Wekenlang had het Gezaghebbende Selectiecomité, een krachtig maatschap van de toegewijde heren Ooms en Baert, zich gebogen over een teeltkeus. Die dag, de gezegende eerste dag van de laatste maand van het 2010e jaar na Christus, was het zover. Die dag zou de teerling geworpen worden als was hij een zuigeling met reeds 7 jaar ADHD.

Ten dienste van de strijd aten zij ook. Zij graaiden uit een doos chips die Gezaghebbend Selectiecomitélid Baert snel was gaan halen in de superette om de hoek, de Carrefour Express. *Natuurlijk express,* zo stelde jurylid Cleuren, *per ongeluk duwen ze daar de chips niet in jouw koffer.* Die zat. En zo aten Zij.

Een mooie jury had het Gezaghebbend Selectiecomité samengesteld. En het toeval wou. Het toeval wou ontuchtig hard. Het Gezaghebbend Selectiecomité besloot dan ook het toeval een handje te helpen teneinde dit toeval niet te laten oppakken voor openbare zedenschennis. Zo stelden zij samen. Gezaghebbend Selectiecomitélid Ooms schifte de heren Joris Depouillon, Brecht Boone, Niels Gheyle, Nick Zonnekein en Stijn Carton voor de missie. Een zendingsgenootschap.

Gezaghebbend Selectiecomitélid Baert, die alleen al wegens zijn scrupuleuze trant de geschiedenisboeken zal ingaan, zorgde op zijn beurt met de blijmoedige prille twintigers Ewoud Quaghebeur en Frederik Meulewaeter alsook de chagrijnige heren Geert Cleuren en Stefaan “Fles Ketchup” Stroo voor een ballotage die de jury tot een complementair arsenaal maakte. Van deze jury wist men immers al langer: Zij dragen Klokke Roeland naar waar die hoort.

Zorgvuldig gewapend met quotatiepaperbacks begaf het team zich in de zone van de waarheid. Zo waren Zij.

4 afleveringen had het Gezaghebbend Selectiecomité gekozen. 4 afleveringen als die jaren die Walter Michiels en Ann Tuts zonder einde waanden. En toen is zij weggegaan.

1. Here we come (Seizoen 4)
2. Naar Amerika (Seizoen 2)
3. Radiosterren (Seizoen 4)
4. De huwelijksmakelaar (Seizoen 5)

Zij bleken klaar om die avond te besluiten. Om voor eens en altijd orde te scheppen daar waar verwarring heerste. Om te bekronen wat gekroond moest worden: de échte beste aflevering van FC De Kampioenen ooit. Geen enkel jurylid zou daarbij zijn persoonlijkheid verloochenen. Zo waren Zij. Eerbiedwaardig en klaar.

Even doortastend als een doordeweeks West-Vlaams bisschop in een internaat, formuleerden de juryleden hun oordelen, uitgedrukt in een cijfer op 10, voor de 4 geselecteerde parels. Onderbouwd, zo waren Zij immers altijd in die tijd.

Uiteindelijk was het de episode “Radiosterren” die bekroond werd met de roem brengende titel “De échte beste aflevering van FC De Kampioenen”. Zo oordeelden Zij. En zo kunt u ze opnieuw afdraaien.

Voor meer foto’s en commentaar: hier klikken. Proficiat.

Een belangrijke queeste, de zoektocht naar het gewezen huis van mijn tante Fabiola, dreef ons naar de straat Kalve. Kalve overstijgt moeiteloos het niveau van een straat, ten bewijze daarvan dit unieke bordje. We voelden ons dan ook opgaan in de mystieke omgeving.

Daar stond ik dan. Voor het gewezen huis van mijn tante alwaar ik bijvoorbeeld - om toch nog maar eens te verhalen uit mijn boeiende leven - een eerste Urbanus-strip las. Hoe vreemd het leven lopen kan, bewijst het feit dat ik die strip, "De Spellekeszot" de ochtend nadien heb herlezen.

