Nog 26 dagen tot de Gentse Feesten: smeekbede (1)

De afgelopen jaren beleefde ik met vele mensen geweldige momenten tijdens de Gentse Feesten. De komende weken zal ik hen dan ook aanhalen. In mijn posts omtrent de openingsdag (in het verleden en in de toekomst) van de Gentse Feesten, haalde ik al Bram Spiessens aan daar zijn aanwezigheid op die 1e dag noodzakelijk is om de Feesten goed in te zetten. 3 mensen hebben echter in het verleden mijn gevoel bij een hele editie of meerdere edities danig positief beïnvloed en kunnen dat de komende editie ook zeker doen. Vandaar wijd ik aan hen een volledig stukje. Aan Joos.  Aan Pieter. Aan Stefaan. Stukjes die mogen gelezen worden als smeekbedes om hun aanwezigheid in mijn aanwezigheid. Vandaag begin ik met Joos.

Deze foto werd genomen op mijn BBQ na de Gentse Feesten 2008. Je ziet er enkel Joos' haardos en zijn feestelijk hemd. Laat dat geen hinderpaal zijn.

Vorig jaar was Joos tijdens de Gentse Feesten Daerdengewijs omnipresent. Hij dronk een stevig glaasje mee op de drankstart op mijn kot, alwaar hij samen met mij ook een eindje weg jumpte. We deden de stoelekesdans, gingen met een neger op de foto, vaarden uit met de lachboot en – vooral – beleefden veel gelukzalige momenten in de Duveltent. We discussieerden onder andere over de grenzen van het Waasland en  het verschil tussen een KMO en een zelfstandige.

Aan dit verorberen van een verfrissend ijsje in het gezelschap van Joos en Ewoud ging een ijsjesdiscussie vooraf maar het herinneren van de precieze inhoud ervan ligt al een tijdje in het verleden.

2009 was voorlopig al een jaar met bijzonder fijne feestjes. Nieuwjaarsnacht, het VEK-bal, het VRG-bal, de Dies Natalis – fuif en de reünie van een “Avond Olivier Pintelon”… Telkens was Joos aanwezig en zorgde hij dat het goed was, ook al omdat hij zo’n ivoren duo vormt met Matthias Laevens, nog zo’n geestige feester.  De Gentse Feesten smeken om het feestenjaar 2009 op kruissnelheid te brengen, dus smeek ik om de aanwezigheid van Joos. Omdat hij de geestelijke vader is van de ondertussen gevierde “Gesteld dat…”- cultuur. Omdat hij een garantie is op geweldige feestjes. Omdat hij mijn uitkijken naar de Feesten nog versterkt. Omdat hij tijdens de Feesten zal bewijzen dat Moeder Latijnse niet op haar gat ligt. Omdat ik met hem al eens Woasmusters durf spreken. Omdat hij zinloze discussies niet uit de weg gaat. Omdat hij zo’n geweldig goede en fijne vriend is.

Trouwens… Wie maakte jouw laatste Gentse Feesten?

Nog 9 keer slapen. Wat plannen…

Jawadde. Geloof me maar, de Gentse Feesten worden reuzetop. Ik ga u tons keer inlichten over mijn plannen voor de eerste dagen van de Gentse Feesten.

Zoals eerder gesteld beginnen zaterdag 19 juli de Feesten met de Gentse Feesten – Parade, die ik een tweetal geleden al eens zelf ging verkennen (fotoverslag deel 1, fotoverslag deel 2). Waarschijnlijk zal ik een aantal mensen uitnodigen op een aperitiefje voorafgaand aan de parade om ons daarna over te geven aan de emoties die de doortocht van de stoet langs het Braunplein zal veroorzaken. Wanneer de belleman ons “Een goeie Gentse Feesten” toeroept, zijn de Gentse Feesten immers écht begonnen. Hoera. Feest. Juij. Champagne!

‘s Avonds zal ik dan – eventueel na ‘T es veur d’agenten uuk Gentse Fieste bijgewoond te hebben – samen met Bram Spiessens, mijn vaste gezel voor de eerste avond van de Feesten, het Feestgedruis intrekken, waarbij vanzelfsprekend de Duveltent voor de zal worden aangedaan tussen ten enen en ten drieën. Daarna zien we nog wel, maar er zal in elk geval meer gegeten en gedronken worden dan cake, taart en appelsap.

Zondag wordt de traditie “Cel Didactiek @ Gentse Feesten“, hier aangekondigd, ingezet. We starten met een aantal flessen aan Portus Ganda. Deze avond zal moeten blijken of Olivier Cools goedgemaakt krijgt dat hij me niet op zijn verjaardag uitnodigde, of Geert Cleuren echt een Gentse volksmens is (en dus enkel Roman-pils drinkt) of Esther Melkebeke écht wel mee is met het Vlaamse lied (de Duveltent wordt een test) en of de onschuld van Ewoud Quaghebeur standhoudt. En wat de anderen betreft, zal moeten blijken of ze kunnen drinken, de dokwerkers.

