Op de Vlasmarkt staat een caravan: de boite van de hypocrisie, enkele kubieke meter geconcentreerde onbetrouwbaarheid verrijkt met – as always compleet misplaatst – snobisme. Ik heb het vanzelfsprekend niet over het kraam – 30 kopen, een halve gratis – van de botrammen mee uuflakke, maar wel over de stek van Urgent.fm, de Gentse “jongerenradio”. Hun caravan: een stukje Ans in Gent.
Gedurende de 4 jaren dat ik één van de 4 studenten in de Raad van Bestuur van de Universiteit Gent was, heb ik in het kader van dat mandaat vele boeiende dossiers mogen bestuderen en vele mensen ontmoet. Ook in de studentengemeenschap kwam ik vele geëngageerde mensen tegen en leerde ik vele verenigingen kennen die op een bijzonder gedreven manier kwaliteit proberen te leveren voor hun leden en bij uitbreiding voor de academische gemeenschap. Slechts aan één vereniging heb ik een bijzonder slechte herinnering, slechts één vereniging heeft mijn vertrouwen ooit misbruikt, maar dan wel op een zeer flagrante manier: Urgent.fm. Al die jaren heb ik de vertegenwoordigers van de radiozender – ooit een bruisende studentenradio – op dezelfde hypocriete manier zien handelen: hun boodschap constant aanpassen aan de ontvanger (Gentse jongerenzender tegenover het stadsbestuur, studentenradio naar de universiteit toe), daarbij niet gehinderd door enige oprechte affiniteit met de Universiteit Gent, die al jaren het absolute leeuwendeel van de inkomsten van Urgent.fm garandeert.
In 2006 schreef ik een bijzonder kritische nota over de zender. Ik vond immers de enorme tegenstelling tussen de financiering die Urgent.fm van de UGent ontving (ontzettend veel meer dan welke vereniging dan ook) in enorme tegenstelling staan tot de prestaties die de vereniging ervoor leverde (met een boutade: onzettend veel minder dan welke andere vereniging dan ook). Uit een studie bleek o.a. dat Urgent.fm, hoewel de UGent toen al voor beduidend meer dan de helft van haar werking instond (huisvesting, een medewerker, betoelaging, plaatsing zendmasten op Boekentoren) slechts door 3% van de studenten één keer per maand of meer werd beluisterd en slechts door 7% van de studenten gekend was. Daarnaast voelde elkeen die met Urgent.fm in contact kwam hun misprijzen voor de UGentse student en hun steeds grotere onafhankelijkheid van de UGent (wanneer anderen het hadden over ‘URGent’ i.p.v. ‘Urgent’, werden ze daarop aangesproken om ‘URGent’ teveel deed denken aan UGent), zodat er ook geen enkele sprake kon zijn van binding tussen de radiomensen die er werden opgeleid en de instelling. Mijn conclusie was dan ook dat Urgent.fm voor de keuze stond: ofwel weer voluit de studentenradio van de UGent worden, ofwel zich verder als Gentse jongerenzender profileren en een deel van de inspanningen van de universiteit verliezen (die dan konden verdeeld worden over de ‘echte’ studentenverenigingen).
Bij Urgent.fm ontvangen ze tijdens de Gentse Feesten in hun caravan al eens graag muzikale gasten op schapenvachtjes. Schapen worden ook bestudeerd aan de Faculteit Diergeneeskunde van de UGent. Tot zover de sterkste niet-financiële link tussen mijn alma mater en Urgent.fm.
Aangezien mijn nota niet meteen gunstig was in het licht van de nieuwe huisvesting van Urgent.fm, nodigden ze mij daarop uit om eens van gedachten te wisselen en met mij te doen wat ze met elke gesprekspartner doen: me bedriegen. Maar al te graag wilden ze, zo klonk het, weer helemaal de zender van de universiteit worden als ze maar onafhankelijk konden worden van hun andere sponsors. Donzig. Aangezien de inbreng van die andere sponsors (partners) de facto maar een peulschil was in vergelijking met de inspanningen van de UGent, schreven we samen een voorstel tot samenwerkingsakkoord (engagementsverklaring) uit waarin de universiteit een aantal extra financiële / materiële zaken aan Urgent.fm garandeerde en Urgent.fm er zich toe verbond om weer de studentenradio van de UGent te worden en o.a. in alle communicatie de UGent naarvoor te schuiven als haar enige grote partner én met gerichte acties de gemiddelde student weer naar de zender te krijgen. Vorig jaar verdedigde ik dit akkoord in het Bestuurscollege van de UGent, waarna Urgent.fm mooi verder deed waar het al jaren mee bezig was: nog meer afstand nemen van de UGent en nog meer desinteresse tonen voor haar studenten. Een voorbode was al meteen een interview met Urgent.fm na de goedkeuring van het akkoord. Ondanks het feit dat de UGent dankzij het akkoord nu instaat voor quasi het hele werkingsbudget van Urgent.fm en de zender momenteel een nagelnieuwe radiostudio betrekt onder Home Vermeylen worden nog steeds geen merkbare inspanningen gedaan om de studenten opnieuw naar Urgent.fm te krijgen, laat staan een zender op hun maat aan te bieden – aan hengelen naar DJ’s uit de m’as-tu vu-scène en naar samenwerking met verenigingen en clubs uit diezelfde sfeer echter geen gebrek. Nog steeds is de UGent in persberichten van de jongerenzender een gewone partner (als de instelling al vernoemd wordt). Nog steeds is het logo van de universiteit op de website van Urgent.fm quasi onzichtbaar (enkel een Durf Denken – logo uit 2005 mét oude UGent-logo is te vinden) en staat de instelling tussen een lange lijst partners (op de voorpagina staat zelfs een commerciële sponsor die waarschijnlijk nog geen 100e bijdraagt van wat de UGent jaarlijks doet). Nog steeds voelen ze zich op Student Kick-Off te goed om zich als een gewone studentenvereniging te gedragen. Op zich is daar allemaal niks mis mee natuurlijk – een Gentse jongerenzender is een goede zaak – ware het niet dat dit allemaal op kosten van de UGent gebeurt, met middelen dus die op een veel zinvollere manier (voor de studenten en voor andere communicatieprojecten) zouden kunnen worden ingezet ten behoeve van de academische gemeenschap.
Urgent.fm steekt elke dag een compleet misplaatste fuck you uit naar de Universiteit Gent. Ik weet uit goede bron hoe ze al jaren lachen om hoe ze telkens weer iedereen in de zak zetten (enigszins eufemistisch noemen zij het: te slim (af) zijn). Het is hen niet gegund. Hopelijk voelen ze zich soms een heel klein beetje schuldig wanneer ze zien wat voor een prachtige instelling ze beduvelen terwijl ze beseffen dat ze eigenlijk nog niet de lucht in de banden van hun caravan verdienen.
Recente reacties