Dag 1: DIE PAKKEN ZE ME AL NIET MEER AF

De openingsdag werd meteen een voltreffer. Mijn drankstart, waar zo’n 25 mensen op aanwezig waren, was zo mogelijk nog plezanter dan vorig jaar. Zoals schitterende Joke schrijft, zorgde het lekkere aperitief ervoor dat we ons bijzonder feestelijk begaven naar de Gentse Feesten Parade alwaar ons “GENTSE… FEESTEUH”-scanderen moeiteloos het geluid van die parade oversteeg. Verbroederingen met aanwezigen allerhande, met de “nieuwe Zuster Monica” in het bijzonder, waren het gevolg. Bedankt aan alle aanwezigen. Jullie waren minstens geweldig.

Ik vertrouw mijn vrienden. Tijdens het openen van een nieuwe fles gunde ik hen dan ook een inkijk in mijn frigo, een degelijk toestel waar ik zeer tevreden over ben. Zij waren hartelijk geplezierd, dat spreekt.

De avond begon met een snack, tis te zeggen een hele menu, in restaurant McDonalds. Daarna trokken we naar het Braunplein alwaar Joos het nodig vond om een veertigtal wildvreemden te vragen of Matthias Laevens en/of Peter Dedecker ergens hadden gezien. Hij hield er pas mee op toen een vijftiger, zichtbaar tevreden door Joos’ aandacht, hem op een wel heel aanmatigende knipoog trakteerde. Omstreeks 0:30, niewaar, begaven Matthias, Gertjan, Joos, Zander, Jens-de-beste en  ikzelf ons dan voor het eerst deze Feesten naar de Duveltent, dit in het bezit van de lelijkste paraplu ooit. Via het klassieke treintje baanden we ons een weg richting Stefaan. Waar de politie of een Libanees nooit in zou kunnen slagen, lukte ons wel: dankzij het om 1:00 door de lezers van deze weblog gekozen nummer “Ca, c’est la vie” van Danny Fabry, viel de Duveltent helemaal stil. Anderzijds zorgden we wel voor leven in de brouwerij door bij het sluiten van de Duveltent, om 3:00, vrolijke liedjes aan te heffen over mexicaanse griep en Walen, zonder daarbij te vervallen in makkelijke humor of op vooroodelen gebaseerde fratsen.

Wat verder over de openingsdag verteld wordt, is lasterlijk of ligt minstens in het verleden.

Nog 4 dagen: kom in de sfeer met Duveltentmuziek!

Laat mij beginnen met de proclamatie van het nummer dat zal gedraaid worden in de Duveltent op de openingsdag van de Feesten om 1:00. In totaal werden, toen ik de poll afsloot afgelopen zondag, 421 stemmen (vanop unieke ip’s) uitgebracht. Behaalde de hoogste score en wordt uitgeroepen tot winnaar – Brrrrrrrrrrrrrrrrrrr. Boing:

“Ca, c’est la vie” van Danny Fabry (promotor Philippe Deleu). DJ Alex reageerde reeds dat hij het nummer zou opgraven.

Zowel in 2006 als 2008 stelde ik een cd samen met de beste nummers van de Duveltent van dat jaar die ik dan verdeelde onder enkele vrienden. Om jullie toe te laten helemaal in de sfeer van de Gentse Feesten te komen – én niet onvoorbereid de tent binnenkomen – heb ik op YouTube een Duveltent-playlist aangemaakt. Eigenlijk verdien ik dat jullie me een Duvel trakteren of toch minstens hoor ik op een pied de stal geplaatst te worden, weetwel. Klik hieronder en luister naar 17 geweldige nummers, te beginnen met “Lief, klein konijntje”.

Degenen die in 2008 een CD met een dergelijk hoesje ontvingen, konden op hun beide oren slapen: ze hadden het gemaakt tijdens de Feesten

Dagske 6 – Ik val om.

Bonsoir. De Gents e Feesten zijn toch echt niet te doen he. Volgens lij, als ge de Getntse Feesten een heel jaar zou meemaken, de drug een heel jaar zou proeven, ge zou u voelen gelijk Cyranno De Bergerac. Ge kent hem wel he. Bon.

Awel, vandaag startte dus met de Lachboot he . Met Lientje, Peter, joos en ik vaarde hij uit . Het was fenomenaal. Hihi Hihi Haha Haha. De mengsen rondom ongs moeten nogal wa gedocht hemmen. Bon. Twas in orde op diene boot. Twas een perfect begin. Een impressie vanop de lachboot:

Meer foto’s van ons op de lachboot vind je hier.

Daarna zijn we naar In Pcooa Luppo geweest, in de bek van de welp, op aanraden van Nicholas ooit. Eigenlijk was het daar niet perfect, maar Geert Cleuren schrijft daar later nog over . Bon.