De “fantastic four” (Stefaan, Nic, Marc en ikzelf) trekken, samen met alvast Marc’s eega Marleen, maandagavond op stap. Een avond waarop qua leuze de keuze is tussen “ne botram mee uuflakke”, “tis moeilijk bescheiden te blijven” en “beter een driedubbele dan een dubbele tong”.

Dinsdagavond is de avond van Moeder Latijnse @ Gentse Feesten. Ook die avond kondigt zich veelbelovend aan met notoire drinkebroers als Frédérique Joos, Pieter Coene, Mattias Willems en Matthias Laevens.

Woensdag plan ik een rustdag. Over het verdere verloop van mijn Feesten, bericht ik in een volgend blogstukje.

Moeder Latijnse komt zwaar van de grond!

Gisteren vond de oprichtinchscantus van Moeder Latijnse, de studentenclub van de Latin Quarter, plaats en het was een succes – een succes dat onze meest geinige dromen overdingestede. Op – het wordt een beetje voorspelbaar op intense momenten als deze – Hans Pijpelink na was het hele (en nieuwbakken) praesidium present. Onze praeses Frédérique Joos bleek geniaal, onze vice-praeses Laura Harth bloedmooi, onze penningmeester Koen Colpaert vertrokken, onze secretaris Pieter Coene liberaal, onze feestpraeses Caroline Huys zorgdragend, onze cultuurpraeses Matthias Laevens euforisch en ikzelf – onze webpraeses – on-ge-gel-d. Daarnaast was er ook een ruime delegatie van onze zusterclub Bestuurskundica, van de opleiding Bestuurskunde (tijdens de cantus herdoopt in de opleiding “ambtenaar”), van Home Fabiola en van het LVSV. Een groot plezier deed het me echter ook dat fraaierds ende vrienden Rob Caluwaerts, Mattias Willems en Bram Spiessens ook op post waren.

De cantus zelf bleek een aaneenschakeling van prachtige liederen. Mijn buurman Bram Spiessens gaf terecht aan dat het duidelijk was dat de Gentse Feesten dichterbij kwamen. Gedurende de hele avond oefenden we dan ook luidkeels ons “GENTSEUHH… … FIESTEUHHH”-mechanisme in. Meermaals werd onze clubsong, op de golven van “Mexico” van de Zangeres Zonder Naam ingezet. Persoonlijk vond ik daarnaast het zingen van – vanzelfsprekend – “Klokke Roeland” tijdens het “het stille gedeelte” en “de Vlieger” de meest fraaie momenten. Ondanks het klootzakkerig gedrag van ene Korneel Warlop slaagde onze praeses erin de orde te bewaren. Een bijzondere ontdekking was de grote affiniteit van een meerderheid van de corona met de CD&V. De verkiezingshit “op 13 juni wordt het CD&V” werd dan ook meermaals ingezet als waren we op weg naar Betty en haar Rococo. Mattias Willems en ikzelf verbonden daarbij ons politieke lot aan elkaar en kondigden aan binnenkort tsjevenkleur te bekennen.

Na de cantus barstte nog een zalig feestje los. Matthias Laevens werd na het behalen van 2 gouden medailles in Mexico als een held onthaald met – hoe kan het ook anders – een France chanson, nl. “le lac du connemara”. Deze hit, die ons in verleden in de Duveltent op de Gentse Feesten al meermaals bewoog, werd voor de gelegenheid in een CD&V-jasje gestoken, met o.a. Etienne Schouppe, Pieter De Crem en Tony Van Parys als protagonisten. Daarna werd een even obligate als zalige “Mexico” ingezet, waarbij de meest familiefeesterige aller rijdansen werd ingezet. Onder luid gejuich beklom daarna onze, op Geert Cleuren na grootste, held, DJ Laevens, de DJ-tafel. Wat volgde was een reeks van schitterende Nineties en – speciaal voor mezelf – een enkele Milk Inc-song. Knuffelbeer Philip Vermoote toonde zich tijdens dit feestje de grootste smospot en Korneel Warlop toonde zich de beste levende danspaal… Nou ja… Dansblok.

Bijzondere vermeldingen tijdens dit feestje verdienen ook de delegatie van UGentMUN die, het delegatiebezoeken afleggen nog niet beu, even kwam meefeesten. Het was bovendien iemand van deze delegatie, Anthony Baert, tevens mijn neef, die samen met Koen Hoornaert enkele aanwezigen (Bram Spiessens, Mattias Willems, Pieter Coene en ikzelf) leerde jumpen. Eindelijk konden we zodoende Freefall gepast inzetten.