie ik een doldwaze Vlasmarkt-ochtend beleefde. Ook Marc en Marleen zijn bijzonder bedankt voor de heel erg fijne maandagavond en de BBQ op vrijdag, zonder enige twijfel het beste Feesten-voorspel ooit. Stoelekesdanserje Esther was ook erg tof, na de receptie en zondagavond, net als Kathleen, Jonas (zeker in mijn zetel), de immer innemende Ellen en Mattias, die al graag eens de Vlasmarkt afsloot, de zatlap (dit jaar hield hij wel zijn broek aan, denk ik). Ook aan Peter en zijn N-VA-terras denk ik nu al enigszins nostalgisch terug. En de Duveltent was nooit hetzelfde geweest zonder de bezoekjes van o.a. Jeroen en zijn fraaie vriendin, speeltjes-Lien, Ruth en haar Anton-dansje, zatlap Philippe, zatlap Korneel, stoffige Hans, mijn zusje… Bijzonder grappig waren ook niet-trakteerder Bram Spiessens, de gerant van de Duveltent, en niet-kennis Matthias Laevens en bijzonder fijn waren de uitgebreide kennismaking met Frederick en Cedric. Ook verdienstelijk waren: de immer opgewekte Tine, de geinig champagnekurkenknallende Thibaut en de niet altijd zo ratelende Pieter.

Om toch een beetje informatie bij te houden voor het nageslacht, is het nog neerschrijvenswaardig dat mijn top3 qua plaatsen dit jaar (in die volgorde) de Duveltent, de Vlasmarkt en mijn kot waren. De Planchee, waar we een experimentele polonaise inzetten op Paradise By The Dashboard Light (of zo’n andere klassieker, ik weet het al niet meer), valt net buiten het podium. Trouwens: van de Gentse Feesten weet je: grabbelton voor Olympiërs. Mijn top3 der Duveltent-hits was - hoe kan het ook anders, na de goddelijke geste van DJ Alex jegens mijn persoon - Mexico (Zangeres Zonder Naam), Desenchantee (Kate!) en Thank you for the music (Abba), waarbij ik al eens graag mijn micro bovenhaalde. Smsjes, frieten en testosteron was er nog meer dan in 2007.

Op het N-VA-terras hebben ze niet graag dat je Et les Wallons sont des cochons zingt. Het zijn dan ook mietjes.

Deze Feesten werden ook extreem veel tradities bevestigd, zoals het dulle-frietjes-doen, clandestien haasje-over-springen, veel vallen, dubbele Duvels, op-maandagavond-met-Marc-en-Marleen-in-de-Limonada, Laevens opbellen bij Franse chansons… In tegenstelling tot vorig jaar stond de wereld bovendien wél stil tijdens de Feesten. Stil op het tempo van de drie bemiddelaars. Aan de Feesten heb ik dit jaar kennissen die tot vrienden ontpopten, nieuwe kennissen en enkele ruzies overgehouden. Voor gentblogt schreef ik enkel iets over “De Ondernemers”. Ge krijgt dat zelf wel gegooglet.

Dit was iets met een bolleke Baileys dat niemand luste, maar dat toch gekocht moest worden. Daarna heeft Ewoud nog heel mijn overheerlijk potje half opgesmuld.

Vele zaken die me overkwamen zal ik waarschijnlijk nooit vergeten zoals het vallen recht in da glas, de Irish Coffee die Pieter als vergeldingsactie over een dame haar arm goot. Vele vragen blijven ook onopgelost. Spreekt Leo Martin in zijn sketches met Gaston Bergmans nu Gents of Antwerps? Is een ondernemer met 49 arbeidskrachten een middenstander? Behoort Lokeren tot het Waaslangt? De Gentse Feesten 2009 hebben alvast hun bestaansreden…

Van deze fotow weten Joos en ik echt niet meer dat hij ooit getrokken is. Duidelijk is dat de 4e persoon van links een neger is.

Vannacht sloot ik de Gentse Feesten - niet geheel toevallig - af in het geweldige bijzijn van Joos en Stefaan (in het begin vergezeld van Fanny) en later ook Pieter. Onze doelstellingen waren vooral culinair: na een etentje-met-groenten, zouden we ook nog een spitburger (anders was dat kraam voor niks ontploft), een dul frietje en een pastabeker eten. Zouden. Uiteindelijk bleek ik de enige van het gezelschap die enigszins culinair decadent de Feesten afsloot.

In de - ja allo - Baudelo (onderbroken door een kort bezoek aan de Korenmarkt voor het - redelijk bedroevend - kaarsenafscheid aan de organisatoren van de Feesten) ontsponnen zich daarna vele discussies die de gedurende de Feesten opgebouwde relaties enigszins onder spanning brachten. Zo stelde Stefaan dat volgens hem de gemiddelde Vlaming een bedrijfsleider met 49 werkmensen percipieert als een middenstander. Degoutant! Daarna zijn we - hoe kan het ook anders - richting Duveltent getrokken voor een laatste dans. De grote hits passeerden, de eerste tranen vloeiden. Van de Duveltent op de dag van de lege portemonnee weet je: tweestromenland met rijstepap.

De Vlasmarkt maakte deze ochtend het plaatje helemaal af, met de kleindochter van Annie Geraerts, Peter zijn botram mee uuflakke, Matthias Laevens die om de 5 minuten belde maar onvindbaar bleef en Bram Spiessens die voor de eerste keer tijdens de Gentse Feesten trakteerde. Uiteindelijk werd het half negen.

Deze Feesten waren waarschijnlijk de beste die ik ooit meemaakte. In elk geval werden alle verwachtingen ingelost. Ik probeer de komende uren nog wel iets samenvattends te schrijven.

Laat mij deze reeks postjes eindigen met een prijsvraag. Elkeen die een briefje met het juiste antwoord opstuurt voor 5 augustus, wint een prijs!

Vraag:

Behoort Lokeren tot het Waasland.

Op te sturen naar:

Jef Burms

Hooiaard 14

9000 Gent

Hallo. Ik heb het vandaag ne keer of 10 gezegd. Ik voelde mij alsof ik in elkaar geslagen was door 20 marokkanen. Dat komt omdat ik gisteren een halftientje deed en er vandaag al om 14u30 uitmoest. Om 15u30 werd ik immers in ledeberg gehuldigd als winnaar van de vDK-rijs 2008. Met pannekoeken. En een monumentale foto. Eerder ik al een geldprijs, een prachtig boek en een ijzeren trofee. In elk geval, ik was tevreden dat Geert, Lientje, Stefaan, Fanny (deze twee laatsten bedachten me ook met een mooie cadeau), Joos, Ann-Jo, Peter, Lynn en Ewoud me door hun aanwezigheid zoveel eer aandeden. Ik wil dan ook mijn overwinning in deze prijs opdragen aan alle kalanten van VDK. Fotos van deze plechtige momenten volgen later.

Daarna ben ik naar mijn kot gegaan voor een dutje. Pieter belde af, dus dat was wel de meest extreme domper op de feestvreugde van deze GENTSEUH FIESTE. In elk geval. Niet toeval. Het waren Geert, Lientje, r Stefaan, Joos en zijn eegaaaa die e r vanavaond weer bijwaren. Bij Kate Ryan, In de Duveltent enzoverder enzovoort. Deze mensen bleken deze Gentse Feestenvoor mij te maken. Zij waren het houvast waardoor ik niet helemaal was verrast. Over Kate ga ik later nog wel iets schrijven. In elk geval werd haar optreden verneukt door de harde regen (naast door mijne naam op het BASE-bord). Daardoor zijn we 3 uur in de Duveltent geweest, met werkelijk alle hits. Ne Mexico, ne tweede Mexico, ne Dromen zijn bedrog, ne connermar,s fdf, nen beetje verliefd, I did I t t may way, ne Thank you for the music, ne safriduo, ne destination calabria, ne i will survive, ne que sera mi vida. Ge kent ze ondertussen wel.

Bon. Het is ni zo ne late dag geworden. Iedereen was rap moe en oud. En ik voelde die 20 marokkanen toch ook na mijn dubbele duvels nog. Het is nu 5u48. EN ik he b zin in e ne coca cola. Ne echte.

Je t’adore. Das geheimzinnig he.

Dag iedereeeeeeeeeeen! Mahahahahahaf! Vannacht was werkelijk dehgpotutant goed. How can I breathe without you? Om 20h30 ben ik gaan genieten vzan de schitterende witgekalkte keuken van Stefaan en Fanny, noch gelegen in Moorslede, nochg gelegen in de Visserij. Noch belegen. MOEHAHAHAHAHA. Bon. Alle gekheid op een stokje. Het was bijzonder lekker. Al die smaakske s smaene. Daarna zijn Stefaan zijn ik naar de N-VA-boite getrokken in de bennesteeg nummerke  2. Bon. Dat was daar precies een terras in de Provence he. Ge kon u daar lazarus zuipen zonder een briefke van 5 euros op te maken. Echt. Ze mogen daar dan hakenkruisen aan hun muur hebben hangen, in de zak gade daar nu echt nooit ne keer gezet worden he.

Bon. Daarna zijn we naar de Duveltent geweest he. Met onder andere Jeroen Se Schenoemaecket en zijn vriendin. Bon. Het waren daar weer alle nummers die ge kunt dromen he. Ambiance. En! Vooral. Met Stefaan kunt ge al eens een deftige discussie of een deftig kasnsspepel opzeten?.

goed; Daarna zijn we naar de Vlasmarkt geweest. Ik heb daar Cedric ne keer goed ontmoet. Diene zatlap viel zo gelijk van het ene complimentje in het andere. Ik heb daar veel verouderde gezichten gezien. Zoals iemand van de tekenschool van vroeger. Hij zou beter ne keer ofwel mij wa meer uitleg geven ofwel ne keer een potlood in zijn gat steken. Maar! VOOAL! Plots stond Pieter achter mijne rug. En ge kunt het u voorstellen. We hebben daar samen met Leen nog ne stevige lap op gegeven. Den beste lap op de Vlasmarkt ooit, denk ik. Pieter met zijn Kalvermarkt heeft onder andere nog ne Irisch Koffie over een vrouwmens gegoten die hem had natgespatterd. Ge kunt u voorstellen wat voor een calamiteiten dat bracht. En plaats voor ne tango was er ook al. En ik heb - tis een traditie - de kaasplank opnieuw opgehoffen. Mattias Willems was daar ook. Das nu toch echt ne keer een ster he zeg. Die is daar samen met mij tot de lesten gebleven he diene mengs. En we hebben gezongen van het kleine café aan de haven dus. Daarna heb ik zo ook nog efkes genoten van een prachtige zomerzon die was ontstaan ter hoogte van de Koningstraat, in het gezelschap van Bart en zijn vrolijke vrienden van Man Doet Hond.

En mroeneg n! Om halver drie word ik eindelijk gehuldig vodoor mijn overwinning in de VDK-prijs 2008. Daarna zullen we Kate Ryan gaan bezoeken. En ook ne keer naar haar luisteren. Ik heb daar zwaar naar uitgekeken. Daarna bon. Tzal een Duveltezntje worden en ne Vlasmarkt he. Vannacht is onverbeterbaar, mlaar we gaan er toch weer ne slag in slagen he. Aja.

Bon. Tis nu 9u23. En ik heb eigenlijk zing in een verlengging van deze prachtige nacht. Om in een kommeke soep, om over een willekeurige persoon op de Vlasmarkt te gieten.

Goeiemorgen aan alle mengsen van ne goeie wil. Vanavond was zoals ge kost verwachten ne goeie Gentse Feesten - avond. Ik kan u één ding echt wel verzekeren. Het volgende. -> -> -> Als ge ooit een perfecte Gentse Feesten - nacht wil maamekane, dan moet je die starten in Moorslede, bij Marc en Marleen, dichtbij hun Magnolia Grande Flora en hun BBQ. Echt he… Het was daar zo waanzinnig gezellig. Het was daar allemaal zo waanzinnig lekker. Van Marleen”s cakes weet je: telkens opnieuw onverbeterlijk. En Marc’s fruitsla mag er ook best zijn. Zeker met een bolleke ijs.

In elk geval: dit jaar was er aan Portus Ganda, bij het GSR-aperitief, bij de GSR-ezelsdracht ook, veel minder drank dan vorig jaar, toen ik voorzitter was van dat orgaan. Het deed mij inelk geval niewaar plezier om sommige mengsen nog eens teruggezien. Zoals ne keer Lien en ne keer Kathleen me Jonas en zo ne keer Jeroen Schoenmaeckers en zijn Ella elle l’a. En Mattias Willems. En zelfs met een stoffig persoon als Hans kon al eens een mopje getapt worden. Typisch te Gentse Feesten. TE Gentse Feesten. En in de Duveltent kregen we weer dubbele Duvels. Omdat we dubbele bestelden. En betaalden. Zonder camionette. En Stefaan kwam erbij. Met zijn collega’s. Onder andere ne Eric uit de Visserij. En Matthias Laevens kende ongs vandaag wel ne keer.

Maar! Op de Vlasmarkt ben ik daarna Stefaan en Co kwijtgeraakt op een gegoven moment. Ze waren weg. Bon. Ik ben dan naar mijn prachtige kot gegaan, ge weet het wel zijn. En daar heb ik dan Frederick nog mogen trakteren op een slaapmutske. En ik ben nog naar de bakker gegaan en al. Ge kunt u voorstellen dat dat hier nogal ne gang gegaan is.

De foto’s staan wel nog op Stefaan zijn toestel, n iewaar. Ondertussen is het toch weer 8u57. En ik heb zin in ne Rosbief. Met kroketten. En eventueel - als het niet teveel gevraagd is - ne groentekrans.

Morgenavond trek ik opnieuw met Stefaan op pad. Wie graag wil invoegen ergens, die moet maar smsen (0486/49.27.52).

Jaak Gabriëls en Dirk Abrams. En Hugo Symoens.

Bonsoir. De Gents e Feesten zijn toch echt niet te doen he. Volgens lij, als ge de Getntse Feesten een heel jaar zou meemaken, de drug een heel jaar zou proeven, ge zou u voelen gelijk Cyranno De Bergerac. Ge kent hem wel he. Bon.

Awel, vandaag startte dus met de Lachboot he . Met Lientje, Peter, joos en ik vaarde hij uit . Het was fenomenaal. Hihi Hihi Haha Haha. De mengsen rondom ongs moeten nogal wa gedocht hemmen. Bon. Twas in orde op diene boot. Twas een perfect begin. Een impressie vanop de lachboot:

Meer foto’s van ons op de lachboot vind je hier.

Daarna zijn we naar In Pcooa Luppo geweest, in de bek van de welp, op aanraden van Nicholas ooit. Eigenlijk was het daar niet perfect, maar Geert Cleuren schrijft daar later nog over . Bon.

En daarna zijn we dus naar het NVA-dteraasa in de Bennesteeg nummerko twee geweest. S tefaan en Geert gingen mee. Het ging daar goed met de Waalse varkents; En Ewoud kwam ook af. Van zijn zittende baby. Bon.

En daarna werd de Duveltent aangedaan. Hoe perfect da da was, ge gelooft het nie. We hebben zelfs vremde buizen vebrtrokekken in onze camera met Lientjr.

En daarna. Bon.Dan zijn we naar de Plancjee ge weest. Ge kent da wxel. De verderzetteing van die Duveltent. Bon. Da was dik on iporde;Met een treintje en al. Bon. En op het einde ging iedereen weg. En Ewoud urdfe dook elal nie wblviienen. Bln.  Dan ben ik naar de Vlasmarkt gewedst. Alme een chance sdda Nicholas daar was. Bon dtxwas dik in orde. Bon.  Nu isyt toch veel na de zevenenen. Bnn .T ijde om ste slapen.

Morgen is er ne BBQ bij Marc en Marleen en ne cadeau voor Marjan .Ge kunt daar nooit mee misdoen.

Getekend.

Roger De Vlaeminck.

Zoals gepland - het is eigenlijk een traditie - rust ik vandaag. Geen druppel alcohol raak ik aan. Geen ene verstuikensgrage voet zet ik in de Duveltent. Geen enkele duik, tussen of naast da glas, maak ik.

Ik had dus de kans om, min of meer halfweg, een tussentijdse balans op te maken van de Feesten. Eigenlijk is het onvoorstelbaar. Een heel jaar kijk je uit naar de Feesten, je leeft helemaal ernaartoe en toch slagen de Feesten er dit jaar in om werkelijk alle verwachtingen in te lossen. Misschien kan ik dan ook maar best belangrijke kompanen als Joos, Geert, Lientje, Ewoud, Stefaan, Esther, Bram en Nicholas (zij waren er al verschillende dagen bij en dat op een bijzonder fraaie manier) al eens bedanken. Ik zou hen allemaal graag een Porsche schenken, als ik een loterij won waarmee ge er een paar wint (in plaats van mijn buurman).

Daarnet ben ik met Geert, in opdracht van gentblogt, naar “De Ondernemers” gaan kijken. Nu blijf ik binnen. De verleiding is, gezien de vele smsjes (van de negerige Jeroen, van de LVSV’er achter het bierkraam op de Korenmarkt, van de Oliver op de Vlasmarkt, van Peter-in-de-tent, van zusje-in-de-Feesten en van in-en-uit-de-tent Jonas) groot. Ik spaar mijn lichaam, mijn tempel, echter voor de komende dagen. Het wordt immers nog lekker. Van de Gentse Feesten weet je immers: de zak van Sinterklaas.

Morgen vaart de Lachboot uit met 4 Beestige Bikers, nl. Lientje, Joos, Peter en ikzelf (oftewel: degenen die het vroeger zonder babysit moesten stellen). Vergezeld door de Destelbergse lachclub, zullen we een uur lang lachen - grappenmakers niet welkom - en op het einde een eerste Duvel krijgen. Hopelijk gaan we daarna iets eten, met wat wijn enzo, voor we ons opnieuw in het feestgedruis storten. Stefaan en Geert zullen ons vergezellen! Hoera!

Vrijdag gaan Nicholas, Tineke, Stefaan, Fanny en ikzelf de dag starten met een BBQ bij Marc en Marleen, gezien het grote succes van onze uitstap maandag. Gezien deze BBQ samenvalt met de verjaardag van Marjan, hebben we voor haar de meest zalige cadeau ooit bedacht. Een stukje vlees, een glaasje wijn, een paar dolle fratsen… Het ideale begin van een Feesten-avond dus! Vrijdagavond is het dan weer tijd voor een traditie, nl. GSR @ Gentse Feesten. Hopelijk sluit Ruth ook aan, zodat ze mij haar Anton-dansje kan leren eventueel. In de Duveltent en al.

Zaterdag is - bij mijn weten, want in de Duveltent worden al eens plannen gesmeed die ik me later niet meer herinner - nog een beetje flou, maar Stefaan is in volle onderhandeling…

Wat de zondag betreft, staat er in de namiddag de plechtige huldiging van de winnaar van de VDK-prijs 2008 op het programma, met voor sommigen geflambeerde pannekoeken en voor anderen pannekoeken met chocomelk. Hopelijk is er ook een journalist van De Morgen aanwezig, want de manier waarop de prijs de afgelopen weken onderbelicht bleef, slaat werkelijk alles. ’s Avonds ga ik dan met Pieter naar Kate Ryan, waarbij vanzelfsprekend kan aangesloten worden door mensen van goede wil.

Maandag is de dag van de lege portemonnee. Dan wordt er vooral geweend.

Waw! Vandaag was weer een succesnumero he… Na de ontdekking van Ewoud en mezelf als obligate dronklappen in een fotoreportage in De Standaard en een rapportering van de prospectie van Geert en Lientje Cleuren en Van Den Steen van de site “Garages Jacob Van Artevelde” voor het pingpongtoernooi van de Beestige Bikers, bracht vannacht echt wat vannacht moest brengen om alle verwachtingen in te lossen. Met Moeder Latijnse. Te weten: met Joos, met Caroline, met Pieter, met Korneel, met Philip, met Stefaan, met Tine, met Kathleen en met nog een paar andere charels.

Zo speelde Eddy Wally vier maal zijn nieuwe hit (iets met Shalala en wop-wop), begroette hij opnieuw de gehandicapten en stond hij zijn Marina - haar zangstemenstijl lijkt verdacht veel op een 75-jarige man - toe tot acht maal haar slipje te tonen aan het publiek. Opnieuw zongen ze samen “Niemand laat een eigen kind alleen”. Ook de Duveltent zorgde weer haar hilarische momenten en dito valpartijen. Ik viel dus, ondanks al mijn schrikbeelden na het recht in da glas vallen zondag. Maar deze keer wel met een prachtige curve. Het was ook in de Duveltent dat ik gisteren te weten kwam dat ik niet zozeer pro Vlaanderen, maar wel contra Wallonië (de stal der varkens) ben.

Daarna werd een Dul Frietje gestoken. Met macho’s. Op de Vlasmarkt kwamen we Matthias Laevens tegen die ons eerst amper wou kennen en daarna Bram een volle pint afnam als ware Bram een drankkarton. Voor de rest kan ik wel niks verkeerd zeggen van Matthias.

O ja. Ik moest ook Hanna nog eens vermelden ondanks onze eerder labiele relatie. Vermeldenswaardig was ook het koppel dat om beurt hun broek liet zakken voor de politie aan de Sint-Jacobsnieuwstraat. Tes veur d’agenten immers uuk Gentse Fieste.

Morgen is mijn geplande rustdag. Op een bezoek aan het toneelstuk “De Ondernemers” na, doe ik waarschijnlijk niks. Of het moest zijn dat het Paleis belt.

Maf. Moest ge mij nu vragen welke dag ik het tofste vond van de afgelopen dagen, ik zou het echt niet weten. Deze Gentse Feesten zijn top. Wat vandaag in elk geval exigeant was, was het feit dat Nic en ik, toen de rook om al onze mederijders verdwenen was, er toch nog een aardig potje van maakten op de Vlasmarkt. Daarbij werden we begroet door talloze oude vrienden en nieuwe kennissen. De zon verscheen. We voelden ons zalig. Bij Sint-Jacobs.

We startten de avond, zoals afgesproken, bij Nic en Tineke. Op hun prachtige terras, alwaar vele prachtige BBQ’s hadden kunnen plaatsvinden. Nic gaf ons wat Rafiki - op basis van druiven, uniek - te drinken, alsook twee fleskes champagne - Marleen ging compleet door Nic’s dak door de ontkurke flessen en - vooral - hun dopjes. Daarna werd de Clochard De Luxe aangedaan om de inwendige mens verder te sterken. Een terrasje aan de Hoogpoort werd daarna opgezocht en in de Limonada - ondertussen een traditie - kwamen we tot een laatste drink in het gezelschap van Marc en Marleen. Danny Fabry was nooit ver weg.

Daarna restte ons nog anderhalf uur Duveltent. Het was daar opnieuw een voltreffer. Zeker omdat Joos ons komen vergezellen was. En al even zeker omdat Lientje via Geert’s koerierdienst choladekoeken had laten afleveren in de tent. Die koeken waren een echte succesnummer. In elk geval was ik zeer tevreden dat Stefaan - vergezeld door Fanny - opnieuw in ons gezelschap was, voor het eerst dit jaar. Als ge zo ne steen hebt in uw leven, dan begrijpt ge waarom Jezus ooit de kerk bedacht om op Petrus te bouwen.
Morgen volgt opnieuw een veelbelovende Gentse Feesten - avond met Moeder Latijnse. Alle sympathisanten zijn welkom. Eddy Wally wordt zeker aangedaan en - hoe kan het ook anders - de Duveltent wordt opnieuw bezocht. Hopelijk breien we er opnieuw een lange staart aan op de Vlasmarkt.

Ondertussen is het 9u03. En ik hem zin in een kommeke soep.

Van de Gentse Feesten weet je: onbemande heftruck zonder richtingaanwijzers.

Maf. Dit stukje was echt het lezen niet waard. Behalve voor losers.

Bon. Wat denkt ge ervan? Vandaag was weer een dag om in te kaderen he. En boven uw bed te hangen. Uw bed! Gestart aan Portus Ganda, met evenveel fleskes als sterren aan de hemel. Geëindigd aan Ewoud zijn fiets. En aan het Pastabekerkraam. Kendet nog? Bon…

Eigenlijk was vandaag perfect. Hoe kon het ook anders? Om van mijn slordige imago af te raken had ik zelfs een vest aangedaan. Aan. Gedaan. Een perfecte Gentse Feesten - dag. Op gang komen kon vandaag op het schip “Jacob Van Artevelde” (zonder boterhammen) dat ons (Geert, Lientje, Peter, Lynn en mezelf) doorheen de Gentse Haven voerde. We zaten op het dek. We genoten van het uitzicht. We genoten van de zon die er soms al eens doorkwam. We genoten van de Grills-chips. We genoten van de 80 miljoen omwonenden van de papierfabriek. Briljant. Echt. De haven is super. Surf allen naar http://www.de-wilde-eend.be. Wij worden lid van het feestcomité.

Maar goed… Vanavond. Vannacht. Awel ja. Na Portus Ganda volgde vanzelfsprekend de Duveltent. We gingen daarheen in haasje-over-stijl. De tent deed haar best. We genoten. We dansten. We vielen, recht in da glas. Er werd ook geroddeld over Ewoud’s garageS. En! Zijn lidkaart van de Beestige Bikers werd verscheurd. De vraag is of Velpon in deze nog enig soelaas kan brengen. Bon. In elk geval: op het einde van de Duveltent haakten velen af. Geertlientje was moe, Estherruth herinnerde zich plots haar vakantiejob en Geraldthibaut geraakte in een existentiële schok. Opnieuw eindigde de avond dus in een Ewoudstijncola.

Vandenavond start op het prachtige terras van Nicholas. Daar worden de fantastic four (Nicholas, Stefaan, Marc en ik) weer herenigd, in het gezelschap van ook Marc’s vrouw, Marleen. Na een aperitiefke - en Nicholas ként iets van aperitiefkes, zeker op zijn eigen terras - zullen we dan wat gaan eten om ons daarna in de Feestenzone te begeven. Ge kent het. Ge SMSt me.