En daarna zijn we dus naar het NVA-dteraasa in de Bennesteeg nummerko twee geweest. S tefaan en Geert gingen mee. Het ging daar goed met de Waalse varkents; En Ewoud kwam ook af. Van zijn zittende baby. Bon.

En daarna werd de Duveltent aangedaan. Hoe perfect da da was, ge gelooft het nie. We hebben zelfs vremde buizen vebrtrokekken in onze camera met Lientjr.

Dag 3 – Kinder Bueno Vista Club

Maf. Moest ge mij nu vragen welke dag ik het tofste vond van de afgelopen dagen, ik zou het echt niet weten. Deze Gentse Feesten zijn top. Wat vandaag in elk geval exigeant was, was het feit dat Nic en ik, toen de rook om al onze mederijders verdwenen was, er toch nog een aardig potje van maakten op de Vlasmarkt. Daarbij werden we begroet door talloze oude vrienden en nieuwe kennissen. De zon verscheen. We voelden ons zalig. Bij Sint-Jacobs.

We startten de avond, zoals afgesproken, bij Nic en Tineke. Op hun prachtige terras, alwaar vele prachtige BBQ’s hadden kunnen plaatsvinden. Nic gaf ons wat Rafiki – op basis van druiven, uniek – te drinken, alsook twee fleskes champagne – Marleen ging compleet door Nic’s dak door de ontkurke flessen en – vooral – hun dopjes. Daarna werd de Clochard De Luxe aangedaan om de inwendige mens verder te sterken. Een terrasje aan de Hoogpoort werd daarna opgezocht en in de Limonada – ondertussen een traditie – kwamen we tot een laatste drink in het gezelschap van Marc en Marleen. Danny Fabry was nooit ver weg.

Daarna restte ons nog anderhalf uur Duveltent. Het was daar opnieuw een voltreffer. Zeker omdat Joos ons komen vergezellen was. En al even zeker omdat Lientje via Geert’s koerierdienst choladekoeken had laten afleveren in de tent. Die koeken waren een echte succesnummer. In elk geval was ik zeer tevreden dat Stefaan – vergezeld door Fanny – opnieuw in ons gezelschap was, voor het eerst dit jaar. Als ge zo ne steen hebt in uw leven, dan begrijpt ge waarom Jezus ooit de kerk bedacht om op Petrus te bouwen.
Morgen volgt opnieuw een veelbelovende Gentse Feesten – avond met Moeder Latijnse. Alle sympathisanten zijn welkom. Eddy Wally wordt zeker aangedaan en – hoe kan het ook anders – de Duveltent wordt opnieuw bezocht. Hopelijk breien we er opnieuw een lange staart aan op de Vlasmarkt.

Ondertussen is het 9u03. En ik hem zin in een kommeke soep.

Van de Gentse Feesten weet je: onbemande heftruck zonder richtingaanwijzers.

Maf. Dit stukje was echt het lezen niet waard. Behalve voor losers.

DAG 1 – Magistraal! Ik mocht zelfs een nummerke kiezen in de Duveltent! Kendet?

Waw. Wat een ongemeen schitterend begin van de Gentse Feesten vandaag. Het was echt briljant. Ronduit af. Niet enkel een nacht, maar een hele dagennacht… Om 13u30 begonnen we met onze Gentse Feesten – drink. Het was prachtig. Meteen zat de sfeer erin. Esther, Olivier, Bram, Joos, Ewoud, Peter, Kathleen, Jonas…

Prachtig! Danny Fabry was nooit ver weg. De stoet was daarna (daarna als in “toen Lientje haar glas ophad en wij een karton) wonderbaarlijk. Als in een droom – waarin Jo Vally ‘je’ zag staan – kwam de zon tevoorschijn tijdens de parade en – zoals Garry Hagger weet – dan lacht iedereen. Het was geniaal. We hebben trouwens een stoelekesdans gedaan tijdens de parade, met als winnaar: Geert Cleuren. En we hebben naar de Rector en vice-Rector gezongen en gezwaaid die aan de overkant van het Braunplein zaten. Daarna hebben we de drink op mijn kot verdergezet, met onder andere Tine Coddens. Mijn kot was gelijk ‘t Feestpaleis in Beervelde: een tempel van drank en dans. Daarna hebben Joos en ik gedut.

Om 21u werd er opnieuw afgesproken afgesproken aan de Dulle Friet en om 22u aan de McDo. Vandaar zijn we dan naar Pole Pole gegaan om ne tribute te brengen aan Barry White. Twas in orde, echt. Ellen had wel schrik van een borstvalling. En dan! EN DAN! Dan zijn we richtinch Duveltent getrokken. En ja… Briljant. Exceptioneel. Wonderbaarlijk. De DJ van de Duveltent heeft écht, n.a.v. mijn stukjes over zijn heiligdom, om 1:00 op mijn vraag “Mexico” van de Zangeres Zonder Naam gespeeld. Kunt ge u zoiets voorstellen? De DJ van de Duveltent die u vraagt wat hij moet spelen. Ge voelt u écht de koning te rijk om zo’n moment. Nicholas is ons trouwens komen vergezellen in de tent. Geloof me, ook diene mengs was zeer hard in vorm. Kendet?