Kleine criminaliteit, het is niet enkel een probleem van de steden. Wa'beke is echter een dermate warm dorp dat jatwerk door oudjes er gedoogd wordt.

Canonieke bloemstukjes, die het midden houden tussen floristisch vernuft en grensverleggende kunst, zijn er te koop tegen spotprijs.

Het kraam beschikt over een spiegel waarin klanten kunnen nagaan of één en ander hun bevalt. Een mooie dame poseerde graag met een intelligent uitgezochte sobere mantel waarmee ze vast een al even mooi deel van de winter zou kunnen doorkomen.

We mochten ook graag binnenkijken bij enkele plaatselijke handelaars.

De uitstap bleek ook boeiend voor mijn doctoraat. De manier waarop het patronaat in Wa'beke kiest waaraan de verworpenen der aarde hun centen mogen uitgeven, het laat een fris licht schijnen op één en ander.

Wil je meer? Klik dan hieronder.

<<Wa Willy, hoe Willy, woar Willy? Jah, das vatboar veur missinge.>> Zulke dingen hoor je enkel op de Longenieje

Duidelijkheid troef in Wa'beke.

Wa'beke ligt dichtbij de Nederlandse grens alwaar Frank Valentino onlangs met frisse moed in taverne "Goe Gevoel" een fijn optreden had.

Op de markt staat ook een kledingkraam. De voddenmarchand lachte ons lankmoedig toe, maar we vonden niet meteen iets dat ons aanstond aan zijn kapstokken.

My Photos - Terug naar Wachtebeke (30 oktober 2010) Photo 10 of 29 Back to Album · My Photos PreviousNext Click on people's faces in the photo to tag them. In Wa'beke valt heel wat te ervaren. Dat wij er nog eens op een avond willen naar terugkeren? De gedachte van een met de wind meedraaiende schoorsteenkap!

Ook deze dame stelde graag haar waren voor vanachter de ruit van haar vleesaffaire.

Ten slotte keken we ook ter sluik binnen in de plaatselijke supermarkt.

Ewoud nam rustig de tijd om één en ander uit te kiezen.

Kiekens en Kathleen.

In Wachtebeke weet men het artisanale nog te appreciëren. Van dit dorp weet je: peperkoekfabriek tegen slentersnelheid.

Van waardevolle spullen als deze vraagt eenieder, in tijden van kooplust, zich wel eens af waar ze te koop worden aangeboden. Het antwoord klinkt even enkelvoudig als klaarmakend: in Wachtebeke natuurlijk!

In Wachtebeke maken agriculturele opritjes de huizen het hof. In de hekkens die deze erven mooi afbakenen kunnen Wa'bekenaars hun persoonlijkheid kwijt.

Vanzelfsprekend ging ondanks de beroering mijn medemenselijke volksaard geen moment verloren.

Daar stond ik dan

Ewoud en zijn tonnetje.

"Ik kén dat hondje. IK KEN DAT HONDJE." Wat volgde op de euforie deed de baldadigheden in "De Kleine Vandaal" van Jef Nys verbleken. Gelukkig was er nog mijn lange arm om één en ander in der minne te regelen.

Clean café. Twee binken van auto's. En de blijheid dat de mijne er niet tussenstaat.

Waar ik ook ga, mijn sociale bewogenheid kan ik nooit verbergen. Een blik waarop mijn medeleven scherp wordt afgetekend en enkele bemoedigende woorden, die kosten immers niks. Add a caption Waar ik ook ga, mijn sociale bewogenheid kan ik nooit verbergen. Een blik waarop mijn medeleven scherp wordt afgetekend en enkele bemoedigende woorden, die kosten immers niks.

"Zouden ze die oplichtster met haar geveinsde luisterend oor niet beter de bak in draaien?". Niks menselijk is me vreemd en zelfs die soort van reflecties niet. De gedachte bleef gelukkig verstopt achter mijn immer jofele blik. Add a caption "Zouden ze die oplichtster met haar geveinsde luisterend oor niet beter de bak in draaien?". Niks menselijk is me vreemd en zelfs die soort van reflecties niet. De gedachte bleef gelukkig verstopt achter mijn immer jofele blik.

