Nog 38 dagen tot de Gentse Feesten 2009 en dat voel je.

Als je op een doordeweekse avond, samen met Matthias Laevens, Escalope du Chef bestelt en geen gewone Spaghetti Lupara, dan weet je dat de Gentse Feesten in de buurt zijn. Als je dan bovendien daarna, bij een schijnbaar doordeweekse pint in de Vooruit, met ook Frédérique Joos erbij, op het idee komt om elk een nummerke te gaan zingen in de karaokebar in de Overpoort, en Matthias zich al voorbereid op zijn “New York, New York”, dan proef je de sfeer al een beetje. Zeker als Matthias pas overstag gaat als jij toegeeft om Hans Pijpelinkiaans een taxi te betalen van de Vooruit naar de Overpoort – 500 meter verder.

Als je dan voor een gesloten hek staat aan de karaokebar en DJ Laevens zich achter de discobar van de Latin Quarter zet en for old times sake “Lift me up” van Moby draait, dan voel je de spanning die blij zijn brencht. Als diezelfde Laevens daarna een onmenselijke zin krijgt in een croque-monsieur en daarvoor menig pittabaas lastigvalt. En als hij uiteindelijk, na Laevensgewijze lang onderhandelen, over de prijs, vrede neemt met een hamburger met ananas én kaas, dan weet je dat er verdomd goede Gentse Feesten zitten aan te komen.

Een kwart van degenen met dementie die overlijden, doen dan wegens een hart- of vaatziekte, denken Joos en Laevens en ze smullen een hamburger weg.

"Ook goedkoop eten kan zeer smaakvol bereid zijn", liet Matthias even in zijn volkse hart kijken.

Joos ziet er goed uit. "Elke dag gastronomie, dat zou ook niet gezond zijn." Die zit.

Zie Matthias staan. De snack heeft hem duidelijk deugd gedaan.

Trouwens… 72 mensen zijn mijn weblog binnengekomen via de zoekstring “Jean-Claude De Zucht”. Iemand een idee wat ze precies wilden bereiken?

Nog 41 dagen en ik geniet in plaats van af te tellen

Nog 9 keer slapen. Wat plannen…

Jawadde. Geloof me maar, de Gentse Feesten worden reuzetop. Ik ga u tons keer inlichten over mijn plannen voor de eerste dagen van de Gentse Feesten.

Zoals eerder gesteld beginnen zaterdag 19 juli de Feesten met de Gentse Feesten – Parade, die ik een tweetal geleden al eens zelf ging verkennen (fotoverslag deel 1, fotoverslag deel 2). Waarschijnlijk zal ik een aantal mensen uitnodigen op een aperitiefje voorafgaand aan de parade om ons daarna over te geven aan de emoties die de doortocht van de stoet langs het Braunplein zal veroorzaken. Wanneer de belleman ons “Een goeie Gentse Feesten” toeroept, zijn de Gentse Feesten immers écht begonnen. Hoera. Feest. Juij. Champagne!

‘s Avonds zal ik dan – eventueel na ‘T es veur d’agenten uuk Gentse Fieste bijgewoond te hebben – samen met Bram Spiessens, mijn vaste gezel voor de eerste avond van de Feesten, het Feestgedruis intrekken, waarbij vanzelfsprekend de Duveltent voor de zal worden aangedaan tussen ten enen en ten drieën. Daarna zien we nog wel, maar er zal in elk geval meer gegeten en gedronken worden dan cake, taart en appelsap.

Zondag wordt de traditie “Cel Didactiek @ Gentse Feesten“, hier aangekondigd, ingezet. We starten met een aantal flessen aan Portus Ganda. Deze avond zal moeten blijken of Olivier Cools goedgemaakt krijgt dat hij me niet op zijn verjaardag uitnodigde, of Geert Cleuren echt een Gentse volksmens is (en dus enkel Roman-pils drinkt) of Esther Melkebeke écht wel mee is met het Vlaamse lied (de Duveltent wordt een test) en of de onschuld van Ewoud Quaghebeur standhoudt. En wat de anderen betreft, zal moeten blijken of ze kunnen drinken, de dokwerkers.

De “fantastic four” (Stefaan, Nic, Marc en ikzelf) trekken, samen met alvast Marc’s eega Marleen, maandagavond op stap. Een avond waarop qua leuze de keuze is tussen “ne botram mee uuflakke”, “tis moeilijk bescheiden te blijven” en “beter een driedubbele dan een dubbele tong”.