Daarna zijn we richtinch Vlasmarkt getrokken waar de meesten van onze vandaagse bende het redelijk vlug zijn afgetrapt. Joos en AnN-Jo moesten nog iets uitsteken met Koningin Fabiola, Lientje moest haar cake uit de oven gaan halen voor morgen (en Geert moest dus volgen), Nicholas moest goede punten scoren en Bram kon geen drank meer aan (hij was al een keer of twee – ook dat is een traditie – tegen de grond gegaan)… Stoere Ewoud en Sterke S- hebben dan maar op hun tweetjes nog een Vlasmarktje gedaan. S- bleek in de Jacob Van Arteveldestraat, waar vele boterhammen gesmeerd worden, een slordige reputatie te hebben. Ewoud verdient echt een Pierke Pierlala – hoedje.

En nu heb ik zin in een kommeke soep.

Nog anderhalve keer slapen. JUIJ!

Maf! De Gentse Feesten zijn echt als zweven, zelfs zonder van de grond te komen. Kendet? Jonas zei het daarnet nog. Hij zei: “Die glimlach gaat echt wel niet van uw gezicht he vandaag”. Natuurlijk niet. Zelfs niet als de Duitsers opnieuw Polen zouden binnenvallen. Of zelfs niet door ne toek-op-mijn-muil-derop. Door 10 Turken ofzo. Of Marokkanen ofzo.

Die toek zal alleszins niet komen van Danny Fabry. Nadat ik gisteren, zoals beloofd, de – weliswaar satirisch bedoelde – onwaarheden over hem op mijn blog had verwijderd, bleek hij vanmorgen erg tevreden. De artiest had duidelijk – zoals in zijn huidige hit – de zomer meegebracht. Hij beloofde me zelfs een uitnodiging voor zijn verjaardagsfeest. Erg attent!

In onderstaand filmpje zingt Danny Fabry “Ik heb de zomer meegebracht”. Het publiek zingt meteen het vrolijk liedje mee!

Ik ga tons nu nog een klein dutje doen.

Nog 2 keer slapen! OPGELADEN! En gedaan met satire over Danny Fabry!

Maf! Onwaarschijnlijk hoe blij ik me voel. De afgelopen dagen laadde ik de batterijen op in Holland (met een privé-sauna en al) en ik voel mij momenteel overladen. Want! Ik voel de Feesten. Constant. Ik glimlach. Juij! Vannacht kreeg ik om 4u54 een berichtje van ene Kristof een al even geniaal als eenvoudig berichtje, nl. “De duveltent staat al te wachten”, hetgeen ik dan vandaag naar enkele fraaierds heb geforwade(t?)(d?). Hoera. Champagne! De Gentse Feesten: verliefd zijn, maar dan echt.

Maandag begon mijn vierdaagse in Nederland supertof maar eigenlijk ook een beetje grimmig. Ik kreeg immers telefoon van één van mijn idolen, Danny Fabry, over wie ik de afgelopen maanden enkele stukjes bijeen blogde. Danny Fabry vroeg me die stukjes te verwijderen. Iedereen die me een beetje kent, weet dat ik Fabry écht genegen ben en écht van zijn muziek – onversneden jeugdsentiment – hou. Mijn stukjes hadden dan ook niet de bedoeling onwaarheden (want dat waren ze) voor waar te verkopen. Zijn “Het kan me niet schelen dat ge mij niet graag hoort zingen, ik heb toch optredens genoeg” deden dan ook pijn. Mijn poging (trying is the first step to failure) om hem op een satirische manier eer aan te doen – ieder vogeltje zingt zoals het gebekt is – bleek echter in het verkeerde keelgat te zijn geschoten. De stukjes over Fabry, nog steeds één van onze meest gevraagde artiesten, zijn dus verwijderd. Op mijn manier eer brengen aan een idool is me immers geen proces “van honderdduizend frank” waard. Onderstaande banner geldt als een laatste eerbetoon, want ik heb het echt zo niet bedoeld, Danny. Een gehandtekende foto van de ambiancemaker van Vlaanderen blijft echter hangen op mijn kot.

Nog 23 keer slapen! Komt Danny Fabry nu of komt hij nu niet?

Dit stukje, dat een satirisch eerbetoon beoogde eerder dan het verspreiden van leugens, werd verwijderd op vraag van de heer Danny Fabry. Zie ook hier.

Nog 41 keer slapen! Programma opgelicht (1)