Wachtebeke, dorp met vele deuren.

Zelfs al zou men mij alle talenten van duizendpoten als Bart Peeters, Koen Schoors, Kamagurka en Mike Verstraeten erbovenop geven, het zou me niet lukken om te beschrijven hoe geniaal de Gentse Feesten 2010 waren. Ze waren zodanig geniaal dat ik er al acht negenden van vergeten ben. En maar goed ook. Mijn leven: toch veeleer Zeels Gebak.

Zaterdag 17 juli 2010 (1). De Gentse Feesten - drankstart 2010 was allememaggies. Met enkele adequate aanwijzingen reikte ik de aanwezigen enkele handvaten aan voor het verdere verloop van de dag.

Zaterdag 17 juli 2010 (2). Graag stel ik mijn bescheiden vertrekken open. Met evenveel gepaste ingetogenheid als ongebreidelde feestelijkheid tonen mijn gasten hun appreciatie.

Zaterdag 17 juli 2010 (3). De genodigden op de drankstart zijn elk jaar bijzonder innemende persoonlijkheden die echter qua pluimage meer verschillen dan je zou denken. Soms klikt dat. Soms botst dat.

Zaterdag 17 juli 2010 (4). De boog kan niet altijd gespannen staan. Een gepaste geut bubbels kan op een moment dat de dag zichzelf weer eens blijkt te runnen.

Tijdens de Gentse Feesten 2010, tijdens de mooie reeks momenten waarop de zon opkwam op de Vlasmarkt in het bijzonder, wonnen vriendschappen in die mate aan diepte dat het begrip “diep” zelf meer diepgang kreeg dan op de dagen waarop de Grand Canyon werd uitgevonden en waarop Margriet Hermans na een geslaagde opname van “Margriet Aan Zee” van het Casino van Middelkerke sprong, samen met de gedachte dat ze kon vliegen zonder vleugels, echter ook – en vooral – met een waanzinnige krater tot gevolg.

Over Margrietje gesproken: de Gentse Feesten 2010 brachten ook prachtige nieuwe ontmoetingen met zich mee. Zo werd ik op maandagochtend 19 juli om 8.00 u. op de Vlasmarkt door een toen nog onbekende, die thans valt onder de noemer Julie, genaaid richting een verjaardagsBBQ op zaterdag alwaar ik met andere wilde figuren kennismaakte. Ook elke dag op de Vlasmarkt: die heel gemene boef uit Flikken waarvoor Boudewijn De Groot speciaal uit Nederland kwam afgezakt.

Mijn hele planning werd meer dan waargemaakt. We waren nabij toen Eddy Wally zijn appelflauwte kreeg en een combinatie van ongepolijst talent en onbaatzuchtige inzet de Van Daele Compagnie weer naar ongekende hoogten stuwden – na hun voorstelling op woensdag 21 juli viel van het begrip “hoog” amper zelf nog hoogte te krijgen.

Er werd natuurlijk ook opnieuw gediscussieerd. Minder over middenstanders. Wel nog over de grenzen van het Waasland. En over het feit of “The promise you made” een nummer van Kate Ryan is.

Donderdag 22 juli. Zijn door Peter Blanker gecomponeerde lijflied getrouw had Marc het best moeilijk bescheiden te blijven bij de manier waarop hij zichzelf prachtig van witte kousen had voorzien teneinde Batakamp te mogen betreden. In de aanschijn van een dergelijke manifestatie verworden zelfs ridders met een kathedraal van een lichaam tot kleine jongens.

Vrijdag 23 juli. Een bijzonder fijne nacht werd gestart met de BBQ voor Cel Didactiek - jongeren en - alumni. Twee jonge veulens, proper gewassen en gestreken, steken hier de draak met elkaar.

After-Gentse Feesten-BBQ. Elk jaar opent het landgoed "Ten Huize Baert" haar poorten voor een bedankingsBBQ voor lieden die de Gentse Feesten de moeite waard maken. Over deze editie, na dewelke vele aanwezigen zich afvragen waarom ik nooit de carrière gemaakt heb die Olivier Doll is mislopen, valt heel veel te vertellen. Niet in het minst dat het er appetijtelijk aan toeging. Bovendien zag "De Bende Van Het Van Beverenplein", ondertussen een even uit de kluiten gewassen als clandestiene pokerclub, het levenslicht.

Met een koffer vol dromen trok ik naar de Gentse Feesten 2010. Vol gelukzalige herinneringen hielp Vanessa Chinitor die koffer weer te sluiten toen Raymond “de zaag” van het Groenewoud zijn gordijntje eindelijk sloot. Nu nog de biografie van Walter Michiels mogen schrijven en ik ben klaar. Klaar met wat? Ik weet het allemaal niet niet meer. Wat dan niet meer? Ik weet het allemaal niet meer.

Toekomende zaterdag starten de Feesten voor mij om 12.15u, het uur waarop 30 à 40 UGent’ers, vrienden vanuit het studentenleven, uitgenodigd zijn om de tiendaagse feestelijk in te zetten. Mail of sms gerust als je wil meevieren. Hoe meer zielen, hoe meer ondeugden! Twee uur lang zal de Aqua De Valencia als vanouds stromen. Rond 14.30u gaan we dan kijken naar de Gentse Feesten Parade. Daarna worden goede afspraken gemaakt om later die avond opnieuw “aan te sluiten”, bijvoorbeeld op “Vlaanderen Zingt”. Waarschijnlijk wordt die nacht de eerste keer de Planchee en de Vlasmarkt aangedaan.

Zondag 18 juli wordt ingezet met een bedankingsBBQ op mijn terras voor enkele sympathieke verhuizertjes. Keer zien wat ze in de schaal te werpen hebben voor de rest van de nacht. Sinds vorig jaar is er ook naar verluidt sprake van 2 rustdagen, te weten voor dit jaar op maandag 19 juli en zaterdag 24 juli. Dinsdag 19 juli start de nacht met Eddy W. Traditiegetrouw verwacht ik daar een voorprogramma door dochter Marina met o.a. een paar keer uitzicht op haar ondergoed en een nummer over Spaanse wijn en maneschijn. Afspraak voor al het vergezellig volk om 22u aan de ingang links van het Belfort.

Woensdag 20 juli trek ik met Stefaan, Joos, Birgit, Matthias, Bram, Hanna en Ewoud naar “‘t Levend Lijk” van de Van Daele Compagnie. Het plot is veelbelovend: “In het café bij Paula wordt er telkens ruzie gemaakt tijdens het kaarten. Op een dag komt de begrafenisondernemer met een schitterend idee om eens iets anders te doen. Via een advertentie kunnen ze een reis winnen naar Brazilië. Om de vrouwen thuis te laten stelt Honoré voor om tante Elvire in Brazilië te bezoeken. Wanneer ze eindelijk slagen om alleen te vertrekken, stellen ze met grote verbazing vast dat tante Elvire bij de terugreis vermist is. Ze proberen het probleem op te lossen door ” ‘t levend Lijk” mee te brengen naar huis! Stephanie, Honoré’s dochter, voelt dat er iets niet klopt en gaat ten rade bij mijneer Alfonso, een spiritist. Ongeloofelijke toestanden doen zich voor in het café door deze ingreep.” Wie mee wil gaan – afspraak om 19.15u aan De Buurtloods op de Muide – kan maar beter reserveren.

De rol van "mijneer Alfons" lijkt op het lijf geschreven van Willy Everaert (2de links op foto), de onnavolgbare voorzitter annex organist van de Van Daele Compagnie.

Donderdag 22 juli staat de klassieke Gentse Feesten-avond met de Fantastic Four op het programma, hetgeen zonder twijfel weer vonken zal geven. Vrijdag 23 juli start met een BBQ ter hoogte van de Site Jacob Van Artevelde alwaar Ewoud huidige en gewezen leden van Stuveco, één van de onderscheiden organen waarvan ik ooit voorzitter was, uitnodigt. Dit zou, een bijzondere nacht in mei in het achterhoofd, wel eens later op de avond heel feestelijk kunnen worden als we ons met de aanwezigen in karavaan naar de Gent-centrum begeven.