Dinsdagavond is de avond van Moeder Latijnse @ Gentse Feesten. Ook die avond kondigt zich veelbelovend aan met notoire drinkebroers als Frédérique Joos, Pieter Coene, Mattias Willems en Matthias Laevens.

Woensdag plan ik een rustdag. Over het verdere verloop van mijn Feesten, bericht ik in een volgend blogstukje.

Nog 40 nachten slapen! Flashback (slot)

Moeder Latijnse komt zwaar van de grond!

Gisteren vond de oprichtinchscantus van Moeder Latijnse, de studentenclub van de Latin Quarter, plaats en het was een succes – een succes dat onze meest geinige dromen overdingestede. Op – het wordt een beetje voorspelbaar op intense momenten als deze – Hans Pijpelink na was het hele (en nieuwbakken) praesidium present. Onze praeses Frédérique Joos bleek geniaal, onze vice-praeses Laura Harth bloedmooi, onze penningmeester Koen Colpaert vertrokken, onze secretaris Pieter Coene liberaal, onze feestpraeses Caroline Huys zorgdragend, onze cultuurpraeses Matthias Laevens euforisch en ikzelf – onze webpraeses – on-ge-gel-d. Daarnaast was er ook een ruime delegatie van onze zusterclub Bestuurskundica, van de opleiding Bestuurskunde (tijdens de cantus herdoopt in de opleiding “ambtenaar”), van Home Fabiola en van het LVSV. Een groot plezier deed het me echter ook dat fraaierds ende vrienden Rob Caluwaerts, Mattias Willems en Bram Spiessens ook op post waren.

De cantus zelf bleek een aaneenschakeling van prachtige liederen. Mijn buurman Bram Spiessens gaf terecht aan dat het duidelijk was dat de Gentse Feesten dichterbij kwamen. Gedurende de hele avond oefenden we dan ook luidkeels ons “GENTSEUHH… … FIESTEUHHH”-mechanisme in. Meermaals werd onze clubsong, op de golven van “Mexico” van de Zangeres Zonder Naam ingezet. Persoonlijk vond ik daarnaast het zingen van – vanzelfsprekend – “Klokke Roeland” tijdens het “het stille gedeelte” en “de Vlieger” de meest fraaie momenten. Ondanks het klootzakkerig gedrag van ene Korneel Warlop slaagde onze praeses erin de orde te bewaren. Een bijzondere ontdekking was de grote affiniteit van een meerderheid van de corona met de CD&V. De verkiezingshit “op 13 juni wordt het CD&V” werd dan ook meermaals ingezet als waren we op weg naar Betty en haar Rococo. Mattias Willems en ikzelf verbonden daarbij ons politieke lot aan elkaar en kondigden aan binnenkort tsjevenkleur te bekennen.

Na de cantus barstte nog een zalig feestje los. Matthias Laevens werd na het behalen van 2 gouden medailles in Mexico als een held onthaald met – hoe kan het ook anders – een France chanson, nl. “le lac du connemara”. Deze hit, die ons in verleden in de Duveltent op de Gentse Feesten al meermaals bewoog, werd voor de gelegenheid in een CD&V-jasje gestoken, met o.a. Etienne Schouppe, Pieter De Crem en Tony Van Parys als protagonisten. Daarna werd een even obligate als zalige “Mexico” ingezet, waarbij de meest familiefeesterige aller rijdansen werd ingezet. Onder luid gejuich beklom daarna onze, op Geert Cleuren na grootste, held, DJ Laevens, de DJ-tafel. Wat volgde was een reeks van schitterende Nineties en – speciaal voor mezelf – een enkele Milk Inc-song. Knuffelbeer Philip Vermoote toonde zich tijdens dit feestje de grootste smospot en Korneel Warlop toonde zich de beste levende danspaal… Nou ja… Dansblok.

Bijzondere vermeldingen tijdens dit feestje verdienen ook de delegatie van UGentMUN die, het delegatiebezoeken afleggen nog niet beu, even kwam meefeesten. Het was bovendien iemand van deze delegatie, Anthony Baert, tevens mijn neef, die samen met Koen Hoornaert enkele aanwezigen (Bram Spiessens, Mattias Willems, Pieter Coene en ikzelf) leerde jumpen. Eindelijk konden we zodoende Freefall gepast inzetten.