De Fantastic Four verzamelen awards en eretitels. Zo haalde Marc onlangs zilver in de concours "De Wijste Prof Van Gent". Met de Four danken we onze haag van successen in de eerste plaats aan leergierigheid en Marc weet als geen ander op welke manier nieuwe kennis kan verworven worden.

Ook zondag 25 juli wordt de BBQ aangestoken. Dit ter ere van Pieter en zijn vrouwenharem. Kate Ryan wordt ons dessert. Een dubbele second chance bovendien. In 2008 hadden Pieter en ik immers ook afgesproken om Kate te gaan monsteren tijdens de Feesten maar de nacht ervoor, zoals hier redelijk voorposterig beschreven, werd voor hem net iets te feestelijk. Het concert van Kate Ryan raakte daarnevens uitgerekend uitgeregend. Maandag 26 juli is de dag van de lege portemonnee en traditiegetrouw een weerzien van allerlei fraaierds die ik eerder tijdens de Feesten tegenkwam. Stefaan tekent alvast Present.

1. Belfortnocturne (info). Een uniek zicht op het lichtplan van Gent vanop 75 meter hoogte wordt aangeboden evenals een glaasje cava met zoete of pittige draakjes – deze laatste maken bij mij dezelfde verwachting los als een vrouw bij een betonmolen. Eén van de vele schitterende wandelingen annex geleide bezoeken door de foefelaars van Gandante VZW – ook bijvoorbeeld hun “Tussen Ottogracht en Minnemeers: de Waterwijk” interesseert me.

Samen met Peter Dedecker, de toekomstige lieveling van Linda De Win, nam ik in 2007 deel aan de wandeling "Van Brugse Poort naar Rabot: als een feniks uit zijn as". Hij legde dit mooie plaatje in de Elsstraat vast op één van zijn prachtige toestellen.

2. Wandeling “Fabrieken in de stad” (info). Een van de veelbelovende wandel- en fietstochten die VIZIT inlegt. Andere onderwerpen zijn “Ditjes en datjes op de fiets”, “Neuzen door Gent” en “Arm Gent”. Deze zinnenprikkelende titels doen een beetje denken aan de teksten “Iedereen denkt dat wij niet samen passen, maar wij trekken ons dat niet aan hé”, “Ik hou van jou” en “Waar is je hart” waarmee Bérengère de kamer van haar minnaar Herr Seele onlangs volkrabbelde na een zware ruzie. Net goed.

3. Theaterstuk “Apologie van Socrates” (info). Voor elkeen die, net als ik, vindt dat toneelstukken al eens meer zouden gebaseerd mogen zijn op een ferm klassiek stuk daar de meeste schrijvers van theaterstukken er thans niet in slagen een deftig en treffend plot bij elkaar te schrijven – en dan kijk ik vooral naar degenen die behoren tot een bepaalde links-intellectuele al dan niet gearriveerde klasse, op Jo De Clercq na.  Grappig.

4. Pierke Pierlala’s Gensche Fiestekoenfeeranse 2010 (info). Voor u in het verleden bekeken en goedgekeurd als prima folklore. Mocht diene mengs de afgelopen jaren wat minder zagen met belastinggeld incasseren gecombineerd hebben, hij verdiende een cultstatus.

5. Van Daele Compagnie brengt “‘t Leven Lijk” (info). De mensen van de Van Daele Compagnie verdienen respect. Ongelofelijk hoeveel tijd die mensen steken in zoiets onnozels. Een absolute aanrader. Zelf ga ik na “Mossels mee frieten” vorig jaar gezien te hebben zeker terug.

6. Theaterstuk “De Vis” (info). “Het is warm Gent. Tot overmaat van ramp is de stroom in de hele binnenstad uitgevallen. Dat moet aan de dekselse klimaatsverandering liggen, al valt niet uit te sluiten dat de vreemdelingen er ook iets mee te maken hebben…” Prachtig-prachtig.

7. Gratis rondvaarten in de Gentse Haven (info). De afgelopen twee jaren (verslag 2008, verslag 2009) heb ik deelgenomen aan deze rondvaarten met het jacht Jacob Van Artevelde. De ideale manier om rustig op gang te komen na een wildebrasserige nacht.

Je verdrinkt in een cola op het havenjacht, geeft je over aan de golven en vergeet heel even hoe briljant de combinatie van een zwart jasje en een zwarte boxershort is.

"I am in the flood of my youth", benaderde Lientje me vanachter haar zonnebril. Ik liet de zeebries haar tot bedaren brengen. Het jacht bleef op koers.

8. Lachboot Gent (info). Op deze boot wordt gelachen zonder reden. De spontane, de berenlach, de grasmaaier (hiiiiiiiiii-hiiiiiiiii bij het starten van de motor, haa-haa-haa-haa bij het rondrijden door de tuin), elkaar toelachen… Voor elk wat wils.  Maar. Niet voor moppentappers! Meer ervaringen en een filmpje trouveer je hier.

9. Ne komieke nest op ‘t Seleskest (info). Revue in het zogenaamde “echte Gent”.

10. Gentse Feesten Parade (info). Reeds overvloedig bestudeerd in eerdere blogstukjes.

In elk geval: naar de Gentse Feesten kom je niet voor de muziek. Die is minstens even goed op een ander. De Gentse Feesten zijn een beleving – best wel abstract. Best wel abstract: net goed. De Gentse Feesten draaien om vriendschap, ergens in Gent – desnoods in eigen kring – te consumeren. Dit alles werd in 2004 min of meer verwoord door de geweldige wijlen Huguette De Bleecker, hetgeen één van de beste stukjes televisie ooit opleverde en hetgeen ik hieronder nog eens recycleer – kwestie dat dat gegeven dan ook meteen van de baan is…

Vandaar. Als muziek echter het zuipen en het kruipen kan faciliteren, dan kan ik u wel het volgende aanbieden.

1. Openingsconcert Walter De Buck. Zaterdag 17 juli, 20.00u, Bij Sint-Jacobs. Een uur lang folkloristisch gezaag, een vlieger die alleen voor de Buck opgaat.

2. Vlaanderen zingt. Zaterdag 17 juli, 19.00u, Sint-Baafsplein. Samenzangevenement voor elkeen die geen genoegen meer neemt met liedjes als “Et les Wallons sont des cochons“.

3. Daan. Maandag 19 juli, 23.15u, Sint-Baafsplein. Vette klootzak. Groot artiest.

4. The Eddy Wally Show. Dinsdag 20 juli, 23.15u, Sint-Baafsplein. Altijd weer een Vlaamse kermis. Als Marina en Eddy dit jaar opnieuw “Niemand laat zijn eigen kind alleen” zingen, zou dat gegeven het buitenbonjouren van kleindochter Vanessa wel eens dolletjes kunnen worden.

5. Das Pop. Woensdag 21 juli, 23.15u, Sint-Baafsplein. We verstaan elkaar.

6. Johan Verminnen. Zaterdag 24 juli, 23.00u, Korenmarkt. Gegarandeerd risico op dagenlang “Mooie Dagen” imiteren.

7. Nacht van de Plansjee met Dj Rik & Dj Wim. Zaterdag 24 juli, 23.45u, Sint-Baafsplein. Café Plansjee is de enige plaats ter wereld die een beetje de Duveltent kan doen vergeten, tenminste als DJ Lefevere draait – geen idee of die mens in het echt Rik of Wim heet, maar hij lijkt heel hard op Patrick Lefevere.

8. Kate Ryan. Zondag 25 juli, 23.15u, Sint-Baafsplein. Twee jaar geleden viel haar kniezwengel op de Gentse Feesten letterlijk in het water. Eens proberen zien hoe ze het doet als niet de helft van het plein – dokwerkers voorop – wegloopt door de regen.

9. Gentse Zangstonde. Dagelijks, 21.00u, Bij Sint-Jacobs. Een beetje zoals Vlaanderen Zingt, maar dan wat minder.

10. DJ Alex. Dagelijks, 1.00u, Korenmarkt. DJ Alex was de DJ van de ter ziele gegane Duveltent.

Ik zal nooit beweren dat alles vanzelf ging in de Duveltent. Soms waren er immers van die triestige planten die zich er gedroegen alsof Radio Modern er al speelde. Gelukkig nam Stefaan dan het recht in eigen handen en stelde hij een straf statement.

Ook was Joos soms iets minder fijngevoelig in zijn mopjes. "Komen twee Walen elkaar tegen: 'Est-ce que tu es pédofile?' ... 'Non, pas Dutroux'" Komaan zeg...

Betekent het verdwijnen van het pretentieloze amusement in de Duveltent dat alles naar de zegwijzelijke kloten is? Natuurlijk.  Het is daardoor immers gedaan met dubbele Duvels, gedaan met treintjes, gedaan met marie-louises, gedaan met Mexico-familiefeestacties, gedaan met recht in de glasscherven vallen, gedaan met weten welk nummer het volgende zal zijn, gedaan met microën rond 3u, gedaan met liedjes uitbeelden, gedaan met Joke die Vincent leert kennen. Kortom: gedaan met alles dat tussen 1u en 3u dagelijks de Gentse Feestenavond richtinch kruissnelheid kon keilen. Het is voorbij.

Mijn Gentse Feesten – vrienden en ikzelf: ganzen die in het koren geweest zijn. En het koren is geweest.

De traditie wou dat ik elk jaar Lynn, de sympathieke vriendin van kamerlid Peter Dedecker, van een al even sympathieke zoen voorzag. Dat zal er dit jaar natuurlijk ook niet meer inzitten. Het arme schaap!

Jaarlijks gaf ik het beste van mezelf om tegen spotprijs een cd met de beste nummers van de Duveltent te kunnen samenstellen. Amen en uit.

Dit gezegd zijnde, de Feesten mogen dan wel vermoord zijn, God hebben ze niet dood gekregen. DJ Alex verlegt zijn actieterrein. De man die jaar na jaar heel half Gent – heel Gent zonder de snobs – in vervoering bracht door dagelijks nummers als “Laat de zon in je hart”, “Het kleine café aan de Haven”, “Rood”, “Mexico”, “Les lacs du connemara”, “Een beetje verliefd” en – als laatste – - en terecht – “Thank you for the music” aan elkaar te krijgen, zal dit jaar draaien op de Korenmarkt tussen 1:00 en 3:00. Een écht feestje zal het op die plek wel vast niet meer worden, eerder een langzame dood. Toch ook richtinch de koffietafel dus.

Enkele momenten om nooit te vergeten: Magali deus ex machina, Peter Dedecker die niet wil zingen over de Walen, De tent volledig stil krijgen door een Danny Fabry’ke te doen.

Botermarkt. Miljoenen jongens en meisjes genieten van de Gentse Feesten. De meesten horen het echter in Keulen donderen als hen gevraagd wordt zelf bij te dragen tot de organisatie. Gelukkig is er een schaarse groep anderen die op elk moment bereikbaar is om organisatorische problemen van om het even welke aard op te lossen.

In de Belfortstraat wordt geheerst.

Belfortstraat. Tijdens de Gentse Feesten opereren vele bandieten als gaudi-ven. Dat wil echter niet zeggen dat je tijdens de tiendaagse geen enkele risico loopt dat je huis wordt leeggehaald door een criminele bende.

Bij Sint-Jacobs. De Gentse Feesten zijn een periode waarin verwarring wreed kan toeslaan. Om een totale janboel te vermijden, kun je maar beter op voorhand bepalen waaraan en waaraf.

In Steendam wordt de stoet ontbonden. Goed gezeept, is half geschoren.

Steendam. Gent investeert in mobiliteit. Zo zijn er in Steendam enkele zebrapaden aangelegd die oversteken makkelijker